នៅភូមិបាក់យ៉ឹង ឃុំមីហឿង ទីក្រុងកឹងធើ ប្រជាជនបានធ្លាប់ជាមួយនឹងរូបភាពលោកគ្រូឡឹមឃូ ជាគ្រូបង្រៀន និងជាលេខាសាខាបក្សមួយរូបជិតដិតនឹងជីវភាពមាមីង។
ជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ អ្នកមានប្រិយភាពតែងដើរតួនាទីជាស្ពានតភ្ជាប់នាំយកគោលការណ៍ គោលនយោបាយរបស់បក្ស ច្បាប់របស់រដ្ឋដល់ជនរួមជាតិខ្មែរជានិច្ច។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ជួយបក្ស រដ្ឋក្តាប់ពីបំណងប្រាថ្នារបស់ជនរួមជាតិ ពង្រីកខ្លាំងក្លាកម្លាំងមហាសាមគ្គីទូទាំងជនជាតិ។
ពេលរំលឹកដល់វត្តសាលវនឧទ្យាន (ព្រែកឈូក) ឃុំង៉ាយតឺ ខេត្តវិញឡុង មាមីងខ្មែរភាគច្រើនតែងនឹកឃើញភ្លាមដល់ព្រះចៅអធិការវត្តជាទីគោរព នោះគឺព្រះតេជព្រះគុណថាច់ញើុង។ ព្រះអង្គមិនត្រឹមតែជួយគ្រួសារក្រីក្រជាច្រើនជម្នះការលំបាកក្នុងជីវភាពប៉ុណ្ណោះទេ ចំពោះព្រះអង្គផ្ទាល់ក៏មិនបង្អង់រៀនសូត្រនិងធ្វើតាមឧត្តមគតិ សីលធម៌ ឥរិយាបថហូជីមិញផងដែរ។
ដោយឆន្ទៈព្យាយាមនិងស្មារតីជម្នះការលំបាក បងលីថុង នៅភូមិទំពក់សក់A ឃុំមីទូ ទីក្រុងកឹងធើ ជាគំរូកសិករខ្មែរឆ្នើមឈានឡើងធ្វើមានពីការធ្វើស្រែ។ ជាមួយទម្រង់រួមផ្សំរវាងផលិតស្រូវគុណភាពខ្ពស់និងធ្វើសេវាកសិកម្ម រាល់ឆ្នាំបងថុង គាត់អាចរកបានប្រាក់ចំណូលជាង ១ ពាន់លានដុង។
ដោយការប្តេជ្ញាចិត្តនិងព្យាយាមពលកម្ម មានគ្រួសារនៅភូមិព្រែកឈ្វេង ឃុំញ៉ូយ៉ា ទីក្រុងកឹងធើ បានឈានឡើងលំនឹងជីវភាព ក្លាយជាគ្រួសារគំរូក្នុងការឈានឡើងចាកផុតភាពក្រីក្រនៅភូមិភាគ។
អស់រយៈពេលជាង ៣២ ឆ្នាំ ផ្សារភ្ជាប់នឹងសាលាមធ្យមសិក្សាបំពេញវិជ្ជាបាលីណាមបូ ក្រុងកឹងធើ លោកគ្រូថាច់រឹទ្ធ នាយករងសាលាតែងបានមិត្តរួមអាជីពនិងសិស្សគោរពរាប់អាន។ ព្រោះក្នុងអំឡុងពេលនោះ លោកគ្រូគឺជាអ្នកគ្រប់គ្រងដ៏ល្អមួយរូប អស់ពីចិត្តក្នុងការបង្ហាត់បង្រៀនដល់សិស្សនិងជួយមិត្តរួមអាជីពដើម្បីសម្រេចល្អភារកិច្ច។
ស្ថិតនៅកណ្តាលវាលស្រែពោរពេញដោយកួរស្រូវឱនដាក់គ្រាប់ និងចម្ការឈើហូបផ្លែខៀវស្រងាត់នៅតំបន់ដីដែលសម្បូរដោយប្រវេណីបដិវត្តន៍របស់ឃុំហូដាក់កៀង ក្រុងកឹងធើ មានបុរសម្នាក់សក់ស្កូវ ប៉ុន្តែស្មារតីតែងពោរពេញដោយភាពក្លៀវក្លា នោះគឺលោកឡេមិញដួង។
មកកាន់ភូមិលេខ៧ ឃុំតឹងឡុក ខេត្តកាម៉ាវ សួររកពូលីហ្វិញខឿង អ្នកណាក៏ស្គាល់និងគោរពរាប់អានគាត់ដែរ។ ពីព្រោះគាត់ជាកសិករ ដឹងពីរបៀបធ្វើមានពីដំណាំស្រូវផង និងជោគជ័យក្នុងការចិញ្ចឹមកូនរៀនសូត្រ ខ្នះខ្នែងរួមចំណែកក្នុងការកសាងតំបន់ជនបទផង។
ដោយការប្តេជ្ញាចិត្ត ទទួលខុសត្រូវចំពោះការងារនិងប្រជាជន ជាគំរូឈានមុខក្នុងការចលនារបស់ភូមិភាគ ទាំងអស់នេះគឺជាការបញ្ជាក់របស់ថ្នាក់ដឹកនាំកម្មាភិបាល បក្ខជននិងប្រជាជន ពេលនិយាយពីអ្នកមីង ឡឹមធីង៉ុកម៉ាយ ប្រធានគណៈកម្មការរណសិរ្សភូមិតាមសុក B១ ឃុំមីទូ ក្រុងកឹងធើ។
មិនត្រឹមតែជាគ្រួសារ “អ្នកមានក្នុងភូមិ” ប៉ុណ្ណោះទេ លោកថាច់រឿង អាយុ៥៦ឆ្នាំ នៅភូមិ៥ ឃុំវិញតឿង ក្រុងកឹងធើ ក៏ជាអ្នកមានប្រជាប្រិយក្នុងជនរួមជាតិខ្មែរ ដោយមានការរួមចំណែកជាច្រើនដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍ភូមិស្រុកនិងរក្សាលំនឹងសន្ដិសុខសណ្ដាប់ធ្នាប់ទៀតផង។
អាស្រ័យដោយការឧស្សាហ៍ព្យាយាម ស៊ូទ្រាំលំបាក រវៀសរវៃក្នុងការអនុវត្តទម្រង់ផលិតកម្មចម្រុះ បងថាច់ថា នៅភូមិដីក្រហម ឃុំហាមយ៉ាង ខេត្តវិញឡុង បានឈានឡើងចាកផុតពីភាពក្រីក្រ។
ជាបក្ខជនមួយរូប ដូច្នេះ លោកថាច់ភី នៅភូមិផ្នោអណ្តែត ឃុំចូវថាញ់ ខេត្តវិញឡុង តែងជាបុគ្គលគំរូក្នុងការលត់ដំចរិយាមារយាទ សីលធម៌បដិវត្តន៍និងអនុវត្តល្អគោលមាគ៌ា គោលការណ៍របស់បក្ស គោលនយោបាយ ច្បាប់របស់រដ្ឋ។
លោកគ្រូសើុងបួន នៅភូមិតាអុង ឃុំលីវទូ ក្រុងកឹងធើ មិនត្រឹមតែជាគ្រូបង្រៀនអស់ពីចិត្ត ផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងវិស័យអប់រំជាង ៣០ ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាគំរូល្អក្នុងការកសាងគ្រួសារសុភមង្គលសាយភាយនូវតម្លៃរស់នៅល្អដល់សហគមន៍យកតម្រាប់តាមទៀតផង។
នៅភូមិឡឹមយ៉ោ ឃុំត្រឹងដេ ក្រុងកឹងធើ នៅពេលដែលរំលឹកដល់ឈ្មោះលោកគ្រូថាច់ស៊ាន មាមីងនៅភូមិស្រុកអ្នកណាក៏ស្គាល់គាត់ទាំងអស់ ហើយតែងគោរពហៅគាត់ថា “គ្រូស៊ាន”។
ថាច់ញ៉ឹកហាវ ទើបបញ្ចប់ការសិក្សាផ្នែកប្រគំភ្លេងប្រពៃណីខ្មែរ មហាវិទ្យាល័យភាសាវប្បធម៌វិចិត្រសិល្បៈខ្មែរណាមបូនិងមនុស្សសាស្ត្រនៃសាកលវិទ្យាល័យត្រាវិញ។ ញ៉ឹកហាវ ជក់ចិត្តនិងប្តេជ្ញាចិត្តស្នងបន្តសិល្បៈប្រពៃណីរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ។
លោកសាស្ត្រាចារ្យរង បណ្ឌិត ផាងអាង គឺជាអ្នក “ឈានមុខ” សំណើទម្រង់ទេសចរណ៍ជាតិពន្ធុវិទ្យានៅត្រាវិញ (ចាស់) ដែលជាទម្រង់ទេសចរណ៍មួយដិតដាមដោយអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ ជួយភ្ញៀវទេសចរស្វែងយល់ និងដឹងកាន់តែច្បាស់ពីជីវភាព ទំនៀមទម្លាប់របស់សហគមន៍ជាតិពន្ធុដែលកំពុងរស់នៅឆ្លាស់គ្នានៅទីនេះ។
ដោយជីវភាពគ្រួសារមានការលំបាក ម៉្លោះហើយពេលបានចូលរៀននៅវិទ្យាល័យជនជាតិអន្តេវាសិកបាកលីវ ប្អូនថាច់ង៉ុកបាវត្រឹង តែងខិតខំរៀនសូត្របានល្អ ដើម្បីបំពេញក្តីស្រមៃចង់ក្លាយជាគ្រូបង្រៀន។ ក្នុងអំឡុង៣ឆ្នាំនេះ ប្អូនតែងទទួលបានកិត្តិនាមជាសិស្សពូកែរបស់សាលា។
មកកាន់ឃុំតឹបង៉ាយ ស្រុកទីវកឹង ខេត្តត្រាវិញ និយាយដល់លោកត្រឿងសៀ ប្រជាជននៅទីនេះអ្នកណាក៏ស្គាល់និងគោរពរាប់អានគាត់ដែរ។
បងស្រី ថាច់ធីហ្វា ប្រធានគណៈកម្មាធិការរណសិរ្សមាតុភូមិវៀតណាមឃុំវិញត្រាច់ដុង ក្រុងបាកលីវ ខេត្តបាកលីវ ជាកម្មាភិបាលនារី ម្នាក់ពូកែក្នុងការងារសម្រុះសម្រួល បានជនរួមជាតិខ្មែរស្រឡាញ់រាប់អាន ថ្នាក់ដឹកនាំឃុំជឿទុកចិត្ត។
ជាបណ្ឌិតនារីខ្មែរដំបូងរបស់ខេត្តត្រាវិញ លោកស្រីង៉ោសុភា មិនត្រឹមតែខិតខំប្រឹងប្រែងជម្នះការលំបាកក្នុងការសិក្សាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងយកអស់ពីកម្លាំងកាយចិត្តក្នុងការអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្ស និងអភិរក្សវប្បធម៌ខ្មែរណាមបូទៀតផង។