ព្រះឧបជ្ឈាយ៍ថាច់ប៉ាយ ព្រះចៅអធិការវត្តធំ ឃុំង៉ូវឡាក ស្រុកយ្វៀងហាយ ខេត្តត្រាវិញ ព្រះអង្គបានសាងព្រះផ្នួសជាង ៤៣ វស្សា។
នោះគឺអ៊ំស្រីធីទេព (អាយុ៧៨ឆ្នាំ) នៅភូមិ៤ ឃុំវិញហ្វាហឹងណាម ស្រុកហ្គក្វាវ ខេត្តគៀងយ៉ាង។ ទោះបីពិការជើង ពិបាកក្នុងការធ្វើដំណើរទៅមកក៏ដោយ ប៉ុន្តែអ៊ំស្រីមិនដែលធុញទ្រាន់នឹងការនឿយលំបាកឡើយ គាត់តែងខិតខំប្រឹងប្រែងព្យាយាមពលកម្មផលិតឈានឡើងធូរធារ...។
បងស្រីក្វាច់ធីអ៊ុក នៅភូមិកំពង់ប្រើស ឃុំអាងក្វាងហ៊ឺវ ស្រុកថ្កូវ ខេត្តត្រាវិញ តែងឈានមុខរាល់ការចលនារបស់សមាគមនារី។ បងស្រីបានបង្វែរផ្ទៃដីផលិតស្រូវផ្តល់ទិន្នផលទាប ងាកមកដាំដំណាំផ្ដល់ប្រាក់ចំណូលលំនឹង។
ហ្វាងមិញ តែងមានមុខស្ទើរក្នុងរាល់សកម្មភាពនៃទិវាវប្បធម៌ កីឡានិងទេសចរណ៍របស់ជនរួមជាតិខ្មែរខេត្តគៀងយ៉ាងរៀងរាល់ឆ្នាំ។
ដោយបានការយកចិត្តទុកដាក់ពីគ្រប់ថ្នាក់ គ្រប់ផ្នែក និងការខិតខំឈានឡើង តាមរយៈកម្លាំងពលកម្ម ទើបជីវភាពរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរនៅទីរួមខេត្តទិញបៀង ខេត្តអាងយ៉ាង មានការប្ដូរផ្លាស់ច្រើនសមស្របនឹងការអភិវឌ្ឍរបស់ភូមិស្រុក។
“Sokfarm មានន័យថា កសិកម្មសុភមង្គល។ល។ យើងខ្ញុំជ្រើសរើសកសិកម្មសរីរាង្គ ពីព្រោះចង់បង្កើតផលិតផលមិនត្រឹមតែផ្អែមឆ្ងាញ់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជ្រះស្អាតនិងមានប្រភពច្បាស់លាស់ ត្រឹមត្រូវ តាំងពីឫសគល់។ សម្រាប់ខ្ញុំ សរីរាង្គមិនត្រឹមតែជាបច្ចេកទេសផលិតកម្មប៉ុណ្ណោះទេ
លោកគឹមត្រឹង នៅភូមិយ៉ុងកាវ ឃុំង៉ុកបៀង ស្រុកថ្កូវ ជាអ្នកមានប្រជាប្រិយក្នុងជនរួមជាតិខ្មែរ។ មាមីងខ្មែរនៅទីនេះអ្នកណាគោរពរាប់អានគាត់ដែរ។
បងត្រឹងគឹមលឹ្វង នៅឃុំតៃវុាំង ស្រុកត្រឹងដេ ខេត្តសុកត្រាំង មិនអល់អែកអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលក្នុងការផលិតស្រូវគុណភាពខ្ពស់ដើម្បីធ្វើមានសម្រាប់គ្រួសារ។
ក្នុងសម័យសង្គ្រាម វីរមាតាវៀតណាម វ៉ធីសិន នៅឃុំហូដាក់គៀង ស្រុកចូវថាញ់ ខេត្តសុកត្រាំង បានបាត់បង់ប្ដីនិងកូន។ គាត់តែងអត់សង្កត់ចិត្តនឹងភាពឈឺចាប់ ជំនួសមកវិញគឺ មោទនៈភាពចំពោះចិត្តអង់អាចរបស់ប្ដីនិងកូន។
“ជាជនជាតិខ្មែរ រួសរាយរាក់ទាក់ សកម្មនិងធ្វើបានកិច្ចការជាច្រើនមានប្រយោជន៍ដល់ប្រជាជន ម្ល៉ោះហើយបងស្រីបានប្រជាជនស្រឡាញ់រាប់អាននិងជឿទុកចិត្ត។ បងស្រីក៏ជាគំរូលេចធ្លោក្នុងការរៀនសូត្រ និងធ្វើតាមឧត្តមគតិ សីលធម៌ ឥរិយាបទហូជីមិញរបស់ភូមិភាគ”។
ក្នុងអំឡុងខែមេសាជាប្រវត្តិសាស្រ្តនេះ ទូទាំងប្រទេសកំពុងរៀបចំសកម្មភាពអំណរខួបអនុស្សាវរីយ៍ ៥០ ឆ្នាំ ទិវាភូមិខាងត្បូងរំដោះទាំងស្រុង។ ក្រោយរយៈពេល ៥០ ឆ្នាំសន្ដិភាព ឯកភាពទឹកដី ផលវិបាកនៃសង្រ្គាមត្រូវបានជម្នះជាបណ្ដើរៗ ប្រទេសជាតិបានឆ្ពោះទៅកាន់យុគសម័យថ្មី។ ប៉ុន្តែស្នាមរបួសផ្លូវចិត្តរបស់អ្នកម្ដាយរបស់ប្រពន្ធ ដែលមានកូននិងប្ដីពលីជីវិត ដើម្បីមាតុភូមិមិនទាន់ធូរស្រាលនៅឡើយ ...។
ព្រះតេជព្រះគុណ យឿងវ៉ាន់ណា គឺជាព្រះចៅអធិការរងវត្តចម្ប៉ាអង្គរជ័យ (ចំការ) ស្ថិតនៅសង្កាត់ទី ៩ និងជាប្រធានសមាគម ព្រះសង្ឃសាមគ្គីស្នេហាជាតិក្រុងត្រាវិញ ខេត្តត្រាវិញ ។ល។
ឆ្នាំ ១៩៩៨ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសិក្សាគរុកោសល្យភាសាខ្មែរខេត្តសុកត្រាំង អ្នកគ្រូដាវធីសារ៉ង បានមកបំពេញការងារនៅសាលាចំណេះទូទៅជនជាតិអន្តេវាសិកក្រុងកឹងធើ។
ដោយដឹងថាគ្រួសារខ្វះខាត ទើបប្អូនដាំងធីហ្វៀងត្រាង ចូលរៀនមុខរបរជំនាញផ្នែកការពាររុក្ខជាតិនៅអនុមហាវិទ្យាល័យវិជ្ជាជីវៈសុកត្រាំង។
ជាមួយនឹងទម្រង់ដាំឈើហូបផ្លែ គួបផ្សំនឹងចិញ្ចឹមពពែរបស់កសិករប៊ូយស្វឹងដៀង នៅភូមិភឿកឡុក ឃុំអូរឡឹម ស្រុកទ្រីតូង ខេត្តអាងយ៉ាង រកបានប្រាក់ចំណូលរាប់រយលានដុងក្នុងមួយឆ្នាំ។ គាត់ជាកសិករពូកែនិងជាគំរូឆ្នើមនៅភូមិភាគ។
បងត្រឿងណោរុំ នៅភូមិដៃទទឹង ឃុំតឹបង៉ាយ ស្រុកទីវកឹង ខេត្តត្រាវិញ ផ្តើមអាជីពចិញ្ចឹមកង្កែបនៅឆ្នាំ២០២២។ បច្ចុប្បន្ន ការចិញ្ចឹមកង្កែបបានក្លាយជាប្រភពចំណូលចម្បងរបស់គ្រួសារបងណោរុំ រកបានប្រាក់ចំណូលជិត៥០លានដុងក្នុងមួយឆ្នាំ។
ទទួលតួនាទីជាស្នងការនយោបាយប៉ុសិ៍្ដការពារព្រំដែនឡាយហ្វា ទីរួមខេត្តវិញចូវ ខេត្តសុកត្រាំង វរសេនីយ៍ត្រី លោកង្វៀងហ្វាងដែ មិនត្រឹមតែអនុវត្តល្អការងារក្នុងការធានាសន្តិសុខតំបន់ព្រំដែលសមុទ្រប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានកសាងទម្រង់ជាច្រើនដើម្បីជួយដល់គ្រួសារជនរួមជាតិខ្មែរដែលមានជីវភាពក្រីក្រឈានឡើង។
វេជ្ជបណ្ឌិត លីញ៉ឹកង្វៀន ប្រធានផ្នែកជំនួយវេជ្ជសាស្ត្រនៃមន្ទីរពេទ្យយោធា-ប្រជាជនខេត្តបាកលីវ អនុវត្តល្អនូវភារកិច្ចថែទាំសុខភាពជូនកម្មាភិបាល យុទ្ធជន និងប្រជាជនក្នុងខេត្ត។
នោះគឺអ្នកមីង លីធីឡាញ់ នៅភូមិលេខ៤ ឃុំវិញហ្វាហ៊ឹងណាម ស្រុកហ្គក្វាវ ខេត្តគៀងយ៉ាង។ អាស្រ័យដោយការព្យាយាមប្រឹងប្រែងប្រកបការងាររកស៊ី ទើបជីវភាពគ្រួសារអ្នកមីងបានលំនឹង មិនត្រឹមតែចាកភាពក្រីក្រប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងឈានឡើងធ្វើមានទៀតផង។
ឆ្នាំ ២០២៣ សិប្បករចូវអូន នៅក្រុងសុកត្រាំង ខេត្តសុកត្រាំង មានកិត្តិយសបានទទួលកិត្តិនាមជាសិប្បករប្រជាជន លោកមានការរួមចំណែកយ៉ាងច្រើនក្នុងការអភិរក្សនិងពង្រីកកេរដំណែលវប្បធម៌អរូបីរបស់ជនជាតិ។