ជាមួយនឹងទិសដៅកសាងខេត្តបាកលីវ ឆាប់ក្លាយជា “មជ្ឈមណ្ឌលឧស្សាហកម្មបង្កងក្នុងទូទាំងប្រទេស” សំដៅបង្កើតផ្លាកពាណិជ្ជកម្ម “បង្កង ជ្រះបាកលីវ” ខេត្តបានកំណត់ច្បាស់ទម្រង់ចិញ្ចឹមបង្កងអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ គឺជាទិសដៅអភិវឌ្ឍន៍ដ៏សំខាន់និងចីរភាព។
សមាគមសម្ព័ន្ធនារីឃុំង្វៀងភិច បានចលនាសាងសង់ទម្រង់ “ផ្ទះមួយមានរណ្តៅដុតសំរាមមួយ”។ ប្រជាជននិងគ្រួសារជាច្រើនយល់ស្របអនុវត្តតាម និងរួមចំណែកយ៉ាងសកម្មក្នុងការអនុវត្តសម្រេចបទដ្ឋានអំពីលក្ខឋានបរិស្ថាន ក្នុងការកសាងជនបទថ្មីនៅក្នុងភូមិភាគ។
អាស្រ័យឧស្សាហ៍ព្យាយាម ស៊ូទ្រាំលំបាក រវៀសរវៃក្នុងការអនុវត្តទម្រង់ផលិតចម្រុះ ផ្តើមពីគ្រួសារក្រលំបាក បងស្រីថាច់ធីធ្វី នៅភូមិចុង-ង ឃុំហ៊ីវទឺ ស្រុកទីវកឹង ខេត្តត្រាវិញ មិនត្រឹមតែឈានឡើងចាកផុតពីភាពក្រីក្រប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងក្លាយជាគ្រួសារមួយមានជីវភាពធូរធារ។
អនុសេនីយ៍ឯកបម្រុងនៃយោធិនជំនាញ ត្រឹងយ៉េវ បុគ្គលិកក្រុមប្រយុទ្ធប្រឆាំងគ្រឿងញៀន និងឧក្រិដ្ឋកម្ម ប៉ុស្តិ៍ការពារព្រំដែនត្រុងប៊ិញ កងទ័ពការពារព្រំដែនខេត្តសុកត្រាំងជានិច្ចកាលតែងច្បាមប្រជាជន ច្បាមភូមិសាស្រ្ត និងខិតខំសម្រេចល្អភារកិច្ច។
បងស្រី ថាច់ធីថើយ ប្រធានសាខាសមាគមនារីភូមិហ្វៀងឌឹក ឃុំឡុងសើុង ស្រុកកូវង៉ាង ខេត្តត្រាវិញ មិនត្រឹមតែធ្វើសេដ្ឋកិច្ចពូកែប៉ុណ្ណោះទេ នៅទាំងអនុវត្តល្អការងារអង្គការមហាជន ជួយដល់ការចលនារបស់ភូមិភាគរីកចម្រើនពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃទៀតផង។
ដើមឆ្នាំ ២០២៤ ឃុំលីវទូ ស្រុកត្រឹងដេ ខេត្តសុកត្រាំង បានទទួលស្គាល់ជាឃុំសម្រេចបទដ្ឋានជនបទថ្មី។ នេះជាភាពសប្បាយរីករាយសម្រាប់ទូទាំងបក្ខភាគ រដ្ឋអំណាចនិងប្រជាជននៅឃុំដែលមានជនរួមជាតិខ្មែររស់នៅជាង៧០%។
កសិករខ្មែរនៅឃុំថាញ់ភូ ស្រុកមីស្វៀង ខេត្តសុកត្រាំង ដាំដំណាំរួមផ្សំនៅលើដីស្រែមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ រួមចំណែកបង្កើនប្រាក់ចំណូលនិងកែលម្អជីវភាព។
ណូយតូ ជាឃុំលំបាកខ្លាំងរបស់ស្រុកទ្រីតូង ខេត្តអាងយ៉ាង។ ឃុំមានជនរួមជាតិខ្មែររស់នៅប្រមាណ ៦៧% ទូទាំងឃុំមានគ្រួសារក្រីក្រជាង ១០,៤៨% ភាគច្រើនគឺគ្រួសារជនរួមជាតិខ្មែរ។ ហេតុនេះ ឃុំបានប្រមូលផ្តុំនូវប្រភពកម្លាំង ដើម្បីគិតគិរការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចតំបន់ជនរួមជាតិខ្មែរ។
លោកគឹមសុវណ្ណ នៅភូមិសមតោ ឃុំដុងស្វឹង ស្រុកយ្វៀងហាយ ខេត្តត្រាវិញ ចេះអនុវត្តវិទ្យាសាស្រ្តបច្ចេកទេសក្នុងការចិញ្ចឹមជលផល ផលិតស្រូវ ចិញ្ចឹមគោ ម្ល៉ោះហើយក្នុងមួយឆ្នាំៗរកបានប្រាក់ចំណូលជាង២៧០លានដុង។
តំបន់ជនរួមជាតិភាគតិចនៅក្រុងកឹងធើ បន្តផ្លាស់ប្ដូរមុខមាត់ អាស្រ័យគោលនយោបាយពិសេស ដោយឡែកនិងកម្មវិធី គម្រោងនានាពង្រីកបានប្រសិទ្ធភាព។ ផ្អែកលើមូលដ្ឋាននោះ ជនរួមជាតិភាគតិចបានអនុវត្តនូវទម្រង់រកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតជាច្រើន ដើម្បីមានជីវភាពលំនឹង ចាកផុតពីភាពក្រីក្រ។
ម្ចាស់ការទប់ស្កាត់នឹងផលប៉ះពាល់ផ្សេងៗពីគ្រោះរាំងស្ងួតជ្រាបទឹកប្រៃ គណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្តបាកលីវ ម្ចាស់ការកសាងសេណារីយូ ចំនួន ៣ បង្កបានការឯកភាពខ្ពស់ក្នុងការដឹកនាំចង្អុលការ ទើបធានាបានប្រភពទឹកសម្រាប់បម្រើផលិតកម្ម ប្រជុំជីវភាពដល់ប្រជាជនក្នុងរដូវប្រាំង។
ឃុំម៉ីចាញ់ ស្រុកចូវថាញ់ ខេត្តត្រាវិញ បានទទួលស្គាល់ជាឃុំសម្រេចបទដ្ឋានជនបទថ្មី នៅឆ្នាំ២០០០ ។ ដើម្បីកសាងជោគជ័យឃុំជនបទថ្មីកម្រិតខ្ពស់ បក្ខភាគរដ្ឋអំណាចនិងប្រជាជនឃុំម៉ីចាញ់ ផ្តុំកម្លាំងកសាងសម្រេច១៩/១៩
ជាមួយនឹងសក្តានុភាព និងឧត្តមភាពដែលមាន ស្រាប់ បាកលីវបាននិងកំពុងកសាងទម្រង់ចិញ្ចឹមបង្គាជាច្រើន ដោយអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ផ្សារភ្ជាប់ នឹងការពារបរិស្ថាន និងក្លាយជាភូមិភាគមួយក្នុងចំណោមភូមិភាគទាំងឡាយដែលឈានមុខគេក្នុងទូទាំងប្រទេសលើវិស័យនេះ។
ចាប់តាំងពី “មាននិស្ស័យ” នឹងការងារសប្បុរសធម៌ បងហ្វិញថាញសាង នៅភូមិសាឡាង ឃុំអាងនិញ ស្រុកចូវថាញ់ ខេត្តសុកត្រាំង បានភ្ជាប់បេះដូងមនុស្សធម៌ស្ម័គ្រចិត្ត ចែករំលែកការលំបាកជាមួយមាមីងជនរួមជាតិខ្មែរតំបន់ជនបទ។
ជាមួយនឹងទម្រង់បណ្តុះផ្សិតកញ្ចូរ ដោយឆ្លៀតយកអនុផលពីផលិតស្រូវ បងស្រីចូវធីនឿង នៅឃុំតាដន់ ស្រុកទ្រីតូង ខេត្តអាងយ៉ាង រកបានប្រាក់ចំណូលជិត ៩០០ លានដុង/ឆ្នាំ។
ដើមឆ្នាំ ២០២៤ គណៈកម្មាធិការប្រជាជនស្រុកចូវថាញ់ រៀបចំពិធីប្រកាសសេចក្តីសម្រេចទទួលស្គាល់ឃុំប៊ិញអាង ស្រុកចូវថាញ់ ខេត្តគៀងយ៉ាង សម្រេចបទដ្ឋានជនបទថ្មី ឆ្នាំ២០២៣ លឿនជាង ៣ ឆ្នាំបើប្រៀបនឹងផែនការដែលបានដាក់ចេញ…។
រយៈពេលកន្លង មន្ទីរកសិកម្មនិងអភិវឌ្ឍន៍ជនបទខេត្តត្រាវិញ បង្កើនការផ្ទេរវិទ្យាសាស្ត្របច្ចេកទេស ជួយកសិករអនុវត្តទម្រង់ដាំដុះ ចិញ្ចឹមសត្វ វារីវប្បកម្មជាច្រើនទម្រង់យ៉ាងមានស្រិទ្ធភាព បង្កើនប្រាក់ចំណូល។
នារីខ្មែរលើភូមិសាស្រ្តឃុំភូមី ស្រុកយុងរៀង ខេត្តគៀងយ៉ាង មានរបរត្បាញស្មៅចចូតប្រពៃណី។ មុខរបរនេះត្រូវរងការត្រដាបត្រដួសអស់រយៈកាលជាច្រើនឆ្នាំ ប៉ុន្តែឥឡូវ ភូមិរបរត្បាញស្មៅចចូត មានជំហានរីកចម្រើនទៅមុខ នាំមកនូវប្រភពចំណូលជូនកសិករ។
បច្ចុប្បន្ន ស្ថានភាពគ្រោះរាំងស្ងួត ជ្រាបទឹកប្រៃកំពុងមានការប្រែប្រួលយ៉ាងស្មុគស្មាញ។ ដើម្បីធានាមានប្រភពទឹកស្រោចស្រពដំណាំ កសិករនៅខេត្តសុកត្រាំង បានអនុវត្តវិធានការជាច្រើនដើម្បីសម្របនឹងការបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ។
អនុវត្តកម្មវិធីទិសដៅជាតិកសាងជនបទថ្មី រយៈពេលកន្លង ស្រុកថ្កូវ ខេត្តត្រាវិញ បានប្រើប្រាស់ប្រភពទុន សំខាន់គឺទុនអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច-សង្គមតំបន់ជនជាតិភាគតិចនិងតំបន់ភ្នំ ដំណាក់កាល២០២១-២០៣០ របស់នាយករដ្ឋមន្រ្តីនៃរដ្ឋាភិបាល សម្រាប់វិនិយោគហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជនបទ។