វប្បធម៌-សិល្បៈ វប្បធម៌

10/08/2026 - 22:36

ថាច់សុខា អ្នកផ្សារភ្ជាប់នឹងរបរចម្លាក់ឈើ

ដោយសារមានចំណង់ចំណូលចិត្តលើរបរចម្លាក់ឈើ បងថាច់សុខា កើតឆ្នាំ ១៩៨៧ នៅឃុំហឹងមី ខេត្តវិញឡុង បានស្វែងយល់ ស្រាវជ្រាវរៀនសូត្រដោយខ្លួនឯង និងមាននិស្ស័យបានផ្ទេរ របរ។ ដោយមានថ្វីដៃប៉ិនប្រសប់ ព្រមជាមួយនឹងភាពអំណត់ព្យាយាម សន្សឹមៗគាត់បានធ្វើជាម្ចាស់បច្ចេកទេសចម្លាក់ ទទួលឆ្លាក់ផលិតផលតាមតម្រូវការ និងរួមចំណែកបង្កជាក្បូរក្បាច់រចនាលើសំណង់របស់វត្តខ្មែរ។

ថាច់សុខា កើតក្នុងគ្រួសារកសិករខ្មែរ តាំងពីតូចបានឪពុកម្តាយនាំចូលវត្តបួសរៀនធម៌វិន័យ និងរៀនអក្សរខ្មែរ។ ក្នុងរយៈពេលផ្សារភ្ជាប់នឹងបរិស្ថានវត្តអារាម បានជួយឱ្យគាត់មានឱកាសកកិតជាមួយសំណង់ស្ថាបត្យកម្ម ក្បូរក្បាច់រចនា និងវណ្ណកម្មចម្លាក់ឈើ។ ផ្តើមពីនោះមក ចំណង់ចំណូលចិត្តលើរបរចម្លាក់បានដក់ជាប់ក្នុងអារម្មណ៍ ហើយជំរុញឱ្យគាត់ស្វែងយល់ និងរៀនសូត្រ។ រយៈពេលដំបូង គាត់មិនដឹងថាទៅរៀននៅទីណា ថ្លៃសិក្សាយ៉ាងណាទេ ម្ល៉ោះហើយជាសំខាន់គឺគាត់ស្វែងយល់ដោយខ្លួនឯង សង្កេតមើល និងរៀនសូត្រពីបទពិសោធន៍។ គ្រាមួយមានឱកាសបានជួបព្រះតេជគុណគីមពិសី ព្រះអង្គផ្សារភ្ជាប់ជាមួយរបរចម្លាក់ឈើជាច្រើនឆ្នាំ ហើយព្រះអង្គបាននិមន្តមកឆ្លាក់សំណង់នៅវត្តផ្នោរកំបុត ព្រះអង្គឃើញសុខា មានទេពកោសល្យចម្លាក់ និងស្រឡាញ់ចូលចិត្តរបរនេះទៀត ព្រះអង្គក៏បានណែនាំដោយអស់ពីព្រះទ័យ និងបង្រៀនរបរចម្លាក់ដល់គាត់ដោយឥតគិតថ្លៃ។ “ដំបូងខ្ញុំរៀនឆ្លាក់ពីកំណាត់ឈើ រួចហើយហាត់ចម្លាក់សត្វតំណាងឆ្នាំទាំង១២។ គ្រាដំបូងពិបាកណាស់ ប៉ុន្តែដោយសារព្រះអង្គណែនាំដោយអស់ពីព្រះទ័យ អស់រយៈពេលប្រមាណ៣ឆ្នាំ ខ្ញុំចេះស្ទាត់ជំនាញរបរចម្លាក់” បងថាច់សុខា បានឱ្យដឹងដូច្នេះ។

បងថាច់សុខា កំពុងឆ្លាក់ក្បូរក្បាច់រចនាលើឈើ មានទឹកដៃយ៉ាងប៉ិនប្រសប់។

តាមសម្តីបងសុខា ដើម្បីឆ្លាក់បានផលិតផលមួយស្អាត ជាងចម្លាក់មានការអំណត់ព្យាយាម ប៉ិនប្រសប់ គំនិតច្នៃប្រតិដ្ឋ និងសង្កេតមើល។ ផ្តើមពីឈើមួយកំណាត់មិនទាន់ច្នៃ ជាងត្រូវនឹកស្មានក្នុងអារម្មណ៍ទៅជារូបរាងផលិតផល បន្ទាប់មកបង្កើតរូបរាង ដាប់ ឆ្លាក់ និងបង្ហើយលក្ខណៈក្បូរក្បាច់។ ដំណាក់កាលនីមួយៗ ទាមទារភាពហ្មត់ចត់ ពីព្រោះប្រសិនបើជ្រុលដៃដាប់ឬឆ្លាក់ខុសនោះ អាចនឹងប៉ះពាល់ដល់វណ្ណកម្មចម្លាក់ទាំងមូល។ បន្ទាប់ពីចេះឆ្លាក់ស្ទាត់ជំនាញ បងថាច់សុខា ចាប់ផ្តើមទទួលឆ្លាក់បន្តិចបន្តួច ពេលអតិថិជនមានតម្រូវការ។ ផលិតផលដំបូង គឺសត្វតំណាងឆ្នាំទាំង ១២។ ពេលវេលាកន្លងទៅ ថ្វីដៃក៏កាន់តែបានលើកកម្ពស់ឡើងដែរ គាត់អាចឆ្លាក់ផលិតផលជាច្រើនដែលមានក្បូរក្បាច់រចនា ក្បាច់ភ្ញីវល្លិ៍ល្អិតល្អន់ជាងមុន។ មិនត្រឹមតែទទួលឆ្លាក់ផលិតផលតាមតម្រូវការប៉ុណ្ណោះទេ គាត់នៅទាំងចូលរួមជាមួយព្រះតេជគុណគីមពិសី ឆ្លាក់ក្បូរក្បាច់រចនា ក្បាច់ភ្ញីវល្លិ៍លើសំណង់ឈើនៅតាមវត្តខ្មែរមួយចំនួន ដូចជាវត្តសំរោងឯក វត្តចុងព្រៃ... ក្បូរក្បាច់ខ្មែរបានឆ្លាក់លើឈើ មិនត្រឹមតែបង្កភាពលេចធ្លោដល់សំណង់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងនាំមកនូវតម្លៃសោភណភាព រួមចំណែកបង្ហាញលក្ខណៈពិសេសដោយឡែកក្នុងស្ថាបត្យកម្ម និងវប្បធម៌របស់ជនរួមជាតិខ្មែរទៀតផង។

បងថាច់សុខា ក្បែរផលិតផលឆ្លាក់ពីឈើជិតសម្រេចរួចរាល់ ត្រៀមប្រគល់ឱ្យអតិថិជន។

ចំណុចពិសេសក្នុងរបររបស់បងថាច់សុខា គឺគាត់នៅតែឆ្លាក់ដោយដៃនិងឧបករណ៍ជាងឈើ ជំនួសឱ្យការពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើម៉ាស៊ីនទំនើប។ តាមប្រសាសន៍របស់គាត់ វិធីសាស្ត្រនីមួយៗសុទ្ធតែមានចំណុចខ្លាំងដោយឡែក។ អតិថិជនមួយចំនួនចូលចិត្តផលិតផលដែលចម្លាក់ដោយដៃ ពីព្រោះស្នាដៃនីមួយៗមានស្លាកស្នាមដោយឡែករបស់ជាង; រីឯម៉ាស៊ីនទំនើបជួយកាត់បន្ថយពេលវេលាឆ្លាក់ចំពោះផលិតផលដែលសមស្រប។ បច្ចុប្បន្ន បងថាច់សុខា កំពុងឆ្លាក់នៅវត្តសំណឹង ទន្ទឹមនឹងនោះក៏ទទួលឆ្លាក់ផលិតផលមួយចំនួនពេលអតិថិជនមានតម្រូវការផងដែរ។ ការងារនេះទាមទារពេលវេលាច្រើន និងការអត់ធ្មត់ច្រើន ប៉ុន្តែចំពោះបងរបរនេះមិនត្រឹមតែជារបររកបានប្រាក់ចំណូលប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាចំណង់ចំណូលចិត្តបានផ្សារភ្ជាប់ជាច្រើនឆ្នាំទៀតផង។

ផ្តើមពីកំណាត់ឈើមិនទាន់ច្នៃ ឆ្លងតាមថ្វៃដៃរបស់ជាង បង្កើតជាផ្ទាំងចម្លាក់ មានក្បូរក្បាច់រចនារស់រវើក។ ចំពោះបងថាច់សុខា ការរក្សារបរក៏ជាការរួមណែករក្សាលក្ខណៈប្រពៃណីដ៏ល្អផងដែរ។ អ្នកដែលមានការប្តូរផ្តាច់នឹងរបរដូចរូបបង កំពុងរួមចំណែកធ្វើឱ្យសិល្បៈចម្លាក់ឈើ ក្នុងនោះមានក្បូរក្បាច់រចនាដែលដិតដាមដោយអត្តសញ្ញាណខ្មែរ បន្តបានថែរក្សានិងមានវត្តមានក្នុងជីវភាពសព្វថ្ងៃនេះដែរ៕

ទីទុយ - វិមាន

ចែករំលែកអត្ថបទ

ពាក្យគន្លឹះ