បច្ចុប្បន្ន ផ្អែកលើមូលដ្ឋានក្រមលក្ខឋានជាតិអំពីការកសាងជនបទថ្មី ដំណាក់កាល ២០២៦ - ២០៣០ ទីក្រុងកឹងធើ កំពុងពិនិត្យឡើងវិញ និងផ្សព្វផ្សាយដំណោះស្រាយជាច្រើនដើម្បីសម្រេចជាស្ថាពរឃុំជនបទថ្មីចំនួន៩ ក្នុងឆ្នាំ២០២៦។
ដោយភាពឆ្លាតវៃនិងស្មារតីចង់ចេះចង់ដឹង សមាជិកាសមាគមនារីជាច្រើនរូប បានខិតខំបង្វែររចនា សម្ព័ន្ធដំណាំនិងបង្កើតទម្រង់ផលិតកសិកម្មផ្ដល់ប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ បណ្តាទម្រង់ទាំងនេះមិនត្រឹមតែជួយឱ្យប្រជាជនបង្កើនប្រាក់ចំណូលប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបើកផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការធ្វើមានដោយចីរភាព។
ស្ថានភាពគ្រួសារក្រីក្រ និងចិញ្ចឹមកូនតែម្នាក់ឯង បងស្រីត្រឿងធីឡែធ្វី នៅភូមិសំរោង សង្កាត់ង្វៀកហ្វា ខេត្តវិញឡុង បានជម្នះស្ថានភាពលំបាកបន្តិចម្តងៗ ដោយឧស្សាហ៍ព្យាយាម និងឆន្ទៈឈានឡើងលំនឹងជីវភាព។
រយៈពេលជាង ២២ ឆ្នាំកន្លង លោកគ្រូលីខែន បានផ្សារភ្ជាប់នឹងការងារបង្រៀនភាសាខ្មែរនៅសាលាបឋមសិក្សាថាមដូងទី៤ ឃុំង៉ុកតូ ទីក្រុងកឹងធើ។ សម្រាប់លោកគ្រូ ក្តីរីករាយនិងជាកិត្តិយសដ៏ធំបំផុត គឺបានរួមចំណែកចែករំលែកភាសា និងអក្សរសាស្ត្រដល់កូនចៅជនរួមជាតិខ្មែរ។ ដោយការអស់ពីចិត្ត និងភាពឆ្លាតវៃ លោកតែងតែស្វែងរកនិងផ្លាស់ប្តូរវិធីសាស្រ្តបង្រៀន រួមចំណែកជួយឱ្យសិស្សឆាប់យល់រៀនសូត្របានល្អ។
ក្នុងឆ្នាំ ២០២៥ សង្កាត់ខាញ់ហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ បានអនុវត្តវិធានការជាច្រើនព្រមៗគ្នា ដើម្បីការពារធនធាននិងបរិស្ថាន លើកកម្ពស់ស្មារតីយល់ដឹងរបស់សហគមន៍ រួមចំណែកកសាងទីក្រុងបៃតង ជ្រះ ស្អាត និងអភិវឌ្ឍដោយចីរភាព។
ក្នុងតួនាទីជាប្រធានគណៈប្រជាជនមណ្ឌលដាយជី សង្កាត់មីស្វៀង ទីក្រុងកឹងធើ លោកយ័ញវ៉ាំងហ្វៀង តែងខ្នះខ្នែងនិងយកចិត្តទុកដាក់គិតគូរជីវភាពរបស់ប្រជាជន។ អាស្រ័យហេតុនេះ ជីវភាពរបស់មាមីងក្នុងភូមិតែងបានលើកកម្ពស់ជាលំដាប់ រួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបន្ថយភាពក្រីក្រនៅភូមិភាគ។
ផ្តើមពីគល់ឈើឥតវិញ្ញាណនៅតាមទីធ្លាវត្តអារាម ប៉ុន្តែដោយថ្វីដៃប៉ិនប្រសប់និងចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់សិប្បករ ស៊ើងសុខ នៅឃុំចូវថាញ់ ខេត្តវិញឡុង បាន “ដាស់ព្រលឹង” បង្កជាស្នាដៃពិសេស រួមចំណែកដល់ការអភិរក្សអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ខ្មែរ និងបង្កការងារធ្វើដល់កម្មករជាច្រើននៅភូមិភាគ។
ដោយភាពប៉ិនប្រសប់ក្នុងការអនុវត្តវិទ្យាសាស្ត្រ - បច្ចេកទេស ទម្រង់ចិញ្ចឹមពពែរបស់គ្រួសារបងហុងតិនង៉ៀ នៅភូមិដើមស្វាយ ឃុំមីហឿង ទីក្រុងកឹងធើ ផ្តល់ប្រាក់ចំណូលជាង ១០០ លានដុងក្នុងមួយឆ្នាំ។
ជិតដិតនឹងប្រជាជន អស់ពីចិត្តគិតគូរដល់ប្រជាជន តែងលះបង់ការងារផ្ទះ ដើម្បីគិតគូរការងារ រួមរបស់ភូមិស្រុក តាំងពីដើមផ្កាតាមដងផ្លូវ រហូតដល់បង្គោលភ្លើងបំភ្លឺ ផ្លូវដីបត់បែនតូចចង្អៀត ឥឡូវនេះបានជំនួសដោយផ្លូវបេតុងរលូន ធ្វើឱ្យទិដ្ឋភាពជនបទរីកចម្រើននិងស្រស់បំព្រង។ល។ ការផ្លាស់ប្តូរទាំងនេះ សុទ្ធតែមានការរួមចំណែករបស់សមមិត្ត ត្រឹងសាង លេខាសាខាបក្សភូមិបឹងឡុង ឃុំឡុងភូ។
ស្នងបន្តប្រវេណីវីរភាពរបស់កងវរសេនាតូចលេខ ៣០៧ ដែលជាអង្គភាពបាននិពន្ធក្នុងបទកំណាព្យ បទចម្រៀង ដោយមានស្នាដៃប្រយុទ្ធដ៏ល្បីល្បាញ អ្នកក្លាហាន ត្រឹងខែន កូនប្រុសដ៏ឆ្នើមម្នាក់របស់ជនរួមជាតិខ្មែរនៅខេត្តកាម៉ាវ (បច្ចុប្បន្ន រស់នៅភូមិកិញឌឹង B ឃុំខាញ់ហ៊ឹង ខេត្តកាម៉ាវ) បានបង្កើតនូវទំព័រប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏ត្រចះត្រចង់។
កំព្រាឪពុកតាំងពីអាយុ ១៣ ឆ្នាំ ប៉ុន្តែដោយឆន្ទៈនិងបំណងប្រាថ្នាក្នុងការសិក្សារៀនសូត្រ លោកគ្រូសឺនសៅរ៍ បានខិតខំប្រឹងប្រែងឈានឡើងតាមវិស័យសិក្សា។ អស់រយៈពេលជិត ២០ ឆ្នាំ ផ្សារភ្ជាប់នឹងការបង្ហាត់បង្រៀននៅវត្តសំរោងឯក លោកគ្រូមិនត្រឹមតែបង្រៀនអក្សរខ្មែរដល់ព្រះសង្ឃនិងកូនចៅជនរួមជាតិខ្មែរប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការនិពន្ធអក្សរសិល្ប៍ រួមចំណែកអភិរក្សនិងលើកកម្ពស់អត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ជនជាតិ។
ជនរួមជាតិខ្មែររស់នៅលើភូមិឋានទីក្រុងកឹងធើ នាបច្ចុប្បន្នមានជាង ៥៤៣.០០០ នាក់ ស្រូបអត្រាជាង ១៤% នៃចំនួនប្រជាជនទូទាំងទីក្រុង។
ក្រោយពេលរួមបញ្ចូល ឃុំតឹងថាញ ទីក្រុងកឹងធើ មានជំហានផ្លាស់ប្ដូរថ្មីយ៉ាងច្បាស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងនិងដោះស្រាយបែបបទរដ្ឋបាល តាមរយៈការអនុវត្តប្រព័ន្ធព័ត៌មានទំនើប។ អាស្រ័យហេតុនោះ មាមីងមិនបាច់ធ្វើដំណើរចុះឡើងទៅកាន់មន្ទីរ ផ្នែកជំនាញនានា ឬរង់ចាំយូរដើម្បីពិនិត្យស្ថានភាពសំណុំឯកសារយូរដូចមុនទៀត។
លោកថាច់ស្រស់ នៅភូមិជ្រៃប្រាសាទ ឃុំដូងចូវ ខេត្តវិញឡុង ជាបុគ្គលគំរូដែលលះបង់កម្លាំងកាយចិត្ត ដើម្បីអភិរក្សនិងលើកកម្ពស់អត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ខ្មែរ គាត់បានមាមីងស្រឡាញ់រាប់អាន ហើយតែងហៅគាត់ថា “សិល្បករប្រជាប្រិយ”។
លោកឌោធ្វឹងលី កើតឆ្នាំ ១៩៥៣ ជាអ្នកមានប្រិយភាពមួយរូបក្នុងចំណោមអ្នកមានប្រិយភាពគំរូនៅភូមិអាងខឿង ឃុំចូវថាញ់ ខេត្តអាងយ៉ាង។ លោកបានមាមីងភូមិស្រុកផ្ញើក្តីជំនឿនិងគោរពរាប់អាន ដោយការរួមចំណែកលេចធ្លោក្នុងសហគមន៍របស់លោក។
ជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ នៅលើភូមិឋាន ទីក្រុងកឹងធើ ការជំរុញអនុវត្តវិទ្យាសាស្ត្របច្ចេកទេសក្នុងការផលិតកសិកម្ម បាននាំមកនូវការវិវឌ្ឍន៍យ៉ាងសកម្មជាច្រើន។ តាមរយៈនោះ ជួយលើកកម្ពស់ទិន្នផល គុណភាពកសិផល បន្ថយការចំណាយ និងកម្លាំងពលកម្មព្រមទាំងឆ្លើយតប ទៅនឹងតម្រូវការកាន់តែខ្ពស់នៃទីផ្សារ សំដៅដល់ការផលិតប្រកបដោយចីរភាព បន្សាំនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។
ប៉ុន្មានឆ្នាំជិតៗនេះ ចលនាកសិករប្រឡងប្រណាំងផលិត ធ្វើអាជីវកម្មពូកែ បានរីកដុះដាល ទូលំទូលាយនៅភូមិភាគនានា ដែលមានជនជាតិភាគតិចរស់នៅកុះករនៃតំបន់ វាលរាបទន្លេគឺវឡុង ក្លាយជាកម្លាំងជំរុញដ៏សំខាន់សម្រាប់បង្វែររចនាសម្ព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ច កសិកម្មតាមទិសដៅប្រសិទ្ធភាពនិងនិរន្តរភាព។
ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគមនាគមន៍ តែងបានចាត់ទុកជា “សរសៃឈាម” នៃខឿនសេដ្ឋកិច្ច។ ពិសេស នៅតាមតំបន់មានជនជាតិភាគតិចរស់នៅកុះករ ការវិនិយោគបង្កើនកម្រិតផ្លូវថ្នល់ មិនត្រឹមតែមានអត្ថន័យកសាងមូលដ្ឋានប៉ុណ្ណោះទេ នៅទាំងជាកូនសោដើម្បីលុបបំបាត់ភាពអត់ឃ្លាន កាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ និងបង្រួមគម្លាតរវាងជនបទនិងទីក្រុងទៀតផង។
មហាសន្និបាតតំណាងបក្ខភាគទីក្រុងកឹងធើ លើកទី ១ អាណត្តិកាល ២០២៥- ២០៣០ បានដាក់ចេញនូវទិសដៅនិងភារកិច្ចសំខាន់ៗជាច្រើន ដើម្បីជំរុញទីក្រុងឱ្យអភិវឌ្ឍឆាប់រហ័សនិងប្រកបដោយចីរភាពក្នុងដំណាក់កាលថ្មី។ តាមរយៈនោះ ទីក្រុងកឹងធើ នឹងខិតខំដល់ឆ្នាំ ២០៣០ ក្លាយជាប៉ូលកំណើនដ៏សំខាន់នៃទូទាំងប្រទេស មានតួនាទីជាកម្លាំងចលករអភិវឌ្ឍ រីកសាយភាយនិងដឹកនាំតំបន់វាលរាបទន្លេគឺវឡុង។
តំបន់វាលរាបទន្លេគឺវឡុង ជាតំបន់សេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់នៅភាគខាងត្បូង មានសក្តានុពលខ្លាំងលើវិស័យកសិកម្ម និងវារីវប្បកម្ម កំពុងស្ថិតនៅចំពោះមុខនៃការវិវឌ្ឍន៍ជាប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ការអនុវត្តគម្រោងផ្លូវល្បឿនលឿនបន្ទាត់ទទឹង បន្ទាត់បណ្តោយ និងការបង្កើនកម្រិតផ្លូវជាតិសំខាន់ៗ មិនត្រឹមតែជាអាទិភាពចម្បងរបស់រដ្ឋាភិបាលប៉ុណ្ណោះទេ នៅទាំងជាបំណងប្រាថ្នារបស់ប្រជាជនរាប់លាននាក់នៅភូមិភាគខាងលិច ដែលចង់បានប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនមួយដែលព្រមៗគ្នានិងទំនើប។