កម្មាភិបាលដែលសកម្មភាពនៅមូលដ្ឋានគឺជាស្ពានតភ្ជាប់ដ៏សំខាន់ រឹងមាំបំផុតរវាងរដ្ឋអំណាចជាមួយប្រជាជន។ នៅភូមិភឿកផុង ឃុំធ្វឹងហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ មាននារីប្រធានគណៈប្រជនជនម្នាក់ កើតឆ្នាំ ១៩៩០ ខ្លួនគាត់មិនត្រឹមតែក្លៀវក្លាក្នុងនាមជាយុវវ័យប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងដក់ជាប់ជាមួយមាមីងជនរួមជាតិខ្មែរនៅទីនេះទៀតផង។ បោះបង់ចោលឱកាសជាគ្រូបង្រៀន បងស្រីជ្រើសរើស ដើម្បីសហគមន៍ ព្យាយាមលះបង់កម្លាំងយុវវ័យគិតគូរជីវភាពប្រជាជននៅភូមិភាគ។

បងស្រីថាច់ធីយីមចូលរួមសម្អាតដងផ្លូវជនបទថ្មីរួមជាមួយបងប្អូននារីក្នុងសមាគមនារីភូមិភឿកផុង។
ក្នុងប្រព័ន្ធនយោបាយមូលដ្ឋាន កម្មាភិបាលដែលសកម្មភាពនៅក្នុងភូមិ និងតំបន់តែងដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់។ ពួកគាត់មិនត្រឹមតែជាស្ពានតភ្ជាប់រវាង តំណាងឱ្យសំឡេងរបស់រដ្ឋប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាអ្នកដែលរស់នៅដក់ក្នុងទឹកចិត្តប្រជាជន យល់ច្បាស់ពីស្ថានភាពគ្រួសារនីមួយៗ ពីបំណងប្រាថ្នារបស់ប្រជាជនស្នាក់នៅទីនេះទៀងផង។ ចំពោះកម្មាភិបាលវ័យក្មេង នៅពេលមានកិត្តិយសទទួលភារកិច្ចដ៏សំខាន់នេះ ពួកគាត់តែងមានស្មារតីភ្ញាក់រលឹកយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដឹងថាប្រជាជនគឺជាមជ្ឈមណ្ឌលរាល់សកម្មភាព។ ភារកិច្ចឃោសនាគោលនយោបាយ ច្បាប់របស់បក្សនិងរដ្ឋ ពួកគាត់ចាត់ទុកជាសំខាន់ ជួយប្រជាជនយល់ត្រូវ ធ្វើត្រូវ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ពួកគាត់ក៏ជាទីបង្អែកដ៏រឹងមាំ ជួយឧបត្ថម្ភអ្នកដែលងាយរងគ្រោះបង្ខិតជិតបានទាន់ពេលជាមួយរបប គោលនយោបាយសុខុមាលភាពសង្គម។
មកកាន់ភូមិភឿកផុង ឃុំធ្វឹងហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ តាំងពីចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យរហូតដល់ក្មេងៗ អ្នកណាក៏ស្គាល់ហើយស្ងើចសរសើរមិនដាច់ពីមាត់នៃភាពស្មោះត្រង់សម្រាប់បងស្រីដាច់ធីយីមដែរ។ កើតឆ្នាំ១៩៩០ បងស្រីយីម បច្ចុប្បន្នជាប្រធានគណៈប្រជាជនភូមិភឿកផុង។ ស្ថិតក្នុងវ័យដែលយុវវ័យជាច្រើន កំពុងជក់ចិត្តស្វែងរកពិភពថ្មីឆើតឆាយនៅតាមទីក្រុង បងស្រីយីម បែរជាជ្រើសរើសយកការផ្សារភ្ជាប់ជាមួយដំណើរជីវិតនៃភូមិស្រុកទៅវិញ។
កើតនិងធំដឹងក្តីនៅលើតំបន់ដីភឿកផុង កុមារភាពរបស់បងស្រីយីមផ្សារភ្ជាប់នៅពេលដែលទៅតាមឪពុកម្តាយចេញទៅវាលស្រែ ដោយយល់ច្បាស់ពីការលំបាកនឿយហត់ ក្នុងដំណើរប្រកបរបរចិញ្ចឹមជីវិតរបស់មាមីង។ បងស្រីឃើញដោយផ្ទាល់ភ្នែកពីភាពផ្លាស់ថ្មីនៃភូមិស្រុកតាមរយៈពីដំណាក់កាលមួយទៅដំណាក់កាលមួយ ក្នុងគំនិតប្រកបដោយមនោសញ្ចេតនាយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ បងស្រីតែងបារម្ភពីភូមិស្រុករបស់ខ្លួនកំពុងខ្វះខាតនូវអ្វី មាមីងកំពុងលំបាកយ៉ាងណា និងខ្លួនគាត់ផ្ទាល់តើអាចនឹងរួមចំណែកបានអ្វីខ្លះ? ផ្តើមចេញពីសំណួរខ្វល់ខ្វាយនោះ បានជំរុញឱ្យនារីវ័យក្មេងថាច់ធីយីម ប្តេជ្ញាចិត្តប្រឡងជាប់ចូលផ្នែកគរុកោសល្យក្រោយពីបញ្ចប់ការសិក្សាវិទ្យាល័យ។ ក្តីប្រាថ្នាកាលនោះរបស់បងស្រីពិតជាសាមញ្ញណាស់ នោះគឺក្លាយជាគ្រូបង្រៀនម្នាក់ ដើម្បីពាំនាំអក្សរ យកមកបំភ្លឺអនាគតដល់ក្មេងៗក្នុងភូមិស្រុក។ ប៉ុន្តែពេលចេញពីសាលានៅឆ្នាំ២០១២ បងស្រីបែរជាមានឧបនិស្ស័យជាមួយសកម្មភាពអង្គការមហាជន ហើយបានតែងតាំងធ្វើជាលេខា សាខាសម្ព័ន្ធយុវជនភូមិភឿកផុង ជាមួយស្មារតីឈានមុខរបស់យុវវ័យ រួមជាមួយភាពស្វាហាប់អស់ពីចិត្តចំពោះការងារ រហូតដល់ឆ្នាំ២០២៤ បងស្រីបានប្រជាជនជឿទុកចិត្តបោះឆ្នោតជាប្រធានគណៈប្រជាជនភូមិភឿកផុងរហូតដល់សព្វថ្ងៃ។
ភូមិភឿកផុងគឺជាភូមិឋានដែលមានជនរួមជាតិខ្មែររស់នៅកុះកររបស់ឃុំធ្វឹងហ្វា នៅទីនេះ បងស្រីថាច់ធីយីម ធ្វើការងារមិនជួបការលំបាកច្រើនឡើយ ពីព្រោះបងស្រីក៏ជាជនជាតិខ្មែរផងដែរ។ ហេតុដូច្នេះហើយ ពេលឃោសនាឬចលនាមហាជនម្តងៗ បងស្រីតែងមានប្រៀបខ្លាំងជាច្រើន ហើយការងារក៏ប្រព្រឹត្តទៅយ៉ាងរលូនផងដែរ។ បងស្រីថាច់ធីយីម - ប្រធានគណៈប្រជាជនភូមិភឿកផុង ឃុំធ្វឹងហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ ចែករំលែក៖ “ខ្ញុំតែងចុះផ្ទាល់ជាមួយប្រជាជន ខ្ញុំបានចុះទៅឃោសនាដល់ផ្ទះចំពោះគ្រួសារនីមួយៗ តាំងពីផែនការគ្រួសារ រហូតដល់ការមើលថែកូនតូច។ ចំពោះមនុស្សចាស់ជីវភាពលំបាក គ្មានទីពឹង ខ្ញុំក៏បានចលនាសប្បុរសជនជូនអំណោយជាប្រចាំខែ ក្រៅពីនេះនៅថ្ងៃបុណ្យទាន អង្គការមហាជនភូមិយើងខ្ញុំក៏បានទៅសួរសុខទុក្ខ និងជូនអំណោយដល់ចាស់ៗ។ និយាយជារួម សកម្មភាពនៅទីនេះមិនសូវមានការលំបាកទេ ពីព្រោះខ្ញុំជាជនជាតិខ្មែរ ហើយនៅទីនេះជនរួមជាតិខ្មែរជាង៨០% ការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយមាមីងប្រជាជនក៏មានភាពងាយស្រួល មិនមានការលំបាកអ្វីច្រើនឡើយ”។
ក្រៅពីការគិតគូរជីវភាព សេដ្ឋកិច្ច សង្គមរបស់ភូមិភាគ បងស្រីថាច់ធីយីម ក៏មានការបារម្ភអំពីការអប់រំជំនាន់យុវវ័យនៅក្នុងភូមិរបស់ខ្លួនផងដែរ។ ជាមួយនឹងតួនាទីជាប្រធានគណៈប្រជាជនភូមិ រួមជាមួយអត្តចរិតគរុកោសល្យដែលមានស្រាប់នៅក្នុងខ្លួន បងស្រីតែងមានបំណងចង់ឱ្យកូនចៅរបស់ជនរួមជាតិទទួលបានការរៀនសូត្រកាន់តែល្អប្រសើរ បានទៅសាលារៀនគ្រប់គ្រាន់ និងបានរៀនសូត្រនៅកម្រិតខ្ពស់ជាង ដើម្បីថ្ងៃក្រោយនៅពេលធំដឹងក្តី ប្អូនៗមិននៅលំបាកដូចជំនាន់មុនឡើយ។ ចែករំលែកអំពីការបារម្ភនោះ នារីប្រធានគណៈប្រជាជនភូមិភឿកផុង ថាច់ធីយីម ឱ្យដឹង៖ “ពិសេសគឺប្អូនៗគ្រួសារមានជីវភាពក្រីក្រ ខ្ញុំតែងលើកទឹកចិត្តបង្កលក្ខណៈឱ្យប្អូនៗបានរៀនរហូតដល់ថ្នាក់ទី១២ ឬយ៉ាងហោចណាស់ក៏ត្រូវចប់ថ្នាក់ទី៩ដែរ ដើម្បីថ្ងៃក្រោយប្អូនៗមានសញ្ញាបត្រទៅធ្វើការ វានឹងមិនសូវលំបាកដូចគេឯង។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ចំពោះប្អូនៗដែលហួសអាយុចូលរៀន ឬអនក្ខរភាព ខ្ញុំក៏មានគម្រោងបើកថ្នាក់រៀនមេត្តាធម៌មួយ ដោយរំពឹងថានឹងបង្រៀននៅពេលយប់៣ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដើម្បីបង្រៀនដល់ប្អូនៗដែលមិនចេះអក្សរ ឬប្អូនណាដែលបោះបង់ការរៀនសូត្រចាប់ពីថ្នាក់ទី១ ទី២ ដើម្បីប្អូនៗបានចេះអក្សរនឹងគេ”។

បងស្រីថាច់ធីយីម(អង្គុយខាងឆ្វេង) រួមជាមួយកម្មាភិបាលពេទ្យ ចុះពិគ្រោះសុខភាពអ្នកម្តាយនិងទារកដល់ផ្ទះប្រជាជន។
ចំពោះមាមីងប្រជាជននៅភូមិភឿកផុង នៅពេលរំលឹកដល់បងស្រីយីម ចាប់តាំងពីមនុស្សចាស់រហូតដល់ក្មេងៗ សុទ្ធតែសរសើរបងស្រី ប្រហែលជាផ្ដើមចេញពីស្មារតីក្លៀវក្លានៃយុវវ័យ និងក្តីស្រឡាញ់ស្រុកកំណើត បានជួយឱ្យបងស្រីអនុវត្តល្អការងារដែលមើលទៅហាក់ដូចជាលំបាកចំពោះកម្លាំងយុវជន។ នៅទីនេះដងផ្លូវទ្រុឌទ្រោម ក្មេងៗដែលបោះបង់ការរៀនសូត្រ សុទ្ធតែបានបងស្រីយីម ជម្នះពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។ ចំពោះបងស្រីយីម បានបម្រើប្រជាជន បម្រើស្រុកកំណើត គឺជាកិត្តិយសដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ប៉ុន្តែចំពោះប្រជាជននៅទីនេះ មានប្រធានគណៈប្រជាជនភូមិដូចជាបងស្រីយីម គឺជាក្តីរីករាយ និងជាមោទនភាពយ៉ាងខ្លាំង។ អ្នកមីងង្វៀងធីញ៉ឺ - ភូមិភឿកផុង ឃុំធ្វឹងហ្វា ឱ្យដឹង៖ “ក្មួយយីម រហ័សរហួនណាស់ ផ្លូវណាលិចទឹក គឺចលនាជួសជុលភ្លាមៗ អ្នកវ័យចាស់ជរាក៏ជួយឧបត្ថម្ភទាន់ពេលវេលា។ ក្មួយយីមល្អណាស់ ពូកែណាស់ អ្នកណាក៏ទទួលស្គាល់រឿងហ្នឹងដែរ”។
រូបភាពកម្មាភិបាលវ័យក្មេងម្នាក់ ដែលតែងស្វាហាប់មានវត្តមានលើដងផ្លូវលិចទឹក រាក់ទាក់ដឹកដៃអ្នកវ័យចាស់គ្មានទីពឹង និងរៀងរាល់យប់តែងបារម្ភអំពីអក្សរដល់ក្មេងៗ បានបញ្ជាក់ពីកម្លាំងរបស់យុវវ័យនៅពេលបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយឧត្តមគតិដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមគឺបម្រើប្រជាជន។ ដោយជឿថា ជាមួយនឹងភាពក្លៀវក្លានៃយុវវ័យ និងភាពស្មោះត្រង់ គម្រោងអំពីការបង្កើត “ថ្នាក់រៀនមេត្តាធម៌មួយ” របស់បងស្រីយីម នឹងក្លាយជាការពិតក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ បន្តបំភ្លឺនៃក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់ប្អូនៗក្រីក្រនៅក្នុងតំបន់ជនរួមជាតិខ្មែរ។ ផ្តើមពីកម្លាំងយុវវ័យនៃជំនាន់៩X បេះដូងប្រកបដោយមនុស្សធម៌របស់កូនចៅជនជាតិ បងស្រីថាច់ធីយីម បានកំពុង និងបន្តធ្វើឱ្យផ្លាស់ប្តូរទិដ្ឋភាពភូមិស្រុករបស់ខ្លួនពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ៕
ថាញហ៊ុង - លីសៀ