រំលឹកដល់លោកគ្រូឡឹមចៀង គ្រូបង្រៀនសាលាបឋមសិក្សាទ្រុងប៊ិញ B ឃុំត្រឹងដេ ទីក្រុងកឹងធើ គឺសិស្សានុសិស្សអ្នកណាក៏គោរពរាប់អាន មិត្តរួមអាជីពកោតសរសើរពីព្រោះទឹកចិត្តមនុស្សធម៌។ លោកគ្រូ តែងឈានមុខក្នុងការចលនាបរិច្ចាគឈាមស្ម័គ្រចិត្ត ស្ងៀមស្ងាត់ផ្តល់នូវដំណក់ឈាមដ៏មានតម្លៃ ដើម្បីជួយសង្គ្រោះជីវិតអ្នកជំងឺ។
បន្តលើកកម្ពស់គុណសម្បត្តិដ៏ថ្លៃថ្នូររបស់ "កងទ័ពអ៊ំហូ" បន្ទាប់ពីចាកចេញពីជួរកងទ័ព និងវិលត្រឡប់មករស់នៅភូមិភាគវិញ លោកយ័ញហ្វាងអឹង អាយុ ៥៨ ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសួដួរ ឃុំប៊ញអាង ខេត្តអាងយ៉ាង បានខិតខំប្រឹងប្រែងឈានឡើងអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ រហូតក្លាយជាគ្រួសារមានជីវភាពធូរធារនៅភូមិភាគ។
បងថាច់ស៊ីទ្រិញ ប្រធានសាខាសមាគមមុខរបរភូមិព្រះស្រែ ឃុំសុងឡុក ខេត្តវិញឡុង ហានផ្លាស់ប្តូរពីការចិញ្ចឹមគោមកចិញ្ចឹមពពែពូជវិញ។
ស្ថិតក្នុងចង្វាក់នៃជីវភាពរូតរះនៃយុគសម័យថ្មី នៅសង្កាត់វីថាញ មានគ្រូបង្រៀនជនជាតិខ្មែរម្នាក់នៅតែខិតខំប្រឹងប្រែងទាំងយប់ទាំងថ្ងៃលះបង់ដោយស្ងៀមស្ងាត់៖ ទាំងបណ្តុះអក្សរជាតិនៅលើវេទិកាបង្រៀន ទាំងខិតខំថែរក្សាភាសា និងអក្សរសាស្ត្ររបស់ជនជាតិខ្លួននៅក្នុងវត្ត។
នៅតំបន់ឆ្នេរសមុទ្រឃុំឡាយហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ មានព្រះចៅអធិការវត្តខ្មែរមួយព្រះអង្គ តែងតែខិតខំអស់ពីព្រះទ័យដើម្បីបម្រើព្រះពុទ្ធសាសនា និងសាងអំពើល្អជួយសង្គម។ ព្រះអង្គ គឺព្រះតេជព្រះគុណគឹមធឿង ព្រះចៅអធិការវត្តឈូងធំ។
កើតនិងធំដឹងក្តីក្នុងគ្រួសារកសិករខ្មែរនៅភូមិចុងទង់ ឃុំចូវថាញ់ ខេត្តវិញឡុង អ្នកគ្រូវ័យក្មេង ថាច់ច័ន្ទស្រីធីរ៍ (កើតឆ្នាំ២០០៤) បានដុះគំនិតស្រឡាញ់អក្សរ សាស្ត្រនិងវប្បធម៌ជនជាតិខ្មែរតាំងពីតូចមកម៉្លេះ។
ទន្ទឹមនឹងអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជនបទ ទីក្រុងកឹងធើ កំពុងជំរុញការកសាងបរិស្ថានជនបទ បៃតង ជ្រះ ស្អាត សុវត្ថិភាព។ នេះបានចាត់ទុកជាលក្ខឋានមួយក្នុងចំណោមលក្ខឋានដ៏សំខាន់ ញ៉ាំងឱ្យទិដ្ឋភាពជនបទថ្មីជានិច្ច។
ក្នុងជីវភាពសព្វថ្ងៃ នៅតែមានអ្នកដែលខិតខំប្រឹងប្រែងរក្សារបរប្រពៃណីដោយជក់ចិត្តនិងខំប្រឹងដោយអស់ពីកម្លាំងកាយចិត្ត។ នៅភូមិបឹងឡុង ឃុំឡុងភូ ទីក្រុងកឹងធើ បងលីភឿង ជាជនជាតិខ្មែរ បានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយរបរចម្លាក់ព្រះពុទ្ធរូបស៊ីម៉ង់ត៍និងក្បាច់រចនាខ្មែរជាង ២០ ឆ្នាំមកហើយ។
រយៈពេលជិត ៧ ឆ្នាំចូលរួមការងារនៅភូមិភាគ បងលីញ៉ឹកថាញ់ លេខាសាខាបក្សមណ្ឌលដុងតៀង សង្កាត់អូម៉ូង ទីក្រុងកឹងធើ តែងសហការល្អជាមួយកម្មាភិបាល បក្ខជន ចលនាប្រជាជនចូលរួមបង្កើនកម្រិតផ្លូវគមនាគមន៍ ជួយប្រជាជនសាងសង់លំនៅឋាន និងបង្កើតមុខរបរចិញ្ចឹមជីវិត។ល។ ផ្តើមពីនោះ បានរួមចំណែកកសាងមណ្ឌលតាំងទីលំនៅអារ្យធម៌ ជីវភាពប្រជាជនរីកចម្រើនពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។
វត្តអារាមព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទខ្មែរ តាំងពីយូរលង់មកហើយ មិនត្រឹមតែជាទីសក្ការបូជាខាងសាសនាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាកន្លែងបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្ស ដែលមានប្រយោជន៍សម្រាប់សង្គមជាតិទៀតផង ចំពោះអ្នកដែលធ្លាប់បានបួសរៀននៅក្នុងវត្ត
ការចិញ្ចឹមជីវភាពដោយមុខរបរលក់ហ្គាស ប៉ុន្តែជាច្រើនឆ្នាំកន្លង ពូស៊ើងឡុក នៅភូមិឡុងថើយ ឃុំតឹងហ្វា ខេត្តវិញឡុង បានអ្នករាល់គ្នាស្គាល់តាមរយៈរូបភាពជាបុរសម្នាក់ដែលតែងតែបើក “យានជំនិះឆក់ដែកគោលបម្រើសហគមន៍” ដោយស្ងៀមស្ងាត់ ដើម្បីរួមចំណែកធានាសុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ នាំមកនូវក្តីសុខសាន្តដល់អ្នកដំណើរ និងសាយភាយនូវតម្លៃមនុស្សធម៌ក្នុងសហគមន៍។
ចេញពីចំណង់ចំណូលចិត្ត និងសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះទឹកដមសម្លេង ចង្វាក់រាំ និងល្ខោនប្រពៃណីរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ យុវតី ស៊ើង ធីយីវ នៅភូមិភឿកធ្វឹង ឃុំធ្វឹងហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ បានខិតខំប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រ និងហ្វឹកហាត់ដើម្បីក្លាយជាស្នូលក្នុងចលនាវប្បធម៌ សិល្បៈរបស់ភូមិភាគ។
មិនត្រឹមតែយកព្រះទ័យទុកដាក់សិក្សាធម៌វិន័យប៉ុណ្ណោះទេ ព្រះតេជព្រះគុណ ថាច់ង៉ុកភុក នៅទាំងខិតខំព្យាយាមបង្រៀនអក្សរខ្មែរដោយឥតគិតថ្លៃដល់យុវជន - យុវនារីនិងអភិរក្សសិល្បៈគំនូរប្រពៃណីនៅតាមវត្តអារាមទក្ខិណនិកាយខ្មែរទៀតផង។
ខណៈដែលមនុស្សជាច្រើននៅវ័យ ៧១ ឆ្នាំ ជ្រើសរើសឈប់សម្រាកពីការងារ ហើយរស់នៅមូលជុំជាមួយកូនចៅ ប៉ុន្តែចំពោះលោកថាច់រ៉ង នៅភូមិស្វាមីង ឃុំទីវកឹង ខេត្តវិញឡុង នៅតែភ្ញាក់ពីព្រលឹមជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីដាំដុះថែទាំដំណាំ មានគូឆាយ ខ្ទឹមស្លឹក ជីររណានិងបន្លែផ្សេងៗ។
ដោយមិនជ្រើសយកការឃ្លាតចាកភូមិស្រុកស្វែងរកការងារដូចពលករវ័យក្មេងឯទៀតនោះទេ បងគឹមយ៉ត់ នៅភូមិ បាតី ឃុំតឹបស៊ើង ខេត្តវិញឡុង បានមោះមុតផ្លាស់ប្តូររចនាសម្ព័ន្ធដំណាំ សត្វចិញ្ចឹម កសាងទម្រង់ចិញ្ចឹមគោបន្តពូជ ចិញ្ចឹមជ្រូកមេ គួបផ្សំនឹងដាំត្រសក់តាមទិសដៅអនុវត្តវិទ្យាសាស្ត្រ - បច្ចេកទេស។
ក្នុងបរិការណ៍ដែលប្រទេសជាតិកំពុងមានការអភិវឌ្ឍយ៉ាងឆាប់រហ័ស តួនាទីរបស់កម្មាភិបាលសម្ព័ន្ធយុវជនកាន់តែមានសារៈសំខាន់ក្នុងការកសាងសហគមន៍ និងសាយភាយតម្លៃស្មារតីបដិវត្តន៍។
បន្ទាប់ពីអនុវត្តកម្មវិធី គម្រោងវិនិយោគជាច្រើនរបស់មជ្ឈិមនិងទីក្រុង ព្រមទាំងស្មារតីឈានឡើងរបស់ប្រជាជន ឃើញថាជីវភាពសម្ភារៈនិងស្មារតីរបស់មាមីងនៅឃុំថាញ់ថើយអាង ទីក្រុងកឹងធើ បានលើកកម្ពស់ជាបណ្តើរៗ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគមនាគមន៍ជនបទ ផលិតកសិកម្មកាន់តែមានភាពងាយស្រួលជាងទៀត។
ក្រោយពីមួយឆ្នាំដាក់ឱ្យដំណើរការរដ្ឋអំណាចភូមិភាគ ២ ថ្នាក់ នៅឃុំនានាដែលមានជនរួមជាតិខ្មែររស់នៅកុះករលើភូមិឋានទីក្រុងកឹងធើ មានការវិវត្តន៍ច្បាស់ក្រឡែតក្នុងការលើកកម្ពស់សមត្ថភាពរបស់រដ្ឋអំណាចភូមិភាគ ជាជំហានៗបង្រួញគម្លាតរវាងរដ្ឋអំណាចនិងប្រជាជនក្នុងការដោះស្រាយបែបបទរដ្ឋបាល។
ក្រោយពីចូលនិវត្តន៍មុនអាយុ លោក វ៉វុាំងឡុក (កើតឆ្នាំ ១៩៧០ នៅអនុសង្កាត់៥ សង្កាត់ង្វៀកហ្វា ខេត្តវិញឡុង) បានមោះមុតបង្វែរមកអនុវត្តទម្រង់ចិញ្ចឹមអន្ទង់មិនប្រើភក់ ដើម្បីអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ។
ក្នុងដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច-សង្គម ក្រៅពីការយកចិត្តទុកដាក់របស់បក្ស និងរដ្ឋ កងជួរអ្នកមានប្រិយភាពនៅឃុំវិញហាយ ទីក្រុងកឹងធើ បានពង្រីកល្អនូវតួនាទីស្នូលក្នុងការងារផ្សព្វផ្សាយចលនាមហាជន។