បងស្រី ថាច់ធីអ៊ុក កើតឆ្នាំ ១៩៨៤ នៅភូមិផ្នោរសង្ក្រម ឃុំតឹបង៉ាយ ខេត្តវិញឡុង បានផ្សារភ្ជាប់នឹងរបរចិញ្ចឹមជ្រូកជាង ១០ ឆ្នាំមកហើយ។ ផ្តើមពីចិញ្ចឹមជ្រូកមេ ៥ ក្បាល ឥឡូវគាត់ពង្រីកជ្រូកមេឡើងដល់១០ ក្បាល គួបផ្សំនឹងចិញ្ចឹមជ្រូកសាច់ បង្កប្រភពប្រាក់ចំណូលជូនគ្រួសារ។

បងស្រី ថាច់ធីអ៊ុក ពិភាក្សាជាមួយកម្មាភិបាលភូមិភាគអំពីទម្រង់ចិញ្ចឹម
ជ្រូករបស់គ្រួសារ។
បងស្រីថាច់ធីអ៊ុក នៅភូមិផ្នោរសង្ក្រម បានអ្នកផងស្គាល់ច្រើនដោយទម្រង់ចិញ្ចឹមជ្រូកមេ។ បងស្រី ឱ្យដឹង កាលពីជាង១០ឆ្នាំមុន គ្រួសារគាត់បានចិញ្ចឹមជ្រូកមេ ៥ ក្បាលសាកល្បងមើល។ កាលនោះ បងស្រីមិនទាន់មានបទពិសោធន៍ច្រើនទេ ម្ល៉ោះហើយគាត់ចិញ្ចឹមបណ្តើរ ស្វែងយល់ពីវិធីថែទាំជ្រូកមេ កូនជ្រូកបណ្តើរ និងបង្ការជំងឺដល់ជ្រូក។ ពេលសង្កេតឃើញជ្រូកកើតកូនល្អ ហើយមានឈ្មួញមកទិញទៀតនោះ គាត់ក៏ចិញ្ចឹមជ្រូកមេកើនរហូតដល់១០ក្បាល។ ចំណែកកូនជ្រូកគាត់លក់ខ្លះ ទុកចិញ្ចឹមជ្រូកសាច់ខ្លះ ដើម្បីបង្កប្រភពប្រាក់ចំណូលបន្ថែមជូនគ្រួសារ។ បច្ចុប្បន្ន បងស្រីចិញ្ចឹមជ្រូក ៣០ ក្បាល ក្នុងនោះជ្រូកមេ ១០ ក្បាល និងជ្រូកសាច់ ២០ ក្បាល។ ចំនួនជ្រូកសាច់ប្រែប្រួលអាស្រ័យទៅលើជ្រូកមេកើតកូន និងលក់មួយល្បាស់ៗ មានពេលខ្លះបងស្រីទុកចិញ្ចឹមប្រមាណ ៧០ ក្បាល។ បងស្រីឱ្យដឹង ចិញ្ចឹមជ្រូកមេជួយឱ្យគ្រួសារគាត់ម្ចាស់ការបានប្រភពកូនជ្រូក ចំណែកការចិញ្ចឹមជ្រូកសាច់បន្ថែមអាស្រ័យលើសមត្ថភាពថែទាំ និងថ្លៃចំណីសត្វនៅដំណាក់កាលនីមួយៗ។
បងស្រី ថាច់ធីអ៊ុក ឱ្យដឹង ជ្រូកមេមួយក្បាលអាចកើតកូនបាន២ល្បាស់ក្នុងមួយឆ្នាំ មធ្យម១០ ក្បាលក្នុងមួយល្បាស់ ហើយមានល្បាស់ខ្លះច្រើនជាង។ ពេលជ្រូកមានទម្ងន់ប្រមាណ១០គីឡូក្រាម គាត់លក់ឱ្យឈ្មួញដោយតម្លៃប្រមាណ ១,៤ លានដុងក្នុងមួយក្បាល។ ចំណែកជ្រូកដែលទុកចិញ្ចឹមជ្រូកសាច់ គាត់ថែទាំប្រមាណ៤ ខែទើបលក់។ តាមប្រសាសន៍របស់បងស្រី លក់ជ្រូកកូននាំមកប្រាក់ចំណេញគ្រាន់បើជាងជ្រូកសាច់ ពីព្រោះពេលចិញ្ចឹមខ្លី ចំណែកជ្រូកសាច់ស៊ីច្រើន ចំណាយទិញចំណីកើនឡើងរៀងរាល់ថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែបងស្រីនៅតែទុកជ្រូកកូនមួយចំនួនសម្រាប់ចិញ្ចឹម ដោយសារមានជ្រូកកូនស្រាប់ និងមានប្រភពចំណូលបន្ថែមនៅល្បាស់ក្រោយ។ ព្រោះហេតុនោះ ក្រោយពីជ្រូកមេកើតកូនមួយល្បាស់ៗ គាត់គិតគូរត្រូវលក់ប៉ុន្មាន និងទុកចិញ្ចឹមប៉ុន្មានឱ្យសមស្របនឹងទ្រុង ចំណី និងកម្លាំងថែទាំរបស់គ្រួសារ។ មានល្បាស់ខ្លះអំណោយផល គាត់ទុកជ្រូកកូនចិញ្ចឹមច្រើនជាង។ ពេលថ្លៃចំណីកើនឡើង បងស្រីអាទិភាពលក់ជ្រូកកូន ដើម្បីប្រមូលដើមទុនវិញ និងទុកជ្រូកមេចិញ្ចឹម។

បងស្រី ថាច់ធីអ៊ុក ថែទាំ និងឱ្យចំណីជ្រូក។
ដើម្បីថែទាំជ្រូកមេ បងស្រីថាច់ធីអ៊ុក តែងបបរ គួបផ្សំកន្ទក់ និងចំណីសត្វ ដើម្បីធានាសារធាតុចិញ្ចឹម។ ចំពោះជ្រូកកូន គាត់តែងយកចិត្តទុកដាក់តាមដាននៅដំណាក់កាលទើបកើត បើឃើញជ្រូកណាខ្សោយ ថែទាំឱ្យបានសមស្រប។ ទន្ទឹមនឹងឱ្យជ្រូកស៊ី គាត់តែងសម្អាតទ្រុង រក្សាកន្លែងចិញ្ចឹមស្អាតបាត និងចាក់វ៉ាក់សាំងបង្ការជំងឺអុតក្តាម និងជំងឺផ្សេងទៀតដល់ជ្រូក។ បងស្រីឱ្យដឹង ចិញ្ចឹមជ្រូកមានហានិភ័យច្រើនដែរ បំផុតនៅពេលជ្រូកឈឺ ឬតម្លៃចុះថោក។ បើថែទាំមិនបានហ្មត់ចត់ទេ អ្នកចិញ្ចឹមអាចខាត។ ព្រោះហេតុនោះ ទោះបីបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយរបរនេះជាង ១០ ឆ្នាំហើយក៏ដោយ បងស្រីនៅតែបន្តរៀនសូត្របទពិសោធន៍ និងអនុវត្តបច្ចេកទេសក្នុងការចិញ្ចឹម។ រៀងរាល់ថ្ងៃ បងស្រីចំណាយពេលវេលាសង្កេតហ្វូងជ្រូក យកចិត្តទុកដាក់ដល់ការផ្លាស់ប្តូរក្នុងការស៊ីចំណី ធំធាត់ ដើម្បីវិនិច្ឆ័យបានទាន់ពេលវេលាពេលមានបញ្ហា។ បងយល់ថា ថែទាំជ្រូកកុំឱ្យគ្មានជំងឺ គឺជាវិធីសំខាន់ដើម្បីកាត់បន្ថយការបង់ខាត និងរក្សាការចិញ្ចឹមបានយូរអង្វែង។
លោក ថាច់យឹង ប្រធានភូមិផ្នោរសង្ក្រម បញ្ជាក់៖ បងស្រី ថាច់ធីអ៊ុក គឺជានារីឧស្សាព្យាយាម ទ្រាំលំបាក ចូលចិត្តរៀនសូត្រ។ ផ្តើមពីជ្រូកមេ ៥ ក្បាលដំបូង គាត់ពង្រីកជ្រូកមេ និងជ្រូកសាច់ មានពេលខ្លះរកបានប្រាក់ចំណេញរាប់សិបលានដុង។ ទោះបីតម្លៃ និងជំងឺរាលដាលគឺជាប្រការដែលអ្នកចិញ្ចឹមត្រូវគិតគូរ ប៉ុន្តែបងស្រីថាច់ធីអ៊ុក នៅតែផ្សារភ្ជាប់ការងារនេះជាច្រើនឆ្នាំ។ ប្រាក់ចំណូលពីចិញ្ចឹមជ្រូក បានរួមចំណែកជួយឱ្យគ្រួសារបងស្រីមានជីវភាពលំនឹងជាបណ្តើរៗ៕
ទីទុយ - វិមាន