លោកថាច់ស្រស់ នៅភូមិជ្រៃប្រាសាទ ឃុំដូងចូវ ខេត្តវិញឡុង ជាបុគ្គលគំរូដែលលះបង់កម្លាំងកាយចិត្ត ដើម្បីអភិរក្សនិងលើកកម្ពស់អត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ខ្មែរ គាត់បានមាមីងស្រឡាញ់រាប់អាន ហើយតែងហៅគាត់ថា “សិល្បករប្រជាប្រិយ”។

លោកថាច់ស្រស់ កំពុងបង្រៀនសិស្សនៅវត្តជ្រៃប្រាសាទ។
នៅក្នុងគេហដ្ឋានរបស់លោកថាច់ស្រស់ សម្បូរទៅដោយកម្រងវណ្ណកម្មកំណាព្យ និងបទភ្លេងដែលលោកនិពន្ធចងក្រងដោយផ្ទាល់។ ស្នាដៃទាំងនេះ តែងបានមាមីងក្នុងភូមិស្រុកយកទៅសូត្រនិងច្រៀងកម្សាន្តក្នុងសកម្មភាពសហគមន៍។ ចែករំលែកពីចំណូលចិត្តក្នុងការនិពន្ធ លោកថាច់ស្រស់ ឱ្យដឹង៖ “បច្ចុប្បន្ន ស្រុកភូមិរីកចម្រើនប្លែកជាងពីមុនច្រើនណាស់ ទាំងផ្លូវថ្នល់ សាលារៀនស្អាតបាត និងជីវភាពរបស់មាមីងក៏ធូរធារជាងមុនដែរ។ ខ្ញុំនិពន្ធបទភ្លេងនិងតែងកំណាព្យស្ងើចសរសើរភូមិស្រុក ក្នុងគោលបំណងចង់ឱ្យកូនចៅជំនាន់ក្រោយមានមោទនភាព ព្រមទាំងចេះថែរក្សាភាសា អក្សរសាស្ត្រនិងវប្បធម៌ខ្មែរ”។ ក្រៅពីចេះនិពន្ធកំណាព្យ លោកស្រស់ នៅទាំងចេះប្រគុំឧបករណ៍តន្ត្រីប្រពៃណីយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ ដូចជា៖ ទ្រអ៊ូ ស្គរសម្ភោរនិងចាប៉ីដងវែងជាដើម។ តន្ត្រីរបស់លោកគឺការរួមបញ្ចូលរវាងប្រពៃណីនិងការច្នៃប្រតិដ្ឋ រក្សាបាននូវអត្តសញ្ញាណជាតិ និងសមស្របតាមចំណូលចិត្តរបស់អ្នកស្តាប់សម័យទំនើប។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ទឹកដមសំឡេងដ៏ពីរោះគួរឱ្យទាក់ទាញរបស់លោក បានរួមចំណែកធ្វើឱ្យការជួបជុំក្នុងសហគមន៍កាន់តែអធិកអធម រឹតបន្តឹងចំណងសាមគ្គីភាពរវាងមាមីងក្នុងភូមិស្រុក។
មិនត្រឹមតែមានទេពកោសល្យសិល្បៈប៉ុណ្ណោះទេ លោកថាច់ស្រស់ នៅទាំងយល់ដឹងច្បាស់អំពីទំនៀមទម្លាប់ និងពិធីកិច្ចសាសនា ប្រពៃណីរបស់ជនជាតិទៀតផង។ ក្នុងតួនាទីជាអាចារ្យ លោកក៏ជាអ្នកណែនាំនិងចាត់ចែងរៀបចំកម្មវិធីបុណ្យទាននានា ធានាបាននូវភាពសមរម្យនិងត្រឹមត្រូវ។
ក្រៅពីនោះ លោកថាច់ស្រស់ នៅទាំងបានចំណាយពេលវេលា ដើម្បីបង្ហាត់បង្រៀនអក្សរខ្មែរ និងភាសាបាលីដល់សមណៈសិស្ស និងកុមារនៅវត្តជ្រៃប្រាសាទទៀតផង។ ប្អូនគឹមធីង៉ុកទឺយ ជាសិស្សម្នាក់របស់លោកគ្រូថាច់ស្រស់ ឱ្យដឹង៖ “លោកគ្រូបង្រៀនងាយយល់ណាស់ ហើយថែមទាំងច្រៀងឱ្យពួកខ្ញុំស្តាប់ ដើម្បីឱ្យឆាប់ចងចាំមេរៀនទៀតផង។ អាស្រ័យហេតុនេះ ទើបខ្ញុំឆាប់យល់ឆាប់ចេះអាន ចេះសរសេរអក្សរខ្មែរ”។
លោកគៀងតៀ សមាជិកគណៈកម្មការវត្តជ្រៃប្រាសាទ មានប្រសាសន៍៖ “លោកអាចារ្យស្រស់ មិនត្រឹមតែយល់ដឹងច្បាស់ពីទំនៀមទម្លាប់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងចេះពន្យល់យ៉ាងក្បោះក្បាយអំពីអត្ថន័យនៃពិធីកិច្ចនីមួយៗ ជួយឱ្យមាមីងកាន់តែយល់ដឹង និងថែរក្សាប្រពៃណីឱ្យកាន់តែប្រសើរទៀតផង។ ចំពោះការងារបង្រៀន លោកតែងយកអស់ពីកម្លាំងកាយចិត្តបង្ហាត់បង្រៀនសមណៈសិស្សនិងកូនចៅសិស្សានុសិស្ស។ អាស្រ័យហេតុនោះ ទើបយុវជនជំនាន់ក្រោយចេះអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ ចេះច្រៀង និងចេះតែងកំណាព្យ។ល។ ក្នុងពិធីបុណ្យផ្សេងៗ មាមីងតែងមានភាពជឿជាក់ និងកក់ក្តៅ ក្រោមការណែនាំផ្ទាល់របស់លោក”។
ក្នុងតួនាទីណាក៏ដោយ លោកថាច់ស្រស់ តែងតែខិតខំលះបង់កម្លាំងកាយចិត្ត ដើម្បីបម្រើផលប្រយោជន៍សហគមន៍។ រាល់ការរួមចំណែកដ៏ស្ងៀមស្ងាត់របស់លោក បានបង្កើនប្រសិទ្ធភាពក្នុងការថែរក្សានិងផ្សព្វផ្សាយអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ខ្មែរឱ្យកាន់តែសាយភាយក្នុងជីវភាពបច្ចុប្បន្ន។ ជំនឿទុកចិត្តនិងក្តីស្រឡាញ់របស់មាមីងបងប្អូន គឺជាកម្លាំងចលករដ៏ធំបំផុតសម្រាប់រូបលោក។ តាមរយៈសកម្មភាពដ៏សាមញ្ញតែពោរពេញដោយអត្ថន័យ លោកថាច់ស្រស់ កំពុងរួមចំណែករក្សា “ព្រលឹង” វប្បធម៌ខ្មែរ ដើម្បីផ្ទេរបន្តនូវតម្លៃដ៏ថ្លៃថ្លាទាំងនោះដល់ជំនាន់ក្រោយៗទៀត៕
ស៊ើងម៉ាល័យ - ថាច់ធី