មហាសាមគ្គីជនជាតិ ភូមិស្រុកផ្លាស់ថ្មី

23/09/2026 - 05:45

កសិករខ្មែរបំប្លែងឌីជីថល លើកកម្ពស់កសិកម្មឱ្យឡើងមួយកម្រិត

ប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះ កសិករខ្មែរជាច្រើននៅលើភូមិឋានទីក្រុងកឹងធើ បានក្លាយជា “កសិករឌីជីថល” ដោយម្ចាស់ការលើបច្ចេកវិទ្យា និងអនុវត្តការផ្លាស់ថ្មីច្នៃប្រដិត្ត ដើម្បីលើកកម្ពស់ទិន្នផល គុណភាពផលិតផល បើកទិសដៅថ្មីសម្រាប់ការផលិតកសិកម្មប្រកបដោយចីរភាព។

កសិករខ្មែរ លោកតាំងក្វាងថឹម នៅឃុំមីហឿង អនុវត្តបច្ចេកវិទ្យា
ក្នុងការផលិតកសិកម្ម។

នៅតាមវាលស្រែជាច្រើនក្នុងឃុំមីហឿង ឧបករណ៍ដ្រូនកំពុងហោះលើវាលស្រែនីមួយៗ ដើម្បីបាញ់ថ្នាំ ព្រោះស្រូវ និងបាចជី មុននេះជាការចម្លែកសម្រាប់បងប្អូនកសិករក្នុងការផលិតកសិកម្ម។ ឥឡូវនេះ ជំនួសឱ្យការចំណាយពេលច្រើន និងជួយសម្រួលដល់ពលករបាញ់ថ្នាំ បច្ចុប្បន្ន គ្រួសារបង តាំងក្វាងថឹម នៅភូមិបឹងកក់ ឃុំមីហឿង ចំណាយពេលជិត ២ ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ បាញ់ថ្នាំស្រូវជិត ៨ ហិកតា។ លោកថឹម បានចែករំលែក៖ “ដោយមើលឃើញថា ការប្រើប្រាស់ដ្រូនបាញ់ថ្នាំមិនត្រឹមតែជួយសំចៃពេលវេលា ថវិកា និងមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់ជំងឺ កម្ចាត់សត្វល្អិត ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់សុខភាព ថែមទាំងដោះស្រាយបញ្ហាខ្វះកម្លាំងពលកម្មនៅជនបទបានយ៉ាងល្អទៀតផង”។ ហេតុដូច្នេះ នៅឆ្នាំ ២០២៤ លោកបានវិនិយោគទិញដ្រូនបាញ់ថ្នាំដើម្បីបម្រើឱ្យការផលិតក្នុងគ្រួសារ និងទទួលធ្វើសេវាកម្មជូនបងប្អូនកសិករនៅក្នុងភូមិភាគ។ “ការប្រើប្រាស់ដ្រូនជួយខ្ញុំកាត់បន្ថយចំណាយបានប្រមាណ ៣០% បើធៀបនឹងវិធីសាស្ត្របង្កបង្កើនផលតាមសិប្បកម្ម ឯទិន្នផលស្រូវកើនឡើងពី ៨០០ គីឡូក្រាមក្នុងមួយកុង រហូតដល់ ១.០០០ គីឡូក្រាមក្នុងកុង ព្រមទាំងទទួលបានប្រាក់ចំណូលបន្ថែមពីសេវាកម្មបាញ់ថ្នាំ ព្រោះស្រូវ និងបាចជីជូនប្រជាជនក្នុងភូមិភាគផងដែរ” បងថឹម ឱ្យដឹងបន្ថែម។

លោកហ្វិញមិញកឿង នៅឃុំធ្វឹងហ្វា កំពុងហាលឆៃប៉ូវសរសៃ។

ផ្តើមពីកសិករដែលធ្លាប់តែធ្វើស្រែចំការ ឬការលក់ដូរតាមបែបប្រពៃណី តាមរយៈការស្រាវជ្រាវនិងរៀនសូត្រ លោកហ្វិញមិញកឿង នៅភូមិភឿកធ្វឹង ឃុំធ្វឹងហ្វា បានជម្នះភាពថ្មីថ្មោងដើម្បីថតវីដីអូផ្សាយផ្ទាល់ ផ្សព្វផ្សាយផលិតផលឆៃប៉ូវនិងស្ពៃបូកគោប្រៃរបស់គ្រួសារ។ លោកកឿង បានចែករំលែក៖ “ប៉ុន្មានឆ្នាំមុន ខ្ញុំច្រើនតែបោះដុំឱ្យម៉ូយនៅតាមទីផ្សារក្នុងភូមិភាគ។ ប៉ុន្តែ តាមរយៈការតាមដានទូរទស្សន៍ កាសែត និងបណ្តាញសង្គម ខ្ញុំឃើញមនុស្សជាច្រើនធ្វើអាជីវកម្មតាមទម្រង់ផ្សាយផ្ទាល់ ទើបខ្ញុំឱ្យកូនៗជួយសម្រួលនិងណែនាំវិធីថតផ្សាយលក់ទំនិញលើបណ្តាញ TikTok ។ ដំបូងប្លែកមានការអៀនដែរ ប៉ុន្តែលទ្ធផលទទួលបានល្អប្រសើរ ចំនួនទំនិញដែលអតិថិជនកុម្ម៉ង់ទិញមានការកើនឡើង ទើបខ្ញុំខិតខំរៀនសូត្រ និងហាត់ថតផ្សាយផ្ទាល់នៅរៀងរាល់ល្ងាច ដើម្បីបង្ហាញពីផលិតផលទៅកាន់អ្នករាល់គ្នា”។ ឥឡូវនេះ គ្រាន់តែមានទូរស័ព្ទឆ្លាតវៃមួយគ្រឿង ក្នុងមួយខែៗ លោកកឿងអាចលក់ផលិតផលបានប្រមាណ ១៣ តោន ជំនួសឱ្យមុននេះ លក់បានត្រឹមតែប្រមាណ ១១ តោនប៉ុណ្ណោះ។ បច្ចុប្បន្ន ផលិតផលដែលលោកថតផ្សាយលក់ រួមមាន ឆៃប៉ូវហាន់ស្រាប់ ឆៃប៉ូវមើមនិងសរសៃ ដោយមានតម្លៃពី ៨.០០០ ដល់ ១២.០០០ ដុងក្នុងគីឡូក្រាម ចំពោះស្ពៃបូកគោប្រៃហាន់តូចៗ លក់ក្នុងតម្លៃ ៤៧.០០០ ដុងក្នុងគីឡូក្រាម។ អាស្រ័យការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលក្នុងការផលិត និងធ្វើអាជីវកម្ម បានជួយឱ្យគ្រួសារ លោកកឿង ផ្សព្វផ្សាយផលិតផលទៅកាន់ទីផ្សារជាច្រើន ផ្តើមពីនោះ ផលិតផលដែលលក់ក៏បានច្រើន ហើយកម្រៃផលទទួលបានក៏ខ្ពស់ជាងមុនដែរ។

លោកហ្វិញមិញកឿង នៅឃុំធ្វឹងហ្វា កំពុងថតផ្សាយលក់ឆៃប៉ូវ
និងស្ពៃបូកគោប្រៃរបស់គ្រួសារ។

អាចឃើញថា កសិករក្នុងសម័យថ្មី មិនត្រឹមតែចេះអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាចូលក្នុងការផលិតប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមានគំនិតសេដ្ឋកិច្ច ក្លាយជាអ្នករៀបចំការផលិត ធ្វើអាជីវករកសិកម្ម និងជាម្ចាស់នៃការផ្លាស់ថ្មីច្នៃប្រតិដ្ឋ។ តាមរយៈនោះ រួមចំណែកអនុវត្តប្រកបដោយជោគជ័យនូវគោលដៅអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្មអេកូឡូស៊ី ជនបទទំនើប កសិករស៊ីវិល័យ ឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការនៃយុគសម័យឧស្សាហូបនីយកម្ម ទំនើបកម្ម ការបំប្លែងឌីជីថល និងសមាហរណកម្មអន្តរជាតិ៕

ថាញវ៉ាង-ត្រឹងរ៉ូន

ចែករំលែកអត្ថបទ

ពាក្យគន្លឹះ