មុន​នេះ​៧២​ឆ្នាំ តាម​ការ​ដឹក​នាំ​របស់​បក្ស​កុម្មុយ​និស្ត​វៀត​ណាម ប្រ​ជា​ជន​វៀត​ណាម​បាន​អនុ​វត្ត​ដោយ​ជោគ​ជ័យ​នៃ​ការ​ធ្វើ​កុប្ប​កម្ម ឆ្នាំ​១៩៤៥ ។ លើក​ដំ​បូង​ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត ដែល​រដ្ឋ​អំ​ណាច​ក្នុង​ទូ​ទាំង​ប្រ​ទេស​ត្រូវ​បាន​មក​លើ​ប្រ​ជា​ជន។

ខេត្តត្រាវិញ ខិតខំដល់ឆ្នាំ២០២៥ នឹងទទួលភ្ញៀវទេសចរជាង២,៥លានលើកនាក់ ក្នុងនោះ ភ្ញៀវអន្តរជាតិ ប្រមាណ៨៥.០០០លើកនាក់ ប្រាក់ ចំណូលទទួលបានសរុប១.៦០០ពាន់ លានដុង។

មជ្ឈដ្ឋានយុវវ័យជនជាតិខ្មែរ នៅក្រុងវិញចូវ ខេត្តសុកត្រាំង រួមជាមួយនឹង មនុស្សវ័យចំណាស់អភិរក្សសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីយ៉ាងសកម្ម។

ប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះ វត្តមហាទប់ ក្រុងសុកត្រាំង ខេត្តសុកត្រាំង បានរៀប ចំប្រគំភ្លេងពិណពាទ្យនៅក្នុងវត្ត ដើម្បីបម្រើភ្ញៀវទេសចរនិងរក្សាវប្ប ធម៌ប្រវេណីរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ។ព្រះតេជព្រះគុណ ឡឹមទូលិន ព្រះពហុស្សូតវត្តមហាទប់ មានថេរដីកា ៖

ទោះបីវ័យកាន់តែចាស់ កម្លាំងខ្សោយក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែសិល្បករឆ្នើមចៅ ណឹង នៅភូមិភឿកឡើយ ឃុំអូរឡឹម ស្រុកទ្រីតូង ខេត្តអាងយ៉ាង នៅតែ ខ្វល់ខ្វាយក្នុងការងារអភិរក្ស និងពង្រីកសិល្បៈចម្រៀងចាប៉ីដងវែង ដែលជាបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីជាតិជានិច្ច។

វត្តសុវណ្ណទេព្វីឯកវិមលារាម (ដំបងពាក់) នៅឃុំដុងចូវ ស្រុកយ្វៀង​ហាយ (ខេត្តត្រាវិញ) មានព្រះសង្ឃនិងពុទ្ធបរិស័ទចំនួន២៥អង្គនិងរូប បានពលីជីវិតក្នុងសម័យសង្គ្រាមទាំងពីរលើក ប្រឆាំងអា​ណា​និគម​បា​រាំង​និង​ចក្រ​ពត្តិ​អា​មេ​រិក។ ឆ្នាំ២០០៥ វត្ត​ដំ​បង​ពាក់​មាន​កិត្តិ​យស​បាន​គណៈ​កម្មា​ធិ​ការ​ប្រ​ជា​ជន​ខេត្ត​ត្រា​វិញ ទទួល​ស្គាល់​ជា​កេរ​ដំ​ណែល​ប្រ​វត្តិ​សាស្រ្ត​ថ្នាក់​ខេត្ត។

ភូមិភាគជាច្រើនបាននិងកំពុងព្រួតដៃរួមកម្លាំងអភិរក្ស និងពង្រីក សិល្បៈប្រពៃណីរបស់ជនជាតិខ្មែរ ក្នុងនោះមានភ្លេងពិណពាទ្យ។ នៅ វត្តដំបងពាក់ ឃុំដូងចូវ ស្រុកហ្វៀងហាយ ខេត្តត្រាវិញ បានបង្កើតវង់ ភ្លេងពិណពាទ្យដោយមានអ្នកភ្លេងសុទ្ធតែជានារី។ 

ប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លង ក្រុមសិល្បៈវត្តសាលវនឧទ្យាន (ព្រែកឈូក) ឃុំឡងម៉ី ស្រុកតាមប៊ិញ ខេត្តវិញឡុង មានការរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំង ហើយបាន ទស្សនិកជនពេញនិយម។

ក្នុងដំណាក់កាលសមាហរណកម្ម និងអភិវឌ្ឍវប្បធម៌បណ្តាជនជាតិ ភាគតិចនិយាយរួម និងជនរួមជាតិខ្មែរណាមបូនិយាយដោយឡែក បានថ្នាក់ដឹកនាំបក្ស រដ្ឋ និងរដ្ឋអំណាចភូមិភាគក្នុងតំបន់យកចិត្តទុកដាក់ អភិវឌ្ឍ។

ទេសចរណ៍កឹងធើឈានឡើងឈរលំដាប់ថ្នាក់ទី២ នៅតំបន់វាលរាប ទន្លេគឺវឡុងទាំងខាងបរិ​មាណភ្ញៀវមកទស្សនានិងស្នាក់នៅ។  នោះក៏ អាស្រ័យក្រុងទាញយកផល​​ទេសចរណ៍បង្អែក លើកត្តាដែលមាន លក្ខណៈចីរភាព មនុស្សនិងវប្បធម៌ភូមិស្រុក។ 

បងឡេទ្រីយុង ប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនឃុំឡងម៉ី ស្រុកតាម ប៊ិញ ខេត្តវិញឡុង ឲ្យដឹង៖ ចាប់ពីដើមគគីរនៅវត្តទ្រនំសេក បានទទួល ស្គាល់ជារុក្ខជាតិកេរដំណែល ឃើញថាមានភ្ញៀវទេសចរមកទស្សនា កម្សាន្តនៅវត្តកាន់តែច្រើនឡើង។

កើតនិងធំដឹងក្តីក្នុងគ្រួសារមានបវេណីខាងចម្លាក់​ សិតពុម្ព បងយ័ញ ថាយត្រាង បច្ចុប្បន្ន ជាសិប្បករចម្លាក់មួយរូបបានព្រះសង្ឃនិងគណៈ កម្មការវត្តនានាអញ្ជើញមកគូរគំនូរនិងឆ្លាក់ព្រះពុទ្ធបដិមា។

ដោយបានជំនួយថវិកាពីក្រសួងវប្បធម៌កីឡានិងទេសចរណ៍ ខេត្តបាកលីវ បានអនុវត្តការងារអភិរក្សកេរដំណែលវប្បធម៌អរូបីក្នុងតំបន់ជនរួម ជាតិខ្មែរ ក្នុងនោះចំណុចសំខាន់គឺទម្រង់សិល្បៈរាំវង់។

រយៈពេលកន្លង ក្រុងកឹងធើបានជំនួយដល់ការអភិរក្សពង្រឹងនិងពង្រីក វង់ភ្លេងពិណពាទ្យរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ។

ជនរួមជាតិខ្មែរនៅឃុំទ្រុងថាញ់ ស្រុកវ៉ុងលីម (ខេត្តវិញឡុង) កំពុងរង់ចាំ ទទួលអំណរបុណ្យបញ្ចុះខណ្ឌសីមាវត្តសង្ឃមង្គល ទន្ទឹមនឹងនោះ ក៏ជា ក្តីរីករាយដោយឃុំទ្រុងថាញ់កំពុងមានភាពផ្លាស់ថ្មី។ 

ជាច្រើនឆ្នាំឆ្លងកាត់លំបាក ក្រុមរបាំវត្តពិទូឃោសរង្សីនៅខណ្ឌនិញកេវ ក្រុងកឹងធើ ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃកាន់តែមានជំហានអភិវឌ្ឍ ក្រុមរបាំ លើកយកនូវរបាំថ្មីៗមកសម្តែង ម៉្លោះហើយទទួលបានការគាំទ្រយ៉ាង ពេញទំហឹងពីសំណាក់ទស្សនិកជន។

សិល្បៈល្ខោនយូរកេរ្តិ៍ គឺជាផលិតផលបញ្ញា វប្បធម៌ស្មារតីរបស់ជនរួម ជាតិខ្មែរណាមបូ។ ជាពិសេសល្ខោនយូរកេរ្តិ៍ ទាមទារកងជួរធនធាន មនុស្សមានទេពកោសល្យខាងច្រៀង រាំ ផ្តោតអារម្មណ៍ទៅលើសិល្បៈ និងដឹកនាំការសម្តែង។ល។

នោះគឺ អ្នកមីងឡឹមធីហឿង ប្រធានក្រុមសិល្បៈរបាំបឹងចុង ឃុំតាយវុាំង ស្រុកត្រឹងដេ ខេត្តសុកត្រាំង។ សម្រាប់អ្នកមីង សិល្បៈរបាំគឺជាមនោ សញ្ចេតនាហារ ដូចបាយទឹកដែលពុំអាចខ្វះបានក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។ 

បង​ហូ​វុាំង​ឌឹក អនុ​ប្រ​ធាន​គណៈ​កម្មា​ធិ​ការ​ប្រ​ជា​ជន​ឃុំ​វុាំង​យ៉ាវ (ស្រុក​តិញ​បៀង ខេត្ត​អាង​យ៉ាង) អំ​ណួត​ជា​មួយ​នឹង​យើង​ខ្ញុំ" ភូមិ​របរ​តម្បាញ​សំ​ពត់​ចរ​បាប់​ខ្មែរ​វុាំង​យ៉ាវ សព្វ​ថ្ងៃ​មាន​ការ​វិវឌ្ឍន៍​បង្គួរ​ហើយ"។

ខេត្ត​បាក​លីវ​មាន​សក្ដា​នុពល និង​ឧត្តម​ភាព​សម្រាប់​អភិ​វឌ្ឍ​វិស័យ ទេស​ចរណ៍ ពិ​សេស​គឺទេស​ចរណ៍​ផ្លូវ​ចិត្ត ត្បិត​អី​នៅ​ទី​នេះ​ជា​តំ​បន់​ពោរ​ពេញ​ដោយ​អត្ត​សញ្ញាណ​វប្បធម៌​ជន​ជាតិ​កិញ ខ្មែរ ចិន មួយ​អន្លើ​មាន​កេរ​ដំ​ណែល​សាស​នា​គោល​ជំ​នឿ​និង​បុណ្យ​ប្រ​ពៃ​ណី​ផ្សេងៗ​។