រយៈពេលជាង ២០ ឆ្នាំផ្សារភ្ជាប់នឹងផ្នែកអប់រំ អ្នកគ្រូហ្វិញធីថាញត្រា គ្រូបង្រៀនវិញ្ញាសាអក្សរសាស្រ្តខ្មែរថ្នាក់ទី១ ថ្នាក់ទី៣ និងថ្នាក់ទី៥។
នោះគឺអ្នកកាសែតថាច់ផាត់ (នាមនិពន្ធ ភក្តី) អតីតអគ្គនិពន្ធនាយករង ទទួលបន្ទុកកាសែតកឹងធើភាសាខ្មែរ។ អស់រយៈពេលជាង ៣០ ឆ្នាំផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងរបរអ្នកកាសែតថាច់ភក្តី ជានិច្ចកាលនៅតែជក់ចិត្តនិងជាទ្រោលបំភ្លឺសម្រាប់អាជីពសារព័ត៌មាន។
រយៈពេលជាង ២២ ឆ្នាំ បម្រើការនៅស្ថានីយវិទ្យុទូរទស្សន៍ខេត្តបាកលីវ (បច្ចុបុ្បន្ន កាសែតនិងស្ថានីយវិទ្យុទូរទស្សន៍បាកលីវ) អ្នកកាសែតថាច់ឌើណី តែងអនុវត្តល្អភារកិច្ចនិងទទួលបានពានរង្វាន់កាសែតប្រចាំតំបន់និងទូទាំងប្រទេសជាច្រើន។
កើតឆ្នាំ ១៩៣៩ នៅស្រុកវិញធ្វឹង ខេត្តគៀងយ៉ាង លោកឡឹមណុល ជាជនជាតិខ្មែរ ធ្លាប់ជាយុទ្ធជនបដិវត្តន៍ និងជាសកម្មជននយោបាយក្នុងសង្រ្គាមតស៊ូប្រឆាំងអាមេរិក ដណ្ដើមឯករាជ្យ ឯកភាពទឹកដី។ កាលនោះ គាត់ជាព្រះសង្ឃគំរូមួយអង្គ ហើយក៏ជាអង្គរក្សាព្រលឹងវប្បធម៌និងអត្តសញ្ញាណរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ។
ជានិច្ចកាលលើកកម្ពស់ស្មារតីទទួលខុសត្រូវចំពោះការងារដែលបានប្រគល់ឱ្យ និងយកអស់ពីចិត្តគិតគូរជូននារី កុមារខ្សត់ខ្សោយក្នុងសង្គម បងស្រីគឹមធីហ្វែ អនុប្រធានសមាគមសម្ព័ន្ធនារី ឃុំភូកឹង ស្រុកទីវកឹង ខេត្តត្រាវិញ គឺជាគំរូ “អំពីជំរុញការរៀនសូត្រនិងធ្វើតាមឧត្ដមគតិ សីលធម៌ ឥរិយាបថហូជីមិញ”។
ដោយសារតែស្រឡាញ់អក្សរសាស្ត្រខ្មែរ ទើបលោកគ្រូឡឹមថាញញ៉ា ព្យាយាមក្នុងការសិក្សាដើម្បីបំពេញក្តីស្រមៃធ្វើជាគ្រូបង្រៀន។ បច្ចុប្បន្ន លោកគ្រូថាញញ៉ា ជាគ្រូបង្រៀនអក្សរសាស្ត្រខ្មែរនៅវិទ្យាល័យជនជាតិអន្តេវាសិកខេត្តបាកលីវ។
ដ្បិតស្ថានភាពគ្រួសារនៅមានការលំបាកច្រើនក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្អូនថាច់ង៉ុកឌឹន សិស្សថ្នាក់ទី ៨/១ សាលាអនុវិទ្យាល័យជនជាតិអន្តេវាសិកស្រុកកូវង៉ាង ខេត្តត្រាវិញ បានជម្នះការលំបាក ឈានឡើងក្នុងការរៀនសូត្រ ក្លាយជាសិស្សឆ្នើមម្នាក់។
ការរស់នៅប្រិតសំចៃនិងខ្នះខ្នែងក្នុងការពលកម្មផលិត ប្តីប្រពន្ធបងស្រីតូធីហ្វាន់ហឿងនិងតាំងឌាក នៅភូមិព្រែកឆ្វេង ឃុំថាញ់ភូ ស្រុកមីស្វៀង ខេត្តសុកត្រាំង តែងខិតខំប្រឹងប្រែងប្រកបការងាររកស៊ី ដើម្បីចាកផុតពីភាពក្រីក្រ ឈានឡើងធូរធារ។
ប្អូនថាច់គឹមង៉ុកហឹង សិស្សថ្នាក់ទី ១០D វិទ្យាល័យជនជាតិអន្តេវាសិកខេត្តត្រាវិញ មិនត្រឹមតែមានស្នាដៃក្នុងការរៀនសូត្រប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមានទេពកោសល្យខាងសិល្បៈទៀតផង។
ព្រះឧបជ្ឈាយ៍ថាច់ប៉ាយ ព្រះចៅអធិការវត្តធំ ឃុំង៉ូវឡាក ស្រុកយ្វៀងហាយ ខេត្តត្រាវិញ ព្រះអង្គបានសាងព្រះផ្នួសជាង ៤៣ វស្សា។
នោះគឺអ៊ំស្រីធីទេព (អាយុ៧៨ឆ្នាំ) នៅភូមិ៤ ឃុំវិញហ្វាហឹងណាម ស្រុកហ្គក្វាវ ខេត្តគៀងយ៉ាង។ ទោះបីពិការជើង ពិបាកក្នុងការធ្វើដំណើរទៅមកក៏ដោយ ប៉ុន្តែអ៊ំស្រីមិនដែលធុញទ្រាន់នឹងការនឿយលំបាកឡើយ គាត់តែងខិតខំប្រឹងប្រែងព្យាយាមពលកម្មផលិតឈានឡើងធូរធារ...។
បងស្រីក្វាច់ធីអ៊ុក នៅភូមិកំពង់ប្រើស ឃុំអាងក្វាងហ៊ឺវ ស្រុកថ្កូវ ខេត្តត្រាវិញ តែងឈានមុខរាល់ការចលនារបស់សមាគមនារី។ បងស្រីបានបង្វែរផ្ទៃដីផលិតស្រូវផ្តល់ទិន្នផលទាប ងាកមកដាំដំណាំផ្ដល់ប្រាក់ចំណូលលំនឹង។
ហ្វាងមិញ តែងមានមុខស្ទើរក្នុងរាល់សកម្មភាពនៃទិវាវប្បធម៌ កីឡានិងទេសចរណ៍របស់ជនរួមជាតិខ្មែរខេត្តគៀងយ៉ាងរៀងរាល់ឆ្នាំ។
ដោយបានការយកចិត្តទុកដាក់ពីគ្រប់ថ្នាក់ គ្រប់ផ្នែក និងការខិតខំឈានឡើង តាមរយៈកម្លាំងពលកម្ម ទើបជីវភាពរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរនៅទីរួមខេត្តទិញបៀង ខេត្តអាងយ៉ាង មានការប្ដូរផ្លាស់ច្រើនសមស្របនឹងការអភិវឌ្ឍរបស់ភូមិស្រុក។
“Sokfarm មានន័យថា កសិកម្មសុភមង្គល។ល។ យើងខ្ញុំជ្រើសរើសកសិកម្មសរីរាង្គ ពីព្រោះចង់បង្កើតផលិតផលមិនត្រឹមតែផ្អែមឆ្ងាញ់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជ្រះស្អាតនិងមានប្រភពច្បាស់លាស់ ត្រឹមត្រូវ តាំងពីឫសគល់។ សម្រាប់ខ្ញុំ សរីរាង្គមិនត្រឹមតែជាបច្ចេកទេសផលិតកម្មប៉ុណ្ណោះទេ
លោកគឹមត្រឹង នៅភូមិយ៉ុងកាវ ឃុំង៉ុកបៀង ស្រុកថ្កូវ ជាអ្នកមានប្រជាប្រិយក្នុងជនរួមជាតិខ្មែរ។ មាមីងខ្មែរនៅទីនេះអ្នកណាគោរពរាប់អានគាត់ដែរ។
បងត្រឹងគឹមលឹ្វង នៅឃុំតៃវុាំង ស្រុកត្រឹងដេ ខេត្តសុកត្រាំង មិនអល់អែកអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលក្នុងការផលិតស្រូវគុណភាពខ្ពស់ដើម្បីធ្វើមានសម្រាប់គ្រួសារ។
ក្នុងសម័យសង្គ្រាម វីរមាតាវៀតណាម វ៉ធីសិន នៅឃុំហូដាក់គៀង ស្រុកចូវថាញ់ ខេត្តសុកត្រាំង បានបាត់បង់ប្ដីនិងកូន។ គាត់តែងអត់សង្កត់ចិត្តនឹងភាពឈឺចាប់ ជំនួសមកវិញគឺ មោទនៈភាពចំពោះចិត្តអង់អាចរបស់ប្ដីនិងកូន។
“ជាជនជាតិខ្មែរ រួសរាយរាក់ទាក់ សកម្មនិងធ្វើបានកិច្ចការជាច្រើនមានប្រយោជន៍ដល់ប្រជាជន ម្ល៉ោះហើយបងស្រីបានប្រជាជនស្រឡាញ់រាប់អាននិងជឿទុកចិត្ត។ បងស្រីក៏ជាគំរូលេចធ្លោក្នុងការរៀនសូត្រ និងធ្វើតាមឧត្តមគតិ សីលធម៌ ឥរិយាបទហូជីមិញរបស់ភូមិភាគ”។
ក្នុងអំឡុងខែមេសាជាប្រវត្តិសាស្រ្តនេះ ទូទាំងប្រទេសកំពុងរៀបចំសកម្មភាពអំណរខួបអនុស្សាវរីយ៍ ៥០ ឆ្នាំ ទិវាភូមិខាងត្បូងរំដោះទាំងស្រុង។ ក្រោយរយៈពេល ៥០ ឆ្នាំសន្ដិភាព ឯកភាពទឹកដី ផលវិបាកនៃសង្រ្គាមត្រូវបានជម្នះជាបណ្ដើរៗ ប្រទេសជាតិបានឆ្ពោះទៅកាន់យុគសម័យថ្មី។ ប៉ុន្តែស្នាមរបួសផ្លូវចិត្តរបស់អ្នកម្ដាយរបស់ប្រពន្ធ ដែលមានកូននិងប្ដីពលីជីវិត ដើម្បីមាតុភូមិមិនទាន់ធូរស្រាលនៅឡើយ ...។