លោកម៉ាលឿងថៀង នៅភូមិតាបៀង ឃុំភូមី ស្រុកមីទូ ខេត្តសុកត្រាំង បានមាមីងខ្មែរស្ងើចសរសើរពីព្រោះគាត់ជាអ្នកអស់ពីចិត្ត ដើម្បីភូមិស្រុកមានភាពសុខសាន្ត ស្អាតបាតសមរម្យនិងជួយដល់អ្នកដទៃ។
ដោយមានបំណងចង់អភិរក្ស និងអភិវឌ្ឍន៍របរផលិតទឹកដមផ្កាត្នោតប្រពៃណីរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ ឆ្នាំ ២០១៧ បងស្រីចៅង៉ុកយ៉ីវ នៅស្រុកទ្រីតូង ខេត្តអាងយ៉ាង រួមជាមួយនឹងមិត្តភក្តិមួយចំនួនបានបង្កើតក្រុមហ៊ុនភាគហ៊ុន Palmania សំដៅនាំយកនូវរសជាតិផ្អែមត្រជាក់នៃទឹកត្នោត បង្កើតជាផលិតផលពិសេសសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ទីផ្សារទាំងក្នុងនិងក្រៅប្រទេស។
មកកាន់ភូមិអូររូង ឃុំភឿកហ៊ឹង ស្រុកថ្កូវ ខេត្តត្រាវិញ សួររកលោកពូថាច់ចន្ទ អ្នកណាក៏ស្គាល់ដែរ ពីព្រោះគាត់គឺជាកសិករឆ្នើមម្នាក់ក្នុងចំណោមកសិករទាំងឡាយនៅភូមិភាគ។
លោកគ្រូថាច់អូន អាយុជាង ៧០ ឆ្នាំ កើតនិងធំដឹងក្ដីនៅភូមិស្វឹងមិញ ២ ឃុំវុងលីម ខេត្តវិញឡុង ទើបគាត់យល់ច្បាស់ពីជីវភាពគ្រួសារនីមួយៗក្នុងភូមិស្រុក។ លោកគ្រូអូន មានប្រសាសន៍៖ ត្រង់នេះហើយគឺជាឧត្តមភាពរបស់លោកគ្រូ ពេលដែលក្លាយជាអ្នកមានប្រជាប្រិយនៅមូលដ្ឋាន។
មិនត្រឹមតែពូកែធ្វើសេដ្ឋកិច្ចនោះទេ បងស្រីគឹមធីង៉ុកហាញ ប្រធានសាខាសមាគមនារីភូមិកោះសាន្ត ឃុំហ៊ីបហ្វា ស្រុកកូវង៉ាង ខេត្តត្រាវិញ នៅទាំងសកម្មចូលរួមរាល់ការចលនារបស់ភូមិភាគទៀតផង។
រយៈពេលកន្លង ព្រះតេជព្រះគុណ ចៅបេន ព្រះចៅអធិការវត្តខេត្តបរិវេណ (កោះចន្លុះ) ក្រុងហាតៀង ខេត្តគៀងយ៉ាង បានខ្នះខ្នែងចូលរួមផ្សព្វផ្សាយចលនាប្រជាជននិងពុទ្ធបរិស័ទលើភូមិសាស្រ្ត ឱ្យចូលរួមចលនាស្វ័យគ្រប់គ្រងខ្សែបន្ទាត់ បង្គោលព្រំដែន។ល។
ដោយការស្រឡាញ់ចូលចិត្ត គ្រូពេទ្យថាច់ឡឹមង៉េន អនុប្រធានដំណាក់សុខាភិបាលឃុំថាមដូង ស្រុកមីស្វៀង ខេត្តសុកត្រាំង តែងខិតខំប្រឹងប្រែងសិក្សាដើម្បីបានក្លាយជាគ្រូពេទ្យ។
បងថាច់ប្រសើរ ជាប្រធានភូមិបុត្រី ឃុំហ្វាធ្វឹង ស្រុកចូវថាញ់ ខេត្តត្រាវិញ។ គាត់មិនត្រឹមតែយកអស់ពីកម្លាំងចិត្ត អនុវត្តសម្រេចការងារដែលបានប្រគល់ឱ្យប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាបុគ្គលគំរូ ជម្នះនូវការលំបាកក្នុងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារទៀតផង។
បន្ទាប់ពី ២ លើករួចផុតពីមច្ចុភាពនោះមក ព្រះតេជព្រះគុណ ចៅសុខថន ដែលបានបួសរៀននៅវត្តតាប៉ា ស្រុកទ្រីតូង ខេត្តអាងយ៉ាង ព្រះអង្គនៅតែមានមាឌហាក់ដូចកុមារភាព។ ក្នុងអំឡុងពេលបួនឆ្នាំមកនេះ ព្រះអង្គបានបើកជាច្រើនថ្នាក់បង្រៀនអក្សរខ្មែរដល់ក្មួយៗនៅក្នុងភូមិស្រុក។
លោកយាយថាច់ធីនាង នៅភូមិបៀងដុង B ឃុំវិញត្រាច់ដុង ក្រុងបាកលីវ មានរយៈពេលជាង ៤០ ឆ្នាំផ្សារភ្ជាប់នឹងរបរធ្វើនំខ្ញី។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះ លោកយាយបានបង្រៀនរបរនេះបន្តឱ្យកូនចៅខ្មែរជាច្រើននៅភូមិស្រុក។
ប្តីប្រពន្ធបង លីសុីយ៉ែន នៅភូមិត្រាមាឃ ឃុំថាមដូង ស្រុកមីស្វៀង ខេត្តសុកត្រាំង បានខិតខំប្រឹងប្រែងចិញ្ចឹមកូនបីនាក់ឱ្យរៀនសូត្រក្លាយជាគ្រូបង្រៀននិងវេជ្ជបណ្ឌិត។
លោកគឹមសើុង កើតឆ្នាំ ១៩៦០ នៅភូមិសំពោងសក់ធំ ឃុំង៉ូវឡាក ស្រុកយ្វៀងហាយ ខេត្តត្រាវិញ បានសមាគមអតីតយុទ្ធជនវាយតម្លៃជាអ្នកសកម្ម រៀនសូត្រនិងធ្វើតាមគំរូអ៊ំ។
ដោយសារការខ្នះខ្នែងរស់នៅសាមញ្ញនិងអស់ពីចិត្តជាមួយនឹងការងារ បងស្រីហ្វិញធីកីមកឿង ប្រធានគណៈកម្មការការងាររណសិរ្សភូមិវិញឡាក ឃុំវិញធិញ ស្រុកហ្វាប៊ិញ ខេត្តបាកលីវ តែងបានមាមីងគោរពស្រឡាញ់រាប់អាន។
បងយ័ញឡាញ នៅភូមិរ៉ាច់ធៀ ឃុំឌិញហ្វា ស្រុកហ្គក្វាវ ខេត្តគៀងយ៉ាង រៀបរាប់ថា ដោយសារប្ដីប្រពន្ធគាត់ស្រុះស្រួលគ្នា ទើបមានលទ្ធភាពចិញ្ចឹមកូន ២ នាក់រៀនមហាវិទ្យាល័យ និងសេសសល់បានប្រាក់ខ្លះទិញដីស្រែបន្ថែម។
អាគារដ៏កក់ក្តៅនិងពោរពេញដោយមនោសញ្ចេតនា ត្រូវបានសមាគមមនុស្សធម៌ស្ម័គ្រចិត្តខេត្តត្រាវិញ ចលនាសមាជិកដែលជាសប្បុរសជនសាងសង់សម្រាប់គ្រួសារខ្មែរក្រីក្រនិយាយដោយឡែក និងគ្រួសារក្រីក្ររួមក្នុងខេត្តត្រាវិញ ដើម្បីគ្រួសារទាំងនេះបានលំនឹងជីវភាព។
ព្រះតេជព្រះគុណ បណ្ឌិតយ័ញអ៊ុក ព្រះចៅអធិការវត្តកែវមុនីវង្សា ជ្រុងយោង ក្រុងរ៉ាច់យ៉ា ខេត្តគៀងយ៉ាង ព្រមជាមួយនឹងតួនាទីជាព្រះសង្ឃមានប្រជាប្រិយ ជាប្រធានសមាគមព្រះសង្ឃសាមគ្គីស្នេហាជាតិក្រុងរ៉ាច់យ៉ា។
ចលនាកសិករប្រឡងប្រណាំងផលិតកម្ម ធ្វើអាជីវកម្មពូកែខេត្តសុកត្រាំង បានបង្កជាកម្លាំងចលករ ជំរុញទឹកចិត្តកសិករបង្វែរហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ផលិតកម្មកសិកម្មតាមទិសដៅទំនើប។ ផ្តើមពីនោះ ឃើញមានកសិករខ្មែរជាច្រើនផលិតកម្ម ធ្វើអាជីវកម្មពូកែថ្នាក់ខេត្ត និងមជ្ឈិម។
រំលឹកដល់បងស្រីធីបឹង នៅភូមិលេខ ៥ ឃុំសាភៀង ស្រុកឡុងមី ខេត្តហូវយ៉ាង អ្នកណាក៏ស្គាល់និងរាប់អានគាត់ដែរ។ ពីព្រោះបងស្រីជាស្រ្តីដែលពូកែគិតគូរកសាងគ្រួសារ និងអស់ពីចិត្តចំពោះការងារផ្សព្វផ្សាយ ចលនាមាមីងខ្មែរអនុវត្តល្អនូវវិធានការបង្ការប្រឆាំងជំងឺរាតត្បាតនៅភូមិស្រុក។
ពីរនាក់បងប្អូនរស់នៅក្រលំបាកតាំងតែពីតូច ម្ល៉ោះហើយពេលជីវភាពបានលំនឹង បងស្រី ហ្វិញធីសាវ នៅសង្កាត់ទ្រឿងឡាក ខណ្ឌអូរម៉ូង ក្រុងកឹងធើ ទទួលរ៉ាប់រងការងារផ្ទះ ដើម្បីបងស្រីបង្កើតបានធ្វើការងារសង្គម និងជួយធ្វើកិច្ចការងារក្នុងវត្ត។
មានជំនាញរឹងមាំ ប្តេជ្ញាជាមួយអាជីព អ្នកគ្រូត្រឹងធីគឹមហុង គ្រូបង្រៀនសាលាវិទ្យាល័យជនជាតិអន្តេវាសិកហ្វិញកឿងខេត្តសុកត្រាំង តែងបានសិស្ស និងមិត្តរួមអាជីពគោរពស្រឡាញ់។