មិនល្បីឈ្មោះដូចភូមិព្រែតឹងចូវរបស់ជនជាតិចាម នៅអាងយ៉ាងក៏ពិតមែន ក៏ប៉ុន្តែថ្មីៗនេះផលិតផលហូលរបស់ជនជាតិខ្មែរនៅភូមិស្រីស្គូត ឃុំវ៉ាន់យ៉ាវ ស្រុកទិញបៀង ខេត្តអាងយ៉ាង
ជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ តាំងពីបានខេត្តហូវយ៉ាង ជូនវង់ភ្លេងពិណពាទ្យ វិទ្យាល័យជនជាតិអន្តេវាសិកហ៊ីមឡាម នៅទីប្រជុំជនរ៉ាចហ្គយ ស្រុកចូវថាញ A បានបង្កើតក្រុមភ្លេងពិណពាទ្យ។
ចលនា “ទូទាំងប្រជាជនសាមគ្គីកសាងជីវភាពវប្បធម៌” តែងបានគ្រប់ផ្នែក គ្រប់ថ្នាក់នៅខេត្តហូវយ៉ាង ផ្សព្វផ្សាយទូលំទូលាយដល់ប្រជាជន។
ប្រជាជនទូទាំងប្រទេសវៀតណាមតែងដឹងស្គាល់វត្តខ្មែរ នៅតំបន់ដីណាមបូប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១៣ មក វត្តខ្មែរក៏បានកសាងនៅរដ្ឋធានីហាណូយផងដែរ។
សាកលវិទ្យាល័យត្រាវិញ ទើបសហការជាមួយនឹងមន្ទីរវប្បធម៌ កីឡា និងទេសចរណ៍ខេត្តត្រាវិញ ចាត់តាំងសិក្ខាសាលាវិទ្យាសាស្រ្ត ក្រោមបធានបទ “សិល្បៈល្ខោនយូរកេរ ១០០ ឆ្នាំកកើត និងអភិវឌ្ឍន៍”។ សិក្ខាសាលាបានទាក់ទាញអ្នកតំណាងជិត ២០០ រូប
នាយកដ្ឋានបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ (ក្រសួងវប្បធម៌ កីឡានិងទេសចរណ៍) បានសហការជាមួយនឹងមន្ទីរវប្បធម៌ កីឡានិងទេសចរណ៍ខេត្តសុកត្រាំង
បុណ្យកឋិនទាន គឺជាកាលទានមានកំណត់រយៈពេលដែលអាចធ្វើបានត្រឹម ២៩ ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ចាប់ពីថ្ងៃ ១ រោចខែអស្សុជដល់ថ្ងៃ ១៥ កើត ខែកត្តិក វត្តនីមួយៗទទួលកឋិនទានដង្ហែចូលបានតែម្ដងប៉ុណ្ណោះ។
នៅរដ្ឋធានីហាណូយ គណៈកម្មការចាត់តាំងពិធីប្រឡងបទភ្លេងទោលនិងប្រគំឧបករណ៍ភ្លេងជនជាតិ ទូទាំងប្រទេសឆ្នាំ២០២០ ទើបធ្វើពិធីបូកសរុបជូនរង្វាន់ដល់បុគ្គលនិងសមូហភាពដែលចូលរួមប្រឡង។
(ហូវយ៉ាង) ក្រោយពីរយៈកាលជាង ៦ ខែផ្សព្វផ្សាយអនុវត្ត មន្ទីរវប្បធម៌ កីឡានិងទេសចរណ៍ ទើបថតចប់ស្រេចបាច់ភាពយន្តឯកសារ “ហូវយ៉ាងរក្សានិងអភិរក្សសិល្បៈចម្រៀងអាយ៉ៃ”
ដោយទឹកចិត្តស្រឡាញ់សិល្បៈខ្មែរ ថាច់ធីរី (ធារី) នៅភូមិបៀងដុងB ឃុំវិញត្រាច់ដុង ក្រុងបាកលីវ ខេត្តបាកលីវ បានស្វះស្វែងរៀនសូត្រ ផ្នែកសិល្បៈនៅខេត្តនានាដែលមានក្រុមសិល្បៈខ្មែរ។
រយៈពេលកន្លង ក្រុងកឹងធើ បានផ្សព្វផ្សាយនូវសកម្មភាពជាច្រើនដើម្បីស្រាវជ្រាវ អភិរក្សនិងពង្រីកកេរដំណែលវប្បធម៌អរូបីរបស់ជនរួមជាតិភាគតិច។
ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ឱ្យតែដល់ថ្ងៃ ១ រោច ខែភទ្របទ ជនរួមជាតិខ្មែរតែងរៀបចំពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ។ នេះជាពិធីបុណ្យធំមួយក្នុងចំណោមពិធីបុណ្យធំៗរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ និងប្រារព្ធធ្វើក្នុងរយ: ពេល ១៥ ថ្ងៃ។
វត្តផ្នោអំពូង បានកសាងលើផ្ទៃដីប្រមាណ ២,៥ ហិកតា ស្ថិតនៅភូមិផ្នោអំពូង ឃុំតឹងហ៊ីប ស្រុកថ្កូវ ខេត្តត្រាវិញ។
ច្រើនឆ្នាំមកនេះ អង្គការមហាជន រណសិរ្ស មាតុភូមិ និងរដ្ឋអំណាចភូមិភាគឃុំឡុងភូ បានខ្នះខ្នែងផ្សព្វផ្សាយយ៉ាងទូលំទូលាយនូវចលនា
យោងតាមប្រសាសន៍លោកយ័ញភុក ប្រធានគណៈជនជាតិខេត្តគៀងយ៉ាង បានឱ្យដឹង៖ ជីវភាព ស្មារតីរបស់ជនរួមជាតិភាគតិចនៅក្នុងខេត្ត
កើតមកមានអវយវៈមិនគ្រប់គ្រាន់ដូចកុមារឯទៀត ប៉ុន្តែបងកៅឌឹកឡុក នៅភូមិចូវថាញ់ ទីប្រជុំជនមីស្វៀង ស្រុកមីស្វៀង ខេត្តសុកត្រាំង តែងតែខិតខំឈានឡើងក្នុងជីវភាព ជាពិសេសគឺបងជក់ចិត្តនឹងការគូរឆាយាលក្ខណ៍អ៊ំហូ។
ឆ្នាំ២០១៧ វត្តព្រះបួនព្រះភ័ក្រ្ត នៅឃុំភូតឹង ស្រុកចូវថាញ់ ខេត្តសុកត្រាំង បានទទួលស្គាល់ជាកេរដំណែលប្រវត្តិសាស្រ្ត-វប្បធម៌ថ្នាក់ខេត្ត។
គ្រួសារអ្នកស្រីឡឹមធីហឿង និងលោក សុើងដែន នៅភូមិបឹង ចុង ឃុំតាយវ៉ាន់ ស្រុក ត្រឹងដេ ខេត្តសុកត្រាំង បានថែរក្សាសិល្បៈរបាំឆ្លងកាត់៥ជំនាន់មក ហើយ ប្រហែល២០០ ឆ្នាំ។
ប៉ុន្មានឆ្នាំជិតៗនេះ ដើម្បីរក្សាភ្លេងប្រពៃណីជនជាតិ និងបម្រើតម្រូវការទទួលផលវប្បធម៌របស់ជនរួមជាតិខ្មែរ នៅតាមវត្តខ្មែរក្នុងខេត្តសុកត្រាំង បានបង្កើតក្រុមភ្លេងពិណពាទ្យ។
លោកយ័ញភុក ប្រធានគណៈជនជាតិខេត្តគៀងយ៉ាង ផ្តល់យោបល់៖ ការអភិរក្សនិងលើកកម្ពស់អត្តសញ្ញាណវប្បធម៌របស់ជនជាតិភាគតិចនៅភូមិភាគ ត្រូវបានស្រុកហ្គក្វាវអនុវត្តល្អ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ