រំលឹកដល់លោកគ្រូឡឹមចៀង គ្រូបង្រៀនសាលាបឋមសិក្សាទ្រុងប៊ិញ B ឃុំត្រឹងដេ ទីក្រុងកឹងធើ គឺសិស្សានុសិស្សអ្នកណាក៏គោរពរាប់អាន មិត្តរួមអាជីពកោតសរសើរពីព្រោះទឹកចិត្តមនុស្សធម៌។ លោកគ្រូ តែងឈានមុខក្នុងការចលនាបរិច្ចាគឈាមស្ម័គ្រចិត្ត ស្ងៀមស្ងាត់ផ្តល់នូវដំណក់ឈាមដ៏មានតម្លៃ ដើម្បីជួយសង្គ្រោះជីវិតអ្នកជំងឺ។
បន្តលើកកម្ពស់គុណសម្បត្តិដ៏ថ្លៃថ្នូររបស់ "កងទ័ពអ៊ំហូ" បន្ទាប់ពីចាកចេញពីជួរកងទ័ព និងវិលត្រឡប់មករស់នៅភូមិភាគវិញ លោកយ័ញហ្វាងអឹង អាយុ ៥៨ ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសួដួរ ឃុំប៊ញអាង ខេត្តអាងយ៉ាង បានខិតខំប្រឹងប្រែងឈានឡើងអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ រហូតក្លាយជាគ្រួសារមានជីវភាពធូរធារនៅភូមិភាគ។
ស្ថិតក្នុងចង្វាក់នៃជីវភាពរូតរះនៃយុគសម័យថ្មី នៅសង្កាត់វីថាញ មានគ្រូបង្រៀនជនជាតិខ្មែរម្នាក់នៅតែខិតខំប្រឹងប្រែងទាំងយប់ទាំងថ្ងៃលះបង់ដោយស្ងៀមស្ងាត់៖ ទាំងបណ្តុះអក្សរជាតិនៅលើវេទិកាបង្រៀន ទាំងខិតខំថែរក្សាភាសា និងអក្សរសាស្ត្ររបស់ជនជាតិខ្លួននៅក្នុងវត្ត។
នៅតំបន់ឆ្នេរសមុទ្រឃុំឡាយហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ មានព្រះចៅអធិការវត្តខ្មែរមួយព្រះអង្គ តែងតែខិតខំអស់ពីព្រះទ័យដើម្បីបម្រើព្រះពុទ្ធសាសនា និងសាងអំពើល្អជួយសង្គម។ ព្រះអង្គ គឺព្រះតេជព្រះគុណគឹមធឿង ព្រះចៅអធិការវត្តឈូងធំ។
កើតនិងធំដឹងក្តីក្នុងគ្រួសារកសិករខ្មែរនៅភូមិចុងទង់ ឃុំចូវថាញ់ ខេត្តវិញឡុង អ្នកគ្រូវ័យក្មេង ថាច់ច័ន្ទស្រីធីរ៍ (កើតឆ្នាំ២០០៤) បានដុះគំនិតស្រឡាញ់អក្សរ សាស្ត្រនិងវប្បធម៌ជនជាតិខ្មែរតាំងពីតូចមកម៉្លេះ។
រយៈពេលជិត ៧ ឆ្នាំចូលរួមការងារនៅភូមិភាគ បងលីញ៉ឹកថាញ់ លេខាសាខាបក្សមណ្ឌលដុងតៀង សង្កាត់អូម៉ូង ទីក្រុងកឹងធើ តែងសហការល្អជាមួយកម្មាភិបាល បក្ខជន ចលនាប្រជាជនចូលរួមបង្កើនកម្រិតផ្លូវគមនាគមន៍ ជួយប្រជាជនសាងសង់លំនៅឋាន និងបង្កើតមុខរបរចិញ្ចឹមជីវិត។ល។ ផ្តើមពីនោះ បានរួមចំណែកកសាងមណ្ឌលតាំងទីលំនៅអារ្យធម៌ ជីវភាពប្រជាជនរីកចម្រើនពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។
វត្តអារាមព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទខ្មែរ តាំងពីយូរលង់មកហើយ មិនត្រឹមតែជាទីសក្ការបូជាខាងសាសនាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាកន្លែងបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្ស ដែលមានប្រយោជន៍សម្រាប់សង្គមជាតិទៀតផង ចំពោះអ្នកដែលធ្លាប់បានបួសរៀននៅក្នុងវត្ត
ការចិញ្ចឹមជីវភាពដោយមុខរបរលក់ហ្គាស ប៉ុន្តែជាច្រើនឆ្នាំកន្លង ពូស៊ើងឡុក នៅភូមិឡុងថើយ ឃុំតឹងហ្វា ខេត្តវិញឡុង បានអ្នករាល់គ្នាស្គាល់តាមរយៈរូបភាពជាបុរសម្នាក់ដែលតែងតែបើក “យានជំនិះឆក់ដែកគោលបម្រើសហគមន៍” ដោយស្ងៀមស្ងាត់ ដើម្បីរួមចំណែកធានាសុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ នាំមកនូវក្តីសុខសាន្តដល់អ្នកដំណើរ និងសាយភាយនូវតម្លៃមនុស្សធម៌ក្នុងសហគមន៍។
ចេញពីចំណង់ចំណូលចិត្ត និងសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះទឹកដមសម្លេង ចង្វាក់រាំ និងល្ខោនប្រពៃណីរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ យុវតី ស៊ើង ធីយីវ នៅភូមិភឿកធ្វឹង ឃុំធ្វឹងហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ បានខិតខំប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រ និងហ្វឹកហាត់ដើម្បីក្លាយជាស្នូលក្នុងចលនាវប្បធម៌ សិល្បៈរបស់ភូមិភាគ។
មិនត្រឹមតែយកព្រះទ័យទុកដាក់សិក្សាធម៌វិន័យប៉ុណ្ណោះទេ ព្រះតេជព្រះគុណ ថាច់ង៉ុកភុក នៅទាំងខិតខំព្យាយាមបង្រៀនអក្សរខ្មែរដោយឥតគិតថ្លៃដល់យុវជន - យុវនារីនិងអភិរក្សសិល្បៈគំនូរប្រពៃណីនៅតាមវត្តអារាមទក្ខិណនិកាយខ្មែរទៀតផង។
ខណៈដែលមនុស្សជាច្រើននៅវ័យ ៧១ ឆ្នាំ ជ្រើសរើសឈប់សម្រាកពីការងារ ហើយរស់នៅមូលជុំជាមួយកូនចៅ ប៉ុន្តែចំពោះលោកថាច់រ៉ង នៅភូមិស្វាមីង ឃុំទីវកឹង ខេត្តវិញឡុង នៅតែភ្ញាក់ពីព្រលឹមជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីដាំដុះថែទាំដំណាំ មានគូឆាយ ខ្ទឹមស្លឹក ជីររណានិងបន្លែផ្សេងៗ។
ក្នុងបរិការណ៍ដែលប្រទេសជាតិកំពុងមានការអភិវឌ្ឍយ៉ាងឆាប់រហ័ស តួនាទីរបស់កម្មាភិបាលសម្ព័ន្ធយុវជនកាន់តែមានសារៈសំខាន់ក្នុងការកសាងសហគមន៍ និងសាយភាយតម្លៃស្មារតីបដិវត្តន៍។
ក្នុងដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច-សង្គម ក្រៅពីការយកចិត្តទុកដាក់របស់បក្ស និងរដ្ឋ កងជួរអ្នកមានប្រិយភាពនៅឃុំវិញហាយ ទីក្រុងកឹងធើ បានពង្រីកល្អនូវតួនាទីស្នូលក្នុងការងារផ្សព្វផ្សាយចលនាមហាជន។
មានថ្ងៃខ្លះ ការងារនៅមូលដ្ឋានបន្តរហូតដល់យប់ព្រលប់។ នៅពេលបងស្រីត្រឡប់មកដល់ផ្ទះ ឪពុកម្តាយបានចូលសម្រាក ហើយកូនៗក៏បានរៀនចប់រួចរាល់។ ប៉ុន្តែ សម្រាប់បងស្រី ថាច់គឹមធីតឹម លេខាសាខាបក្សភូមិព្រែកអំពិល ឃុំទីវកឹង ខេត្តវិញឡុង រាល់ការលំបាកនិងភាពនឿយហត់ទាំងអម្បាលម៉ានសុទ្ធតែមានតម្លៃ ហើយសក្ដិសមនឹងការលះបង់ នៅពេលឃើញដងផ្លូវជនបទមានភ្លើងបំភ្លឺ ស្រឡះស្អាត ប្រជាជនសាមគ្គីព្រួតដៃកសាងភូមិស្រុក។
ជាង ២០ ឆ្នាំផ្សារភ្ជាប់នឹងរបរឡើងយកទឹកត្នោតប្រពៃណីរបស់គ្រួសារ លោកថាច់វោ កើតឆ្នាំ ១៩៦២ នៅភូមិត្រមង ឃុំត្រាកូង ខេត្តវិញឡុង បានខិតខំប្រឹងប្រែងរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតដោយតំណក់ទឹកផ្អែមពីដើមត្នោត។
ជាជនជាតិខ្មែរ គ្រួសារផ្សារភ្ជាប់នឹងរបរត្បាញបន្ទោះ ដូច្នេះ បងស្រីទ្រឿងធីបាត់ធ្វី នាយិការសហករណ៍ត្បាញផ្តៅនិងឫស្សីធ្វីត្វៀក នៅឃុំធ្វឹងហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ តែងមានការប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងការនាំយកផលិតផលពីឫស្សីទៅឆ្ងាយ។ ជាច្រើនឆ្នាំស្វែងរកទីផ្សារ បងធ្វីក៏សម្រេចបាននូវក្តីស្រមៃ គឺនាំយកផលិតផលទៅកាន់ពិភពលោក ព្រមទាំងរក្សាបានភូមិរបរប្រពៃណីរបស់ជនជាតិទៀតផង។
ដោយបោះបង់ចោលវិស្វករវារីវប្បកម្ម ដើម្បីចាប់យកក្តីស្រមៃក្លាយជាគ្រូបង្រៀនមុខវិជ្ជាភាសាខ្មែរ លោកគ្រូ លីហៀង បានធ្វើឱ្យសិស្សានុសិស្សនិងមិត្តរួមអាជីពនៃអនុវិទ្យាល័យនិងវិទ្យាល័យជនជាតិអន្តេវាសិកទីក្រុងកឹងធើ គោរពរាប់អាន។
ក្នុងយុគសម័យដែលបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលអភិវឌ្ឍខ្លាំងក្លា បណ្តាញសង្គមមិនត្រឹមតែជាកន្លែងតភ្ជាប់ ចែករំលែកព័ត៌មានប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានក្លាយជាបណ្តាញដ៏មានប្រសិទ្ធភាពដើម្បីផ្សព្វផ្សាយ អភិរក្សនូវតម្លៃវប្បធម៌ប្រពៃណីទៀតផង។
ចំពោះជនរួមជាតិខ្មែរណាមបូ វត្តអារាមមិនត្រឹមតែជាកន្លែងគោរពជំនឿសាសនាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌ សិល្បៈដ៏វិសេសវិសាលថែរក្សាទាំងអត្តសញ្ញាណរបស់សហគមន៍។
ធ្លាប់ស្ថិតក្នុងក្របខ័ណ្ឌគ្រួសារក្រីក្រ ជីវភាពបានមុខខ្វះក្រោយ មានគ្រួសារជនរួមជាតិខ្មែរជាច្រើននៅភូមិភូឌឹក ឃុំឡុងភូ ទីក្រុងកឹងធើ ឈានឡើងលំនឹងជីវភាព ដោយឆន្ទៈជម្នះលំបាក និងការខិតខំប្រឹងប្រែងព្យាយាមពលកម្ម។