ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគមនាគមន៍ តែងបានចាត់ទុកជា “សរសៃឈាម” នៃខឿនសេដ្ឋកិច្ច។ ពិសេស នៅតាមតំបន់មានជនជាតិភាគតិចរស់នៅកុះករ ការវិនិយោគបង្កើនកម្រិតផ្លូវថ្នល់ មិនត្រឹមតែមានអត្ថន័យកសាងមូលដ្ឋានប៉ុណ្ណោះទេ នៅទាំងជាកូនសោដើម្បីលុបបំបាត់ភាពអត់ឃ្លាន កាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ និងបង្រួមគម្លាតរវាងជនបទនិងទីក្រុងទៀតផង។ នៅតាមភូមិស្រុកតំបន់ជនរួមជាតិខ្មែរ ផ្លូវកៅស៊ូ ផ្លូវបេតុងដែលទើបកសាងរួច បាននិងកំពុងផ្លាស់ប្ដូរទិដ្ឋភាពថ្មី នាំមកនូវភាពសប្បាយរីករាយ និងក្ដីសង្ឃឹម អំពីអនាគតប្រកបដោយវិបុលភាព។

ដងផ្លូវបេតុងនៅភូមិចូវថាញ់ ឃុំអាងនិញ ទីក្រុងកឹងធើ។
កាលពីមុន នៅតាមជនបទដែលមានជនរួមជាតិខ្មែររស់នៅកុះករ ការធ្វើចរាចរណ៍ជួបលំបាក ជាឧបសគ្គរាំងស្ទះការអភិវឌ្ឍ។ ផ្លូវលំតូចចង្អៀត ភក់ជ្រាំនារដូវវស្សា តែងជាក្តីកង្វល់របស់ប្រជាជន។ ជាក់ស្ដែង នៅភូមិចូវថាញ់ ឃុំអាងនិញ ទីក្រុងកឹងធើ មុនពេលមានការផ្លាស់ថ្មី ផ្លូវជុំវិញក្នុងភូមិ ជាផ្លូវលំតូចចង្អៀត ការរស់នៅរបស់មាមីងត្រូវកាត់ផ្តាច់ដោយព្រែកប្រឡាយ គ្មានស្ពានរឹងមាំ។ រាល់ការធ្វើដំណើរទៅកាន់ផ្លូវធំ ឬមជ្ឈមណ្ឌលឃុំ មាមីងត្រូវឆ្លងព្រែកដោយទូកក្តារ។ ចំពោះបងប្អូនកម្មករធ្វើការនៅតាមមណ្ឌលឧស្សាហកម្ម ត្រូវបង្ខំចិត្តផ្ញើម៉ូតូនៅផ្ទះអ្នកស្គាល់ក្បែរផ្លូវធំ ព្រោះមិនអាចបើកបរចូលដល់ផ្ទះបាន។ ការដឹកជញ្ជូនកសិផលក្រោយពីប្រមូលផល ក៏ជួបលំបាកយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារត្រូវផ្ទេរចុះឡើងតាមទូក ទើបអាចទៅដល់ទីតាំងប្រមូលទិញរបស់ឈ្មួញ។
ដោយយល់ច្បាស់ពីការលំបាកទាំងនោះ រដ្ឋ អំណាចភូមិភាគនានាបានផ្តល់អាទិភាពប្រភពធនធាននិងគួបផ្សំបណ្តាកម្មវិធីទិសដៅជាតិ ដើម្បីវិនិយោគកសាងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគមនាគមន៍ នៅតំបន់ជនរួមជាតិខ្មែរ។ បច្ចុប្បន្ន ខ្សែផ្លូវលំពីមុនត្រូវបានជំនួសដោយផ្លូវបេតុង ដែលមានទទឹង ៣,៥ ម៉ែត្រ ប្រវែងជាង ១ គីឡូម៉ែត្រ បានក្លាយជាផ្លូវចម្បងក្នុងភូមិ។ មាមីងនៅទីនេះមិនលំបាកក្នុងការធ្វើដំណើរតាមទូក ឬផ្ញើយានជំនិះដូចមុនទៀត ពោលគឺអាចធ្វើដំណើរនិងដឹកជញ្ជូនកសិផលយ៉ាងងាយស្រួល។ ទោះបីដូច្នោះក្ដី ដើម្បីសម្រេចបានផ្លូវទាំងនេះ គឺមិន អាចមិនរំលឹកដល់ការរួមសាមគ្គីនិងការចូលរួមជាកម្លាំងពលកម្មរបស់ប្រជាជននោះទេ។ ជាក់ស្ដែង ដូចជាលោកង្វៀងសុងធឹប នៅភូមិចូវថាញ់ ឃុំអាងនិញ ទីក្រុងកឹងធើ ជាសក្សីរស់។ នៅពេលរដ្ឋអំណាចបំផុសចលនាបរិច្ចាគដីធ្វើផ្លូវ លោកបានស្ម័គ្រចិត្តបរិច្ចាគដីផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីកសាងស្ពាននិងផ្លូវដោយមិនយកប្រាក់សំណងអ្វីឡើយ។ ចំពោះលោក សេចក្តីត្រេកអរធំបំផុត គឺបានឃើញរដ្ឋកសាងផ្លូវជូនប្រជាជនធ្វើដំណើរបានស្រួល និងភូមិឋានកាន់តែរីកចម្រើន។
លោក ង្វៀងសុងធឹប នៅភូមិចូវថាញ់ ឃុំអាងនិញ ទីក្រុងកឹងធើ បានចែករំលែក៖ “កាលពីមុន តំបន់នេះសម្បូរទៅដោយព្រៃរបោះ។ ក្រោយមក រដ្ឋអំណាចភូមិភាគបានបំផុសចលនាកសាងស្ពាននិងផ្លូវ ខ្ញុំក៏ស្ម័គ្រចិត្តបរិច្ចាគដីជូនរដ្ឋ ដោយមិនទាមទារប្រាក់សំណងអ្វីឡើយ។ គោលបំណងរបស់ខ្ញុំ គឺចង់ឱ្យរដ្ឋមានដីកសាងផ្លូវដើម្បីមាមីងធ្វើដំណើរបានស្រួល។ បច្ចុប្បន្ន មានផ្លូវថ្មីស្អាត អ្នកភូមិនៅទីនេះត្រេកអរគ្រប់គ្នា”។

ដងផ្លូវ DT ៩៣៨ ត្រូវបានវិនិយោគបង្កើនកម្រិតនិងពង្រីកធំទូលាយ។
ស្រដៀងគ្នានោះដែរ នៅភូមិត្រាបេត ឃុំង៉ុកតូ លោកថាច់បុង ជាប្រជាជននៅភូមិភាគម្នាក់ បានរំលឹកឡើងវិញថា កាលពីមុនតាមមាត់ព្រែកគ្មានផ្លូវធ្វើដំណើរទេ គឺមានតែស្មៅដុះស៊ុបទ្រុបនិងភក់ជ្រាំពេលរដូវភ្លៀង។ ឬនៅ ភូមិរ៉ាច់រេ ឃុំមីទូ ស្ពានចាស់តូចចង្អៀតនិងទ្រុឌទ្រោមជាយូរមកហើយ ធ្លាប់ជាក្តីកង្វល់ប្រចាំថ្ងៃ និងបង្កការភ័យខ្លាចដល់សិស្សានុសិស្សពេលទៅរៀន បច្ចុប្បន្ន ផ្លូវទាំងនោះបានជំនួសដោយផ្លូវបេតុងដែលមានទទឹងពី ៣ ម៉ែត្រដល់ ៣,៥ ម៉ែត្រ រីឯស្ពានបេតុងបានកសាងឡើងជំនួសឱ្យការឆ្លងទូក ដ នាំមកនូវក្តីសប្បាយរីករាយយ៉ាងក្រៃលែង និងបង្កជាបុព្វបទដ៏រឹងមាំសម្រាប់ទិសដៅអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច-សង្គម ប្រកបដោយចីរភាពនៅភូមិភាគ។
រយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំជិតៗនេះរួមជាមួយកម្មវិធីទិសដៅជាតិ ភូមិភាគនានាបានផ្តល់អាទិភាព ប្រភពធនធាន ដើម្បីវិនិយោគកសាងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគមនាគមន៍តំបន់ជនរួមជាតិខ្មែរ។ ចាប់ពីផ្លូវសហភូមិ សហឃុំ រហូតដល់ផ្លូវធំតភ្ជាប់ជាមួយផ្លូវជាតិ ផ្លូវល្បឿនលឿន និងស្ពានធំៗ។ល។ ត្រូវបានកសាងសម្រេចជាជំហានៗ។ តួយ៉ាងដូចជាខ្សែផ្លូវ DT ៩៣៨ ឆ្លងកាត់ភូមិឋានឃុំអាងនិញ មីហឿង មីទូ ដែលជាកន្លែងមានជនរួមជាតិខ្មែររស់នៅកុះករ ក្រោយពីបានវិនិយោគជាង ៣០០ ពាន់លានដុង ដើម្បីពង្រីកផ្ទៃផ្លូវរហូតដល់ ៧ ម៉ែត្រ មិនត្រឹមតែជួយ ឱ្យប្រជាជនធ្វើដំណើរបានស្រួលប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបង្កលក្ខណៈងាយស្រួលក្នុងការទាក់ទាញការវិនិយោគអភិវឌ្ឍផលិត និងលើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជានទៀតផង។
លោកឡឹមប៊ិញ នៅឃុំអាងនិញ ទីក្រុងកឹងធើ មានប្រសាសន៍៖ “កាលពីមុន ផ្លូវនេះចង្អៀត ណាស់ ជាពិសេសនៅម៉ោងចរាចរណ៍ចំណុចខ្ពស់ គឺពេលសិស្សានុសិស្សទៅរៀន និងកម្មករ ទៅធ្វើការ តែងមានការកកស្ទះលំបាកទៅមកណាស់។ បច្ចុប្បន្ន ផ្លូវមិនត្រឹមតែធំទូលាយ ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមានប្រព័ន្ធភ្លើងបំភ្លឺ ជួយមាមីងធ្វើដំណើរសុវត្ថិភាព។ តាមរយៈនោះ សេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារក៏រីកចម្រើន ដោយសារកសិផលបន្ទាប់ពីប្រមូលផល បានដឹកជញ្ជូនទៅលក់ទាន់ពេលវេលា”។
ទន្ទឹមនឹងការធ្វើឱ្យសុក្រឹតបណ្តាញគមនាគមន៍ជនបទ តភ្ជាប់ភូមិ ឃុំនាពេលកន្លងមក បក្សនិងរដ្ឋបានផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់ពិសេស ផ្តល់អាទិភាពលើប្រភពធនធានវិនិយោគទៅ លើគម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជាលក្ខណៈយុទ្ធសាស្ត្រជាច្រើន។ បណ្តាសំណង់សំខាន់ៗ ដូច ជាផ្លូវស្នូលអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចបូព៌ា - បស្ចិម គម្រោងស្ពានដាយង៉ាយ ឬខ្សែផ្លូវល្បឿនលឿនចូវដុក - កឹងធើ - សុកត្រាំង មិនត្រឹមតែជាគម្រោងសាងសង់សាមញ្ញប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជាក្តីសប្បាយរីករាយ និងជាក្តីសង្ឃឹមដ៏ធំធេងរបស់ប្រជាជន។ ការអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគមនាគមន៍ព្រមៗគ្នា មិនត្រឹមតែបង្កជាកម្លាំងជំរុញសេដ្ឋកិច្ចដ៏ខ្លាំងក្លាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបង្រួមគម្លាតរវាងទីក្រុងនិងជនបទ បង្កការតភ្ជាប់យ៉ាងជិតស្និទ្ធ រវាងតំបន់ជនជាតិភាគតិចជាមួយតំបន់អភិវឌ្ឍន៍ផ្សេងៗទៀត។ ដងផ្លូវដ៏ស្អាតនាថ្ងៃនេះ គឺជាស្ពានចម្លងនៃជំនឿចិត្ត បើកចេញនូវអនាគតដ៏ភ្លឺស្វាងសម្រាប់តំបន់ទាំងមូលនិយាយរួម និងនៅតាមភូមិស្រុកតំបន់ជនរួមជាតិខ្មែរនិយាយដោយឡែក៕
ថាញហុង - ថាច់ធី