ការចិញ្ចឹមជីវភាពដោយមុខរបរលក់ហ្គាស ប៉ុន្តែជាច្រើនឆ្នាំកន្លង ពូស៊ើងឡុក នៅភូមិឡុងថើយ ឃុំតឹងហ្វា ខេត្តវិញឡុង បានអ្នករាល់គ្នាស្គាល់តាមរយៈរូបភាពជាបុរសម្នាក់ដែលតែងតែបើក “យានជំនិះឆក់ដែកគោលបម្រើសហគមន៍” ដោយស្ងៀមស្ងាត់ ដើម្បីរួមចំណែកធានាសុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ នាំមកនូវក្តីសុខសាន្តដល់អ្នកដំណើរ និងសាយភាយនូវតម្លៃមនុស្សធម៌ក្នុងសហគមន៍។
ចេញពីចំណង់ចំណូលចិត្ត និងសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះទឹកដមសម្លេង ចង្វាក់រាំ និងល្ខោនប្រពៃណីរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ យុវតី ស៊ើង ធីយីវ នៅភូមិភឿកធ្វឹង ឃុំធ្វឹងហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ បានខិតខំប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រ និងហ្វឹកហាត់ដើម្បីក្លាយជាស្នូលក្នុងចលនាវប្បធម៌ សិល្បៈរបស់ភូមិភាគ។
មិនត្រឹមតែយកព្រះទ័យទុកដាក់សិក្សាធម៌វិន័យប៉ុណ្ណោះទេ ព្រះតេជព្រះគុណ ថាច់ង៉ុកភុក នៅទាំងខិតខំព្យាយាមបង្រៀនអក្សរខ្មែរដោយឥតគិតថ្លៃដល់យុវជន - យុវនារីនិងអភិរក្សសិល្បៈគំនូរប្រពៃណីនៅតាមវត្តអារាមទក្ខិណនិកាយខ្មែរទៀតផង។
ខណៈដែលមនុស្សជាច្រើននៅវ័យ ៧១ ឆ្នាំ ជ្រើសរើសឈប់សម្រាកពីការងារ ហើយរស់នៅមូលជុំជាមួយកូនចៅ ប៉ុន្តែចំពោះលោកថាច់រ៉ង នៅភូមិស្វាមីង ឃុំទីវកឹង ខេត្តវិញឡុង នៅតែភ្ញាក់ពីព្រលឹមជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីដាំដុះថែទាំដំណាំ មានគូឆាយ ខ្ទឹមស្លឹក ជីររណានិងបន្លែផ្សេងៗ។
ក្នុងបរិការណ៍ដែលប្រទេសជាតិកំពុងមានការអភិវឌ្ឍយ៉ាងឆាប់រហ័ស តួនាទីរបស់កម្មាភិបាលសម្ព័ន្ធយុវជនកាន់តែមានសារៈសំខាន់ក្នុងការកសាងសហគមន៍ និងសាយភាយតម្លៃស្មារតីបដិវត្តន៍។
ក្នុងដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច-សង្គម ក្រៅពីការយកចិត្តទុកដាក់របស់បក្ស និងរដ្ឋ កងជួរអ្នកមានប្រិយភាពនៅឃុំវិញហាយ ទីក្រុងកឹងធើ បានពង្រីកល្អនូវតួនាទីស្នូលក្នុងការងារផ្សព្វផ្សាយចលនាមហាជន។
មានថ្ងៃខ្លះ ការងារនៅមូលដ្ឋានបន្តរហូតដល់យប់ព្រលប់។ នៅពេលបងស្រីត្រឡប់មកដល់ផ្ទះ ឪពុកម្តាយបានចូលសម្រាក ហើយកូនៗក៏បានរៀនចប់រួចរាល់។ ប៉ុន្តែ សម្រាប់បងស្រី ថាច់គឹមធីតឹម លេខាសាខាបក្សភូមិព្រែកអំពិល ឃុំទីវកឹង ខេត្តវិញឡុង រាល់ការលំបាកនិងភាពនឿយហត់ទាំងអម្បាលម៉ានសុទ្ធតែមានតម្លៃ ហើយសក្ដិសមនឹងការលះបង់ នៅពេលឃើញដងផ្លូវជនបទមានភ្លើងបំភ្លឺ ស្រឡះស្អាត ប្រជាជនសាមគ្គីព្រួតដៃកសាងភូមិស្រុក។
ជាង ២០ ឆ្នាំផ្សារភ្ជាប់នឹងរបរឡើងយកទឹកត្នោតប្រពៃណីរបស់គ្រួសារ លោកថាច់វោ កើតឆ្នាំ ១៩៦២ នៅភូមិត្រមង ឃុំត្រាកូង ខេត្តវិញឡុង បានខិតខំប្រឹងប្រែងរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតដោយតំណក់ទឹកផ្អែមពីដើមត្នោត។
ជាជនជាតិខ្មែរ គ្រួសារផ្សារភ្ជាប់នឹងរបរត្បាញបន្ទោះ ដូច្នេះ បងស្រីទ្រឿងធីបាត់ធ្វី នាយិការសហករណ៍ត្បាញផ្តៅនិងឫស្សីធ្វីត្វៀក នៅឃុំធ្វឹងហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ តែងមានការប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងការនាំយកផលិតផលពីឫស្សីទៅឆ្ងាយ។ ជាច្រើនឆ្នាំស្វែងរកទីផ្សារ បងធ្វីក៏សម្រេចបាននូវក្តីស្រមៃ គឺនាំយកផលិតផលទៅកាន់ពិភពលោក ព្រមទាំងរក្សាបានភូមិរបរប្រពៃណីរបស់ជនជាតិទៀតផង។
ដោយបោះបង់ចោលវិស្វករវារីវប្បកម្ម ដើម្បីចាប់យកក្តីស្រមៃក្លាយជាគ្រូបង្រៀនមុខវិជ្ជាភាសាខ្មែរ លោកគ្រូ លីហៀង បានធ្វើឱ្យសិស្សានុសិស្សនិងមិត្តរួមអាជីពនៃអនុវិទ្យាល័យនិងវិទ្យាល័យជនជាតិអន្តេវាសិកទីក្រុងកឹងធើ គោរពរាប់អាន។
ក្នុងយុគសម័យដែលបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលអភិវឌ្ឍខ្លាំងក្លា បណ្តាញសង្គមមិនត្រឹមតែជាកន្លែងតភ្ជាប់ ចែករំលែកព័ត៌មានប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានក្លាយជាបណ្តាញដ៏មានប្រសិទ្ធភាពដើម្បីផ្សព្វផ្សាយ អភិរក្សនូវតម្លៃវប្បធម៌ប្រពៃណីទៀតផង។
ចំពោះជនរួមជាតិខ្មែរណាមបូ វត្តអារាមមិនត្រឹមតែជាកន្លែងគោរពជំនឿសាសនាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌ សិល្បៈដ៏វិសេសវិសាលថែរក្សាទាំងអត្តសញ្ញាណរបស់សហគមន៍។
ធ្លាប់ស្ថិតក្នុងក្របខ័ណ្ឌគ្រួសារក្រីក្រ ជីវភាពបានមុខខ្វះក្រោយ មានគ្រួសារជនរួមជាតិខ្មែរជាច្រើននៅភូមិភូឌឹក ឃុំឡុងភូ ទីក្រុងកឹងធើ ឈានឡើងលំនឹងជីវភាព ដោយឆន្ទៈជម្នះលំបាក និងការខិតខំប្រឹងប្រែងព្យាយាមពលកម្ម។
អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំកន្លង ត្រកូលលឺវ នៅភូមិតាខាវ ឃុំកូវកែ ខេត្តវិញឡុង តែងបន្តលើកស្ទួយប្រពៃណីសង្វាតរៀនសូត្រ ជំរុញការសិក្សានិងលើកទឹកចិត្តបញ្ញាវ័ន្ត។ ដោយផ្អែកលើមូលដ្ឋានអប់រំដែលបានពូនផ្ដុំច្រើនជំនាន់មកហើយ ត្រកូលនេះបានក្លាយជាគំរូលេចធ្លោក្នុងការចលនាកសាងសង្គមសិក្សារៀនសូត្រនៅភូមិភាគ។
ជាមួយនឹងស្មារតីទទួលខុសត្រូវនិងអស់ពីចិត្តគិតគូរដល់ជីវភាពប្រជាជន លោកតាំងរ៉ូគ្វីសា ប្រធានគណៈប្រជាជនភូមិបឹងទ្រៀត ឃុំលីវទូ ទីក្រុងកឹងធើ បានរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងបន្ថយភាពក្រីក្រ កសាងជីវភាពវប្បធម៌ ព្រមទាំងលើកកម្ពស់ការយល់ដឹង និងគុណភាពរស់នៅជូនជនរួមជាតិខ្មែរនៅភូមិភាគ។
ពេលរំលឹកដល់លោកស៊ើងញ៉ៃ អ្នកមានប្រិយភាពនៅមណ្ឌលតាទាវ សង្កាត់ខាញ់ហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ មាមីងខ្មែរនៅទីនេះអ្នកណាក៏ស្គាល់ដែរ។ ពីព្រោះលោកមិនត្រឹមតែជាគំរូក្នុងការផលិតប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងចលនាមាមីងខ្មែរឱ្យរួមដៃគ្នាកសាងវត្តស្អាតបាត និងកសាងជនបទថ្មីនៅភូមិភាគទៀតផង។
មាមីងជនរួមជាតិខ្មែរនៅឃុំហូធីគី ខេត្តកាម៉ាវ តែងមានសេចក្តីជឿជាក់និងត្រេកអរចំពោះព្រះតេជព្រះគុណ ហ៊ឺវញ៉ីវ ព្រះចៅអធិការវ័យក្មេងនៃវត្តសិរីមង្គល (ជ្រុងខ្មែរ) ព្រះអង្គតែងខិតខំអស់ពីព្រះទ័យនិងយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងការសិក្សារៀនសូត្ររបស់ព្រះសង្ឃ កសាងវត្តអារាមនិងចលនាពុទ្ធបរិស័ទឱ្យរស់នៅ “ល្អសាសនា ល្អសង្គម” ជាដើម។
ក្នុងរយៈពេល ១៨ ឆ្នាំកន្លង លោកគ្រូត្រាតឹងខាញ់ ចាងហ្វាងសាលាបឋមសិក្សាដាយអឹង A នៅឃុំត្រឹងដេ ទីក្រុងកឹងធើ តែងតែផ្ដល់ក្ដីសង្ឃឹមនិងទំនុកចិត្តជូនអ្នកជំងឺ តាមរយៈការបរិច្ចាគឈាមជាង ៣០ លើក។
ផ្ដើមពីអ្នកនេសាទប្រកបរបរចាប់ជលផលធម្មជាតិ លោកឡឹមវ៉ាន់ប៊ិញ (ហៅបាប៊ិញ) ជាជនជាតិខ្មែរ នៅភូមិយ៉ុងបាង ឃុំឡុងវិញ ខេត្តវិញឡុង មិនញញើតហ៊ានផ្លាស់ប្តូរមុខរបរមកចិញ្ចឹមត្រីពោនិងសម្រេចបានលទ្ធផលសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់។ មិនត្រឹមតែរកបានប្រាក់ចំណូលរាប់ពាន់លានដុងក្នុងមួយឆ្នាំប៉ុណ្ណោះទេ លោកថែមទាំងបានជួយឧបត្ថម្ភនិងចែករំលែកបទពិសោធន៍ដល់គ្រួសារប្រជាជននៅភូមិភាគអភិវឌ្ឍន៍ទម្រង់នេះ រួមចំណែកលើកកម្ពស់ជីវភាពរបស់ប្រជាជនតំបន់ឆ្នេរសមុទ្រ។
“ឈាមមួយដំណក់បានផ្ដល់ទៅ ជីវិតម្នាក់រស់ឡើងវិញ” គឺជាសកម្មភាពដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម បង្ហាញពីប្រពៃណីជួយគ្នាទៅវិញទៅមករបស់ប្រជាជាតិវៀតណាម។ បច្ចុប្បន្ន ប្រពៃណីដ៏ល្អនោះ នៅតែបានជំនាន់ក្រោយបន្តវេននិងពង្រីកយ៉ាងខ្លាំងក្លាក្នុងនោះមានលោកត្រឹងក្វឹកអាញ់ ជំនាញការការិយាល័យផ្នែកវប្បធម៌ - សង្គមកិច្ចឃុំតាយវ៉ាំង ទីក្រុងកឹងធើ។
នាយក៖ ហ្វិញហ្វាងម៉េន
លិខិតអនុញាតលេខ ៧៨៩/GP- BTTTTអាស្រ័យក្រសួងព័ត៌មាននិងសារគមនាគមន៍ផ្តល់នូវថ្ងៃទី០២-១២-២០២១។លេខ២៤ ត្រឹងវ៉ាំងហ្វាយ សង្កាត់និញកេវ ក្រុងកឹងធើ - ទូរស័ព្ទ: (០២៩២) ៣៨៣០០៩៨
ទូរសារ: (០២៩២) ៣៨៣០៥៦១។ អ៊ីម៉ែល: toasoan@baocantho.com.vn
ទំនាក់ទំនងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម: quangcao@baocantho.com.vn
សរសេរច្បាស់ប្រភព "សារព័ត៌មានអេឡិចត្រូនិកកឹងធើ" នៅពេលផ្សាយបន្តពី websiteនេះ។
អភិវឌ្ឍន៍ដោយ:
