គោលនយោបាយ -ការរស់នៅ ការរស់នៅ

17/07/2026 - 21:13

អ្នករកច្រកចេញសម្រាប់តំបន់ដាំបន្លែ

ជារៀងរាល់ព្រឹក នៅទីតាំងប្រមូលបន្លែភូមិមាត់ជំនីក ឃុំទីវកឹង ខេត្តវិញឡុង ប្រជាជនបានដឹកកន្ត្រកជីររណានិងម្អមមកពីគ្រប់ទិសទី ដើម្បីឱ្យទាន់ពេលថ្លឹងឡើងរថយន្តរបស់ឈ្មួញប្រមូលទិញ។ តិចមានអ្នកដឹងថា ដើម្បីឱ្យបន្លែមានច្រកចេញលំនឹងដូចសព្វថ្ងៃនេះ គឺជាលទ្ធផលនៃការខិតខំអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំរបស់បង ហ្វិញវ៉ាំងភាព ជាអ្នកធ្លាប់បោះបង់មុខរបរដាំបន្លែ ដោយសារតែដំណាំបានផលប៉ុន្តែតម្លៃធ្លាក់ចុះ។ ក្រោយមកបងបានក្លាយជាស្ពានតភ្ជាប់រវាងកសិករនិងអាជីវកម្ម ក្នុងការរកច្រកចេញសម្រាប់តំបន់ដាំបន្លែ។

បងហ្វិញវ៉ាំងភាព ក្បែរកន្ត្រកបន្លែដែលទើបប្រមូលមករបស់ក្រុមសហការ។

ប្រមាណម៉ោង ៧ ព្រឹក បរិវេណផ្ទះរបស់បង ហ្វិញវ៉ាំងភាព មានសភាពអ៊ូអរដោយសំឡេងម៉ូតូដែលដឹកបន្លែមកជាបន្តបន្ទាប់។ កន្ត្រកបន្លែដែលនៅសើមដោយទឹកសន្សើមពេលព្រឹក បានយកមកថ្លឹង បែងចែកតាមប្រភេទដើម្បីលើកដាក់ឡើងរថយន្ត។ ឈរសម្លឹងមើលរថយន្តចាប់ផ្តើមចេញដំណើរ បងបានញញឹមដោយក្តីពេញចិត្ត។ សម្រាប់បង រថយន្តនោះមិនត្រឹមតែដឹកកសិផលប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងដឹកនូវក្តីសង្ឃឹមនិងទំនុកចិត្តរបស់កសិករដាំបន្លែអំពីច្រកចេញលំនឹងផងដែរ។

បងហ្វិញវ៉ាំងភាព កើតនិងធំដឹងក្តីក្នុងគ្រួសារកសិករ កាលពីមុន បងបានដាំបន្លែលើផ្ទៃដីប្រមាណ ៣ កុង ដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍ជីវភាពគ្រួសារ។ ប៉ុន្តែ ដូចគ្រួសារកសិករជាច្រើនក្នុងតំបន់ដែរ ការលក់ចេញគឺពឹងផ្អែកទាំងស្រុងទៅលើឈ្មួញកណ្តាល។ មានរដូវខ្លះ បន្លែដល់ប្រមូលផលតែលក់មិនចេញ ហើយតម្លៃធ្លាក់ចុះ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ស្រូវនិងដូងដែលជាដំណាំសំខាន់របស់ភូមិភាគក៏បន្តធ្លាក់ថ្លៃជាបន្តបន្ទាប់ ធ្វើឱ្យជីវភាពរបស់ប្រជាជនកាន់តែលំបាក។ "ខ្ញុំគិតថា បើផលិតបានតែគ្មានច្រកចេញ នោះកសិករមិនហ៊ានបន្តប្រកបរបរដាំបន្លែយូរអង្វែងឡើយ។ បើចង់ឱ្យមាមីងកសិករមានទំនុកចិត្តក្នុងការបង្កបង្កើនផល ត្រូវតែស្វែងរកច្រកចេញមុនសិន" - បងភាព រំលឹកឡើងដូច្នេះ។

ផ្ដើមពីការគិតបែបនោះ បងចាប់ផ្តើមស្វែងរកទីផ្សារសម្រាប់បន្លែ។ ឮដំណឹងថា នៅទីណាមានអាជីវកម្មត្រូវការប្រភពផ្គត់ផ្គង់បន្លែ បងក៏ធ្វើដំណើរទៅជួបភ្លាម។ មានម្ដង ពេលដឹងថាអាជីវកម្មមួយកំពុងចុះមកពិនិត្យពីតំបន់ផលិត បងបានជិះម៉ូតូជិត ២០ គីឡូម៉ែត្រដើម្បីទៅជួប ដោយសង្ឃឹមថាអាជីវកម្មនឹងអាចចុះកិច្ចសន្យាប្រមូលទិញបន្លែពីមាមីងកសិករ។ នៅថ្ងៃនោះ បងត្រូវអង្គុយរង់ចាំស្ទើរពេញមួយថ្ងៃ ព្រោះតំណាងអាជីវកម្មជាប់ប្រជុំ។ លុះពេលបានជួបហើយ អ្វីដែលបងទទួលបាននៅតែជាការបដិសេធន៍។ មូលហេតុ គឺតំបន់ផលិតនៅមានទ្រង់ទ្រាយយតូច បរិមាណផលមិនទាន់លំនឹង ហើយក៏មិនទាន់មានអង្គភាពណាមួយជំហរចងសម្ព័ន្ធភ្ជាប់ទំនាក់ទំនង ដូច្នេះ អាជីវកម្មមិនទាន់អាចចុះកិច្ចសន្យា។ បងភាព សំណេះសំណាល៖ "ខ្ញុំក៏មានអារម្មណ៍សោកស្តាយដែរ ប៉ុន្តែបើខ្ញុំបោះបង់ នោះមាមីងកសិករនឹងពឹងអ្នកណា? ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏ត្រឡប់មកវិញដើម្បីចលនាឱ្យមាមីងចូលរួមបន្ថែម ហើយបន្តស្វែងរកអាជីវកម្មផ្សេងទៀត"។

មិនធ្លាក់ទឹកចិត្ត បងបានអត់ធ្មត់ចុះទៅដល់គ្រួសារកសិករដាំបន្លែ ដើម្បីជំរុញឱ្យពង្រីកផ្ទៃដីដាំដុះ និងឯកភាពលើដំណើរការផលិតឱ្យស្របតាមស្តង់ដារតែមួយ ក្នុងគោលបំណងបង្កើតតំបន់ផលិតប្រមូលផ្តុំ។ នៅពេលផ្ទៃដីនិងបរិមាណផលឆ្លើយតបតាមតម្រូវការ បងក៏បន្តភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយអាជីវកម្មម្តងទៀត។ បន្ទាប់ពីការធ្វើដំណើរទៅមកជាច្រើនលើក ការខិតខំប្រឹងប្រែងដោយមិនរាថយរបស់បង ទីបំផុតក៏ទទួលបានផ្លែផ្កា។ នៅដើមឆ្នាំ ២០២៦ ក្រុមសហការប្រមូលទិញបន្លែ ត្រូវបានបង្កើតឡើងស្របតាមអនុក្រឹត្យលេខ ៧៧ របស់រដ្ឋាភិបាល។ ការដឹកជញ្ជូនលើកដំបូង ប្រមូលបានបន្លែប្រមាណជាង ២ តោន ពីគ្រួសារកសិកររាប់សិបគ្រួសារប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែ សម្រាប់បងភាព នោះគឺជារយះដ៏សំខាន់មួយដែលបងមិនអាចបំភ្លេចបាន។ "បន្ទាប់ពីយកបន្លែមកថ្លឹងរួចហើយ គ្មាននរណាម្នាក់ប្រញាប់ត្រឡប់ទៅផ្ទះឡើយ។ ម្នាក់ៗឈរជាក្រុមៗនៅទីតាំងប្រមូលបន្លែ ជជែកគ្នា ទាំងសម្លឹងមើលទៅផ្លូវធំ រង់ចាំរថយន្តរបស់អាជីវកម្មមកដឹកបន្លែ។ ពេលរថយន្តមកដល់ បរិយាកាសនៅទីនេះហាក់ដូចជាផុះឡើងដោយក្តីសប្បាយរីករាយ។ គ្រប់គ្នាញញឹមនិងនិយាយគ្នាយ៉ាងអ៊ូអរ ហើយមានអ្នកខ្លះថែមទាំងទះដៃអបអរសាទរ ព្រោះនេះជាលើកដំបូងដែលបន្លែរបស់ពួកគាត់ បានអាជីវកម្មមកប្រមូលទិញដល់កន្លែង។ នៅពេលនោះ ខ្ញុំដឹងថា រាល់ការធ្វើដំណើរនិងការរង់ចាំរបស់ខ្ញុំកន្លងមក គឺមានតម្លៃខ្លាំងណាស់" បងភាព រំលឹកទាំងក្តីរំភើបដូច្នេះ។

កសិករសស្រាក់សស្រាំក្នុងការថែទាំបន្លែ បន្ទាប់ពីមានច្រកចេញស្ថិរភាព។

ផ្ដើមពីការដឹកជើងដំបូងមានបន្លែត្រឹមប្រមាណជាង ២ តោន បច្ចុប្បន្ន ក្រុមសហការប្រមូលទិញបន្លែ បានភ្ជាប់កិច្ចសហការជាមួយគ្រួសារប្រជាកសិករចំនួន ៨៤ គ្រួសារ បង្កើតតំបន់ដាំបន្លែប្រមាណ ៣០ ហិកតា ដោយផ្គត់ផ្គង់ជីររណានិងម្អមប្រមាណ ១៦ តោនក្នុងមួយសប្តាហ៍ តាមកិច្ចសន្យា។ រៀងរាល់ថ្ងៃ បងភាព តែងមានវត្តមាននៅតាមចម្ការស្រែ ដើម្បីណែនាំកសិករថែទាំ ប្រមូលផលនិងបែងចែកកសិផលឱ្យបានត្រឹមត្រូវតាមបច្ចេកទេស ដើម្បីរក្សាគុណភាពបន្លែឱ្យស្របតាមតម្រូវការរបស់អាជីវកម្ម។ ចាប់ពីពេលនេះ គ្រួសារកសិករជាច្រើនមិននៅព្រួយបារម្ភនិងរង់ចាំឈ្មួញកណ្តាលដូចមុនទៀត។ បងថាច់ផល្លា ស្នាក់នៅភូមិដាយត្រឿង ចែករំលែក៖ "ចាប់តាំងពីខ្ញុំចូលរួមជាមួយក្រុមសហការប្រមូលទិញបន្លែ គ្រួសារខ្ញុំលែងបារម្ភបន្លែដល់ពេលប្រមូលផល គ្មានអ្នកទិញដូចមុន។ មានច្រកចេញលំនឹង យើងខ្ញុំក៏មានទំនុកចិត្តក្នុងការដាំដុះ ហើយប្រាក់ចំណូលក៏ប្រសើរឡើងដែរ"។

លោកង្វៀងវ៉ាំងតាម លេខាគណៈកម្មាធិការបក្សឃុំទីវកឹង បានឱ្យដឹង បងហ្វិញវ៉ាំងភាព គឺជាអ្នកនាំមុខក្នុងការភ្ជាប់កិច្ចសន្យាជាមួយអាជីវកម្ម ដើម្បីរកច្រកចេញលំនឹងសម្រាប់កសិផលនៅភូមិភាគ។ ដោយការហ៊ានផ្លាស់ប្តូររបៀបធ្វើ និងមានគំនិតច្នៃប្រតិដ្ឋ ទម្រង់ក្រុមសហការប្រមូលទិញបន្លែនេះ ក៏៏បានបង្កើតតំបន់ផលិតប្រមូលផ្តុំ បង្កើនតម្លៃដំណាំបន្លែ បង្កើតឱកាសការងារបន្ថែមជូនប្រជាជន និងរួមចំណែកអភិវឌ្ឍន៍វិស័យកសិកម្ម តាមទិសដៅចងសម្ព័ន្ធស្ថិរភាព។

ចាប់ពីការដឹកជញ្ជូនលើកដំបូងមានបន្លែត្រឹមប្រមាណ ២ តោន បច្ចុប្បន្នមានបរិមាណប្រមាណ ១៦ តោនក្នុងមួយសប្តាហ៍ គឺជាដំណើរនៃការតស៊ូរបស់កសិករម្នាក់ដែលហ៊ានគិត ហ៊ានធ្វើ។ អ្វីដែលបងហ្វិញវ៉ាំងភាព នាំមកឱ្យតំបន់ដាំបន្លែនៅស្រុកកំណើតរបស់គាត់ មិនត្រឹមតែកិច្ចសន្យាប្រមូលទិញកសិផលប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងនាំមកនូវជំនឿជឿជាក់ដល់កសិករឱ្យហ៊ានវិនិយោគលើការផលិត បន្តប្រកបរបរកសិកម្មនិងរួមគ្នាកសាងតំបន់ដាំបន្លែឱ្យមានការអភិវឌ្ឍដោយស្ថិរភាព៕

ពេជ្រ សឿន

ចែករំលែកអត្ថបទ

ពាក្យគន្លឹះ