មហាសាមគ្គីជនជាតិ គំរូក្នុងសហគមន៍

05/08/2026 - 22:47

កសិករទទួលបានប្រាក់ចំណេញជាង ២០០ លានដុងក្នុងមួយឆ្នាំ ពីទម្រង់ចិញ្ចឹមគោ

ផ្ដើមពីគ្រួសារក្រីក្រនិងធ្វើការឈ្នួលគ្រប់បែបយ៉ាង បងស៊ើងស្នា (អាយុ ៥២ ឆ្នាំ រស់នៅអនុសង្កាត់តាសែន សង្កាត់ដុងថាញ់ ខេត្តវិញឡុង) បានខិតខំពុះពារឈានឡើងចាកផុតពីភាពក្រីក្រដោយចីរភាព អាស្រ័យការគួបផ្សំមានប្រសិទ្ធភាពរវាងទម្រង់ចិញ្ចឹមគោនិងដាំដំណាំរួមផ្សំ។

ខិតខំពុះពារការលំបាក

កើតក្នុងគ្រួសារមានបងប្អូនច្រើន និងមានជីវភាពខ្វះខាត ចាប់តាំងពីអាយុ ១២ ឆ្នាំ បងស៊ើងស្នា បានទៅស៊ីឈ្នួលឃ្វាលគោ និងមើលទាឱ្យគេ ដើម្បីជួយសម្រាលបន្ទុកគ្រួសារ។ លុះដល់ពេលរៀបការនៅអាយុ ១៨ ឆ្នាំ បងបានឪពុកម្តាយទាំងសងខាងចែកដីស្រែឱ្យ ១ កុង។

បងស្នាបានឆ្លៀតប្រើប្រាស់ផ្ទៃដីទំនេរសម្រាប់ដាំស្មៅ ដើម្បីម្ចាស់ការប្រភពចំណីបៃតងសម្រាប់ហ្វូងគោ។

ដើម្បីដោះស្រាយជីវភាព ប្តីប្រពន្ធបងស្នាបានធ្វើការងារគ្រប់បែបយ៉ាង ចាប់តាំងពីច្រូតស្រូវ និងដកស្មៅឈ្នួល រហូតដល់នរណាជួលធ្វើអ្វីក៏ធ្វើដែរ។ ដោយការខិតខំសន្សំសំចៃ គាត់ក៏ទិញដីស្រែបន្ថែមបាន ៤ កុងទៀត។ ជួនកាល នៅពេលជីវភាពទាល់ច្រក ប្តីប្រពន្ធគាត់បានដឹកដៃគ្នាឡើងទៅធ្វើការនៅទីក្រុងហូជីមិញ ដើម្បីរកប្រាក់ចិញ្ចឹមជីវិត។

មិនព្រមចុះចាញ់វាសនា នៅឆ្នាំ ២០២៤ ដោយឃើញពីសក្តានុភាពនៃទីផ្សារចិញ្ចឹមសត្វ បងស្នាបានសម្រេចចិត្តសាកល្បងទម្រង់ចិញ្ចឹមគោចំនួន ៣ ក្បាល។ តាមរយៈការលក់ចេញលើកដំបូង គ្រួសារបងស្នាទទួលបានប្រាក់ចំណេញជាង ៤០ លានដុង។

ដោយឃើញពីប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងច្បាស់ នៅល្បាស់បន្ទាប់ បងស្នាបានសម្រេចចិត្តវិនិយោគបន្ថែម ដោយទិញពូជគោបារាំង និងគោ ៣B ចំនួន ១១ ក្បាល (តម្លៃពូជប្រមាណ ២៣ លានដុង/ក្បាល) មកចិញ្ចឹមបន្ធាត់។ បន្ទាប់ពីថែទាំអស់រយៈពេលជាង ១០ ខែ គាត់លក់ចេញចំនួន ១០ ក្បាល ដោយទទួលបានចំណូលសរុប ៤៣០ លានដុង (មធ្យម ៤៣ លានដុង/ក្បាល)។ បន្ទាប់ពីគិតគូរថ្លៃទិញពូជ និងចំណី (ប្រមាណ ១,៥ លានដុង/ក្បាល) គ្រួសារបងទទួលបានប្រាក់ចំណេញជាង ២០០ លានដុង។

បច្ចុប្បន្ន នៅក្នុងទ្រុងរបស់បងស្នា តែងមានគោសាច់ចំនួន ៩ ក្បាល ក្នុងនោះមាន ៨ ក្បាលទើបទិញមកចិញ្ចឹមបានជាង ១ សប្តាហ៍ និង ១ ក្បាលទៀតសល់ពីល្បាស់មុន។

គន្លឹះចិញ្ចឹមគោបន្ធាត់ និងទម្រង់ "យកខ្លីចិញ្ចឹមវែង"

ចែករំលែកអំពីបទពិសោធន៍ដែលបានសន្សំ បងស្នាបានឱ្យដឹង៖ “គោពូជដែលគ្រួសារខ្ញុំជ្រើសរើសទិញ គឺពូជគោបារាំង និង គោ៣B អាយុប្រមាណ ៧ ទៅ ៨ ខែ។ ធ្វើមុខរបរចិញ្ចឹមគោបន្ធាត់នេះ សំខាន់ជាងគេគឺការរើសពូជ។ បើជ្រើសរើសបានពូជល្អ គោនឹងមានកម្លាំងរឹងមាំ ប្រព័ន្ធការពារជំងឺពូកែ ហើយឆាប់ធំធាត់ណាស់”។

ចំពោះរបបអាហារ បងស្នាបានឱ្យគោស៊ីស្មៅលាយជាមួយកន្ទក់ និងចំណីឧស្សាហកម្ម។ ជាពិសេស បងថែមទាំងអនុវត្តវិធីសាស្ត្របបរចេញពីអនុផលដំណាំផ្សេងៗ ដូចជា ផ្លែននោង ផ្លែខ្នុរ និងផ្លែល្ហុងជាដើម។

លើផ្ទៃដីបង្កបង្កើនផល ៥ កុង ក្រៅពីទុកមួយចំណែកដាំស្មៅ គ្រួសារបងស្នានៅតែដាំដំណាំរួមផ្សំ ចម្បងគឺដាំននោងនិងល្ហុង។ បកស្រាយអំពីការជ្រើសរើសដាំននោង បងស្នាបានប្រាប់៖ “ដាំននោងប្រមូលផលក្នុងរង្វង់ប្រមាណ ៥ ខែ។ ផ្លែស្អាតៗខ្ញុំលក់ឱ្យអាជីវករ ចំណែកផ្លែអន់ៗយកមកដាំបបរធ្វើជាចំណីឱ្យគោ ទាំងសន្សំសំចៃចំណាយផង ទាំងជួយឱ្យគោរំលាយអាហារបានងាយស្រួលផង”។

ដោយសារទម្រង់គួបផ្សំនេះ ក្នុងមួយរដូវដំណាំរួមផ្សំ គ្រួសារបងស្នាទទួលបានប្រាក់ចំណេញបន្ថែមប្រមាណ ៣០ លានដុង។

ក្រៅពីនោះ បងស្នាតែងតែរក្សាទម្លាប់ឱ្យគោស៊ី ២ លើកក្នុងមួយថ្ងៃ (ពេលព្រឹកឱ្យស៊ីល្មម ពេលរសៀលឱ្យស៊ីឆ្អែត) និងតែងតែទុកស្មៅបម្រុងក្នុងស្នូកសម្រាប់ឱ្យគោស៊ីពេលយប់។ “ឱ្យតែខិតខំថែទាំ តាមដាន ផ្តល់ចំណីស្មៅឱ្យគ្រប់គ្រាន់ និងចាក់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺបានពេញលេញ គោនឹងធំធាត់យ៉ាងឆាប់រហ័ស តិចកើតជំងឺ និងមានហានិភ័យទាប។ ចំណុចសំខាន់គឺក្នុងរយៈពេលប្រមាណពី ៣ ទៅ ៤ ខែចុងក្រោយមុនពេលលក់ចេញ ត្រូវផ្តោតលើការបំប៉នឱ្យបានល្អ ព្រោះនេះជាដំណាក់កាលដែលគោឡើងទម្ងន់លឿនបំផុត” បងស្នាបានរ៉ាយរ៉ាប់បន្ថែមដូច្នេះ។

បងស៊ើងស្នា កំពុងថែទាំហ្វូងគោចិញ្ចឹមបន្ធាត់នៅទ្រុងរបស់គ្រួសារ។

សាយភាយទម្រង់ចាកផុតពីភាពក្រីក្រដោយចីរភាព

ខុសពីវិធីសាស្ត្រប្រលែងតាមបែបប្រពៃណីដែលចំណាយកម្លាំងច្រើន ទម្រង់ចិញ្ចឹមគោបន្ធាត់ក្នុងទ្រុង ជួយឱ្យមាមីងងាយស្រួលគ្រប់គ្រងជំងឺឆ្លង ម្ចាស់ការប្រភពចំណី និងសន្សំសំចៃកម្លាំងពលកម្ម។ បច្ចុប្បន្ន នៅក្នុងទ្រុងរបស់បងស៊ើងស្នា តែងមានគោសាច់ជិត ១០ ក្បាល។

លោកវ៉វៀងចូវ – ប្រធានអនុសង្កាត់តាសែន បានវាយតម្លៃ៖ “គ្រួសារបងស៊ើងស្នាគឺជាគំរូលេចធ្លោអំពីស្មារតីម្ចាស់ការ ពឹងលើកម្លាំងខ្លួនឯងដើម្បីអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច និងពង្រីកដើមទុនផ្ទាល់ខ្លួន។ ទម្រង់ចិញ្ចឹមគោបន្ធាត់របស់បងគឺសមស្របនឹងលក្ខណៈផលិតរបស់មាមីងខ្មែរនៅភូមិភាគ។ បច្ចុប្បន្ន ក្នុងអនុសង្កាត់ទាំងមូលមានប្រមាណ ៦០ គ្រួសារអនុវត្តទម្រង់ចិញ្ចឹមគោបន្ធាត់។ រៀងរាល់ឆ្នាំ ភូមិភាគតែងតែសហការជាមួយដំណាក់បសុពេទ្យ រៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេស ព្រមទាំងបង្កលក្ខណៈឱ្យមាមីងបានបុលទុនអាទិភាពពីធនាគារគោលនយោបាយសង្គម ដើម្បីអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច”។

ការខិតខំពុះពារឈានឡើងប្រកបដោយជោគជ័យរបស់បងស៊ើងស្នា មិនត្រឹមតែជួយឱ្យគ្រួសារមានជីវភាពស្ថិរភាពនោះទេ ថែមទាំងបានបំផុសស្មារតីយ៉ាងខ្លាំងក្លាដល់សហគមន៍ជនជាតិខ្មែរនៅភូមិភាគ ឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរគំនិតក្នុងការផលិត សកម្មផ្លាស់ប្តូររចនាសម្ព័ន្ធដំណាំដាំដុះ និងសត្វចិញ្ចឹម ដើម្បីធ្វើមានប្រកបដោយសុចរិតនៅស្រុកកំណើតរបស់ខ្លួន៕

អត្ថបទនិងរូបថត៖ ថាច់ធី

ចែករំលែកអត្ថបទ

ពាក្យគន្លឹះ