រយៈពេលកន្លងព្រះឧបជ្ឈាយ៍ លីសាមុត និងព្រះតេជព្រះគុណ តាំងសាវង្ស នៅខេត្តបាកលីវ បានបំពេញការងារមានប្រយោជន៍ជាច្រើន ដើម្បីពង្រីកប្រពៃណី “ល្អសាសនា ល្អសង្គម”។
បង ដាវវ៉ាន់តាយ នៅសង្កាត់ភឿកថើយ ខ័ណ្ឌអូរម៉ូង ក្រុងកឹងធើ “មាននិស្ស័យ” ជាមួយនឹងបន្ទះជញ្ជាំងប្លាស្ទិក PVC ជាច្រើនឆ្នាំកន្លង ទើបអ្នករួមអាជីពដាក់រហស្សនាមគាត់ថា “តាយ PVC” ដូច្នោះ។
ខេត្តបាកលីវ ផ្សព្វផ្សាយព្រមៗគ្នា កម្មវិធីទិសដៅជាតិអំពីការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រប្រកបដោយចីរភាព កសាងជនបទថ្មី ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច-សង្គមតំបន់ជនរួមជាតិភាគតិច កម្មវិធីនិងគម្រោងផ្សេងៗទៀត
ពូគៀងសប៊ែ នៅភូមិបុត្រី ឃុំហ្វាឡើយ ស្រុកចូវថាញ់ ខេត្តត្រាវិញ បានអនុវត្ត វិធានការស្រោចស្រពប្រិតសំចៃទឹកក្នងការដាំដំណាំរួមផ្សំ។ វិធានការនេះមិនត្រឹមតែប្រិតសំចៃទឹក អគ្គិសនី ជី ថ្នាំការពាររុក្ខជាតិ កម្មករប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងនៅធានាទិន្នផល បង្កើនប្រាក់ចំណេញទៀតផង។
លោក ហ្វិញគឹមតៀង នៅភូមិស្វាយ ឃុំភូមី ស្រុកមីទូ ខេត្តសុកត្រាំង បានរួមចំណែកជាច្រើន ក្នុងការកសាងជនបទថ្មី; អភិរក្សវប្បធម៌ពិធីបុណ្យប្រពៃណីរបស់ជនជាតិ តែងបានមាមីងខ្មែរមានទំនុកចិត្តស្រឡាញ់រាប់អាន។
លោក ថាច់កឿង នៅភូមិតាបាង ឃុំដាឡុក ស្រុកចូវថាញ់ ខេត្តត្រាវិញ គឺជាអ្នកមានប្រជាប្រិយនៅភូមិភាគ។ គាត់បានសហគមន៍ស្ងើចសរសើរ ពីព្រោះតែងលោកឈានមុខក្នុងការចលនា រួមចំណែកជាមួយបក្ស រដ្ឋ គិតគូរជីវភាពសម្ភារៈ ស្មារតីជូនប្រជាជននៅភូមិភាគ។
តាមប្រសាសន៍លោក ត្រឿងកាញ់ត្វៀង អនុប្រធានប្រចាំការនៃគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្តហូវយ៉ាង ខេត្តបានកំណត់វិស័យកសិកម្មនិងទេសចរណ៍ គឺជាសសរស្តម្ភ ២ ក្នុងចំណោមសសរស្តម្ភទាំង ៤ នៃខឿនសេដ្ឋកិច្ច ហេតុនោះបានផ្សព្វផ្សាយព្រមៗគ្នានូវកម្មវិធីអភិវឌ្ឍន៍ទេសចរណ៍កសិកម្ម-ជនបទក្នុងការកសាងជនបទថ្មី ដំណាក់កាល ២០២១ -២០២៥។
ប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះ ជាមួយនឹងស្មារតីឈានមុខក្នុងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច មានយុវជនជាច្រើននៅខណ្ឌអូរម៉ូង ក្រុងកឹងធើ បាននាំមុខក្នុងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្មទីក្រុង។ ឆ្លងតាមរយៈនោះ បានជ្រើសរើសបង្កើតទម្រង់សេដ្ឋកិច្ច សមស្របនឹងលក្ខណៈជាក់ស្តែង នាំមកនូវប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់។
ជាមួយគោលលំនាំ “កាន់ដៃបង្ហាញការ” វិស្វករថាច់សេត បានផ្ទេរបច្ចេកទេសដល់កសិករអនុវត្តក្នុងវិស័យកសិកម្មលើភូមិសាស្ត្រស្រុកកូវកែ ខេត្តត្រាវិញ។
ប្អូនក្វាច់មិញអាញ សិស្សថ្នាក់ទី១២C៣ វិទ្យាល័យជនជាតិអន្តេវាសិកកាម៉ាវ គឺជាសិស្សគំរូម្នាក់ក្នុងការរៀនសូត្រនិងបំផុសចលនា។ ជាមួយនឹងស្នាដៃសម្រេចបានរបស់ខ្លួន ប្អូនគឺជាក្តីមោទនៈរបស់សិស្សជនជាតិភាគតិចនៅខេត្តកាម៉ាវ។
បងប៊ូយថាញ់ឌឿក (អាយុ៣៥ឆ្នាំ ស្នាក់នៅភូមិដុងទ្រុង ឃុំតឹងចាញ់ ស្រុកកឹងដឿក ខេត្តឡុងអាង) បានច្នៃចេញជាផលិតផលយ៉ាងច្រើនពីកក់ចចូត ដូច៖ បំពង់ប៊ឺត កាបូប សម្ពៀតស្ពាយ មួក ទេសចរ៘ រួមចំណែកអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច ពង្រីកតម្លៃផលិតផលផ្សេងៗច្នៃពីកក់ចចូត និងការពារបរិស្ថាន។
រដូវប្រាំងឆ្នាំនេះ នៅកឹងធើមិនរងផលប៉ះពាល់ដោយជាតិប្រៃ ស្ងួតហែងដូចខេត្តដទៃក៏ពិតមែន។ ប៉ុន្តែនៅតាមវាលស្រែ កសិករកឹងធើ តែងអនុវត្តបច្ចេកទេសផលិតស្រូវ “បញ្ចូលទឹកលិច - គោក ឆ្លាស់គ្នា” ជួយប្រិតសំចៃទឹកប្រិតសំចៃការចំណាយក្នុងការផលិតស្រូវជូនកសិករ។
លោកថាច់យ៉ន នៅភូមិបន្ទាយក្រ ឃុំហាមយ៉ាង ស្រុកថ្កូវ ខេត្តត្រាវិញ។ គាត់មិនត្រឹមតែកៀរគរប្រជាជនអនុវត្តល្អការចលនាទូទាំងប្រជាជនសាមគ្គីកសាងជនបទថ្មីប៉ុណ្ណោះទេ នៅទាំងបំពេញល្អភារកិច្ចជាសមាជិកគណៈកម្មការវត្ត បន្ទាយក្រ និងជាអ្នកមានប្រជាប្រិយក្នុងជនរួមជាតិខ្មែរនៅភូមិភាគទៀតផង។
ជ្រួតជ្រាបដំបូលមានរបស់លោកប្រធានហូជីមិញ “ដើម្បីផលប្រយោជន៍១០ ឆ្នាំដាំដើមឈើ និងដើម្បីផលប្រយោជន៍រយឆ្នាំបណ្តុះមនុស្ស” អ្នកគ្រូ ផួធីង៉ុកអៀង គ្រូបង្រៀនសាលាបំពេញវិជ្ជាមធ្យមសិក្សាបាលីណាមបូ ខេត្តសុកត្រាំង តែងរៀនសូត្រនិងធ្វើតាមឧត្ដមគតិ សីលធម៌និងឥរិយាបថហូជីមិញ។
មុននេះឃុំតឹងសើុងស្រុកថ្កូវ ខេត្តត្រាវិញជាឃុំលំបាក មានជនជាតិខ្មែររស់នៅច្រើនកុះករ។ ដោយការអនុវត្តកម្មវិធីទិសដៅជាតិកសាងជនបទថ្មីនិងកម្មវិធី គម្រោងផ្សេងៗទៀត ឃើញថាជីវភាពប្រជាជនត្រូវបានលើកកម្ពស់ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។
ជាមួយនឹងទិសដៅកសាងខេត្តបាកលីវ ឆាប់ក្លាយជា “មជ្ឈមណ្ឌលឧស្សាហកម្មបង្កងក្នុងទូទាំងប្រទេស” សំដៅបង្កើតផ្លាកពាណិជ្ជកម្ម “បង្កង ជ្រះបាកលីវ” ខេត្តបានកំណត់ច្បាស់ទម្រង់ចិញ្ចឹមបង្កងអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ គឺជាទិសដៅអភិវឌ្ឍន៍ដ៏សំខាន់និងចីរភាព។
ពេលនិយាយដល់លោក សើុងហ្វាងផេន ប្រធានភូមិដើមស្វាយ ឃុំភូមី ស្រុកមីទូ ខេត្តសុកត្រាំង ប្រជាជននៅទីនេះតែងស្ងើចសរសើរ។ ពីព្រោះគាត់ជាកម្មាភិបាលម្នាក់អស់ពីចិត្តចំពោះការងារ ដើម្បីប្រជាជននិងអភិវឌ្ឍន៍នៅតំបន់ជនបទ។
នឹកឃើញគ្រាក្រលំបាក បងស្រីចូវគីមលី នៅភូមិ៤B ទីប្រជុំជនបៃងាង ស្រុកចូវថាញ់ A ខេត្តហូវយ៉ាង នៅតែមានភាពភ័យខ្លាចជានិច្ច។ អាស្រ័យហេតុនោះ បានជាបងស្រីលី តែងថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំពោះការឧបត្ថម្ភប្រកបមុខរបរចិញ្ចឹមជីវិតរបស់រដ្ឋ ដែលជួយគ្រួសារបងស្រីឈានឡើង។
សមាគមសម្ព័ន្ធនារីឃុំង្វៀងភិច បានចលនាសាងសង់ទម្រង់ “ផ្ទះមួយមានរណ្តៅដុតសំរាមមួយ”។ ប្រជាជននិងគ្រួសារជាច្រើនយល់ស្របអនុវត្តតាម និងរួមចំណែកយ៉ាងសកម្មក្នុងការអនុវត្តសម្រេចបទដ្ឋានអំពីលក្ខឋានបរិស្ថាន ក្នុងការកសាងជនបទថ្មីនៅក្នុងភូមិភាគ។
អាស្រ័យឧស្សាហ៍ព្យាយាម ស៊ូទ្រាំលំបាក រវៀសរវៃក្នុងការអនុវត្តទម្រង់ផលិតចម្រុះ ផ្តើមពីគ្រួសារក្រលំបាក បងស្រីថាច់ធីធ្វី នៅភូមិចុង-ង ឃុំហ៊ីវទឺ ស្រុកទីវកឹង ខេត្តត្រាវិញ មិនត្រឹមតែឈានឡើងចាកផុតពីភាពក្រីក្រប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងក្លាយជាគ្រួសារមួយមានជីវភាពធូរធារ។