ក្នុងបរិការណ៍ដែលផ្នែកកសិកម្មកំពុងបោះជំហានផ្លាស់ប្តូរតាមទិសដៅបៃតងចីរភាព ទម្រង់ចិញ្ចឹមគោសាច់ តាមទិសដៅសេដ្ឋកិច្ចវិលជុំ កំពុងអះអាងពីប្រសិទ្ធភាពយ៉ាងច្បាស់នៅឃុំទ្រីតូង ខេត្តអាងយ៉ាង។
ដបជ័រ កំប៉ុងភេសជ្ជៈ និងក្រដាសកាតុងដែលធ្លាប់តែបោះចោល ត្រូវបានប្រជាជនឃុំធ្វឹងហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ ប្រមូលផ្តុំនិងបែងប្រភេទដើម្បីដូរយកគ្រឿងឧបភោគបរិភោគ។ ផ្ដើមពីសកម្មភាពនេះ កាន់តែបង្ហាញឱ្យឃើញថា ទម្រង់
ប៉ុន្មានឆ្នាំជិតៗនេះ ចលនាចិញ្ចឹមគោសាច់នៅភូមិតាលោង ឃុំឡុងវិញ ខេត្តវិញឡុង បានរីកចម្រើនជាលំដាប់។ មានទម្រង់ជាច្រើនបាននាំមកនូវប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ រួមចំណែកដល់ការលុបបំបាត់ភាពក្រីក្រប្រកបដោយចីរភាពនៅ ភូមិភាគ។
ការផ្លាស់ប្ដូរឌីជីថលកំពុងរីកសាយភាយជាបណ្តើរៗដល់តំបន់ជនជាតិភាគតិច។ ផ្ដើមពីការបង្ខិតជិតសេវា រដ្ឋតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ រហូតដល់ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាក្នុងការផលិតនិងជីវភាពរស់នៅ ប្រជាជនជាសន្សឹមៗបានប្តូរផ្នត់គំនិតនិងបង្កើតទម្លាប់ថ្មីៗ រួមចំណែកលើកកម្ពស់គុណភាពជីវភាព និងជំរុញការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច-សង្គមនៅភូមិភាគ។
ពង្រីកឧត្ដមភាពតំបន់ឆ្នេរសមុទ្រ ឃុំឡុងវិញ (ខេត្តវិញឡុង) កំពុងជំរុញការអភិវឌ្ឍវារីវប្បកម្មតាមទិសដៅ អនុវត្តវិទ្យាសាស្ត្របច្ចេកទេស លើកកម្ពស់គុណភាពតំបន់ចិញ្ចឹម និងបើកទូលាយការចងសម្ព័ន្ធប្រើប្រាស់។ ទិសដៅនេះ រួមចំណែកលើកកម្ពស់តម្លៃផលិត បង្កការងារធ្វើ និងបង្កើនប្រាក់ចំណូលជូនមាមីង។
ការអនុវត្តវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកទេសក្នុងការផលិត មិនត្រឹមតែជាគន្លឹះជួយលើកកម្ពស់ទិន្នផល គុណភាព និងបង្កើនតម្លៃកសិផលប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានផ្លាស់ប្ដូរនូវផ្នត់គំនិតផលិតរបស់ប្រជាជន ព្រមទាំងពង្រីកប្រសិទ្ធភាព សក្កានុភាព ឧត្តមភាពរបស់ភូមិភាគ។
នៅក្នុងដំណើរការកសាងរដ្ឋបាលទំនើប មជ្ឈមណ្ឌលបម្រើរដ្ឋបាលរដ្ឋ នៅលើភូមិឋានទីក្រុងកឹងធើ តែងយកភាពពេញចិត្តរបស់ប្រជាជនធ្វើជាបន្ទាត់សម្រាប់រាល់សកម្មភាពទាំងឡាយ។
រយៈពេលកន្លង ការអភិវឌ្ឍក្រុមសហការរបស់បណ្តាសមាគមនៅទីក្រុងកឹងធើ នាំមកនូវប្រសិទ្ធភាពជាក់ស្តែង រួមចំណែកបង្កើនប្រាក់ចំណូល លំនឹងជីវភាព និងជំរុញការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ។ នៅតាមភូមិភាគដែលមានជនជាតិភាគតិចរស់នៅកុះករ ក្រុមសហការកាន់តែអះអាងច្បាស់ពីតួនាទីជាទី "បង្អែក" ជួយឱ្យសមាជិកនិងកសិករ ឈានឡើងចាកផុតពីភាពក្រីក្រដោយចីរភាព។
(អ.ឡ) - គណៈកម្មាធិការប្រជាជនទីក្រុងកឹងធើ ទើបតែប្រកាសដាក់ចេញផែនការលេខ ៣៧១/KH-UBND អនុវត្តគម្រោងលេខ ០៦-ĐA/TU របស់គណៈប្រតិបត្តិបក្ខភាគទីក្រុង ស្តីពីការអភិវឌ្ឍកម្មាភិបាលវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា នវានុវត្តន ការផ្លាស់ប្តូរឌីជីថលទីក្រុងកឹងធើ ដំណាក់កាល ២០២៦-២០៣០ ចក្ខុវិស័យដល់ឆ្នាំ ២០៤៥។
ដោយស្មារតីហ៊ានគិត ហ៊ានធ្វើ រួមជាមួយការឧបត្ថម្ភពីធនាគារគោលនយោបាយសង្គម បងស្រីត្រឹងធីកេត នៅភូមិផ្ដៅពេន ឃុំលីវទូ ទីក្រុងកឹងធើ បានវិនិយោគអភិវឌ្ឍន៍ទម្រង់ដាំសណ្តែកដី ជាសន្សឹមៗបង្កើនប្រាក់ចំណូល និងលំនឹងជីវភាពគ្រួសារ។
ឃុំញូយ៉ា ទីក្រុងកឹងធើ គឺជាភូមិភាគមានជនជាតិភាគតិចរស់នៅកុះករ ក្នុងនោះជនរួមជាតិខ្មែរស្រូបអត្រាជិត ៤១% នៃចំនួនប្រជាជន។ ច្រើនឆ្នាំកន្លង នៅតំបន់ជនបទឃុំញូយ៉ា មានការផ្លាស់ថ្មីយ៉ាងច្បាស់ ក្រឡែត អាស្រ័យផ្តុំកម្លាំងកសាងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ក៏ដូចជាឧបត្ថម្ភមាមីងអភិវឌ្ឍផលិត។
ក្រោយពីបំពេញការងារក្នុងវិស័យអប់រំ និងបានកាន់តួនាទីនៅមូលដ្ឋានជាច្រើនឆ្នាំ បក្ខជនជន ជាតិខ្មែរ នៅភូមិឡុងថើយ ឃុំតឹងហ្វា ខេត្តវិញឡុង នៅតែរក្សារឹងមាំស្មារតីឈានមុខនិងជាគំរូ។
បងថាច់ស៊ីទ្រិញ ប្រធានសាខាសមាគមមុខរបរភូមិព្រះស្រែ ឃុំសុងឡុក ខេត្តវិញឡុង ហានផ្លាស់ប្តូរពីការចិញ្ចឹមគោមកចិញ្ចឹមពពែពូជវិញ។
ទន្ទឹមនឹងអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជនបទ ទីក្រុងកឹងធើ កំពុងជំរុញការកសាងបរិស្ថានជនបទ បៃតង ជ្រះ ស្អាត សុវត្ថិភាព។ នេះបានចាត់ទុកជាលក្ខឋានមួយក្នុងចំណោមលក្ខឋានដ៏សំខាន់ ញ៉ាំងឱ្យទិដ្ឋភាពជនបទថ្មីជានិច្ច។
ក្នុងជីវភាពសព្វថ្ងៃ នៅតែមានអ្នកដែលខិតខំប្រឹងប្រែងរក្សារបរប្រពៃណីដោយជក់ចិត្តនិងខំប្រឹងដោយអស់ពីកម្លាំងកាយចិត្ត។ នៅភូមិបឹងឡុង ឃុំឡុងភូ ទីក្រុងកឹងធើ បងលីភឿង ជាជនជាតិខ្មែរ បានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយរបរចម្លាក់ព្រះពុទ្ធរូបស៊ីម៉ង់ត៍និងក្បាច់រចនាខ្មែរជាង ២០ ឆ្នាំមកហើយ។
ដោយមិនជ្រើសយកការឃ្លាតចាកភូមិស្រុកស្វែងរកការងារដូចពលករវ័យក្មេងឯទៀតនោះទេ បងគឹមយ៉ត់ នៅភូមិ បាតី ឃុំតឹបស៊ើង ខេត្តវិញឡុង បានមោះមុតផ្លាស់ប្តូររចនាសម្ព័ន្ធដំណាំ សត្វចិញ្ចឹម កសាងទម្រង់ចិញ្ចឹមគោបន្តពូជ ចិញ្ចឹមជ្រូកមេ គួបផ្សំនឹងដាំត្រសក់តាមទិសដៅអនុវត្តវិទ្យាសាស្ត្រ - បច្ចេកទេស។
បន្ទាប់ពីអនុវត្តកម្មវិធី គម្រោងវិនិយោគជាច្រើនរបស់មជ្ឈិមនិងទីក្រុង ព្រមទាំងស្មារតីឈានឡើងរបស់ប្រជាជន ឃើញថាជីវភាពសម្ភារៈនិងស្មារតីរបស់មាមីងនៅឃុំថាញ់ថើយអាង ទីក្រុងកឹងធើ បានលើកកម្ពស់ជាបណ្តើរៗ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគមនាគមន៍ជនបទ ផលិតកសិកម្មកាន់តែមានភាពងាយស្រួលជាងទៀត។
ក្រោយពីមួយឆ្នាំដាក់ឱ្យដំណើរការរដ្ឋអំណាចភូមិភាគ ២ ថ្នាក់ នៅឃុំនានាដែលមានជនរួមជាតិខ្មែររស់នៅកុះករលើភូមិឋានទីក្រុងកឹងធើ មានការវិវត្តន៍ច្បាស់ក្រឡែតក្នុងការលើកកម្ពស់សមត្ថភាពរបស់រដ្ឋអំណាចភូមិភាគ ជាជំហានៗបង្រួញគម្លាតរវាងរដ្ឋអំណាចនិងប្រជាជនក្នុងការដោះស្រាយបែបបទរដ្ឋបាល។
ក្រោយពីចូលនិវត្តន៍មុនអាយុ លោក វ៉វុាំងឡុក (កើតឆ្នាំ ១៩៧០ នៅអនុសង្កាត់៥ សង្កាត់ង្វៀកហ្វា ខេត្តវិញឡុង) បានមោះមុតបង្វែរមកអនុវត្តទម្រង់ចិញ្ចឹមអន្ទង់មិនប្រើភក់ ដើម្បីអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ។
ការបង្វែររចនាសម្ព័ន្ធពូជដំណាំ គឺជាដំណោះស្រាយមួយក្នុងចំណោមដំណោះស្រាយដ៏សំខាន់ ដើម្បីបង្កើនតម្លៃបន្ថែម អភិវឌ្ឍដោយចីរភាព បង្កលក្ខណៈឱ្យប្រជាជនប្រើប្រាស់អស់ពីលទ្ធភាពនូវឧត្តមភាពដីធ្លី អាកាសធាតុ ដើម្បីអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច រួមចំណែកពិពិធកម្មផលិតកសិកម្ម ស៊ាំនឹងប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ នៅឃុំវិញហាយ ទីក្រុងកឹងធើ ការបង្វែររចនាសម្ព័ន្ធដំណាំ បាននិងកំពុងនាំមកប្រសិទ្ធភាពយ៉ាងជាក់ស្តែង។