ផ្តើមពីដាំដើមត្របែក និងដើមពុទ្រានៅក្នុងរោងសំណាញ់ គ្រួសារបងថាច់សាដា នៅភូមិឈូងធំ B ឃុំឡាយហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ កំពុងតែប្រមូលនូវ “ផលល្អ” ជាបណ្តើរៗ។ ទម្រង់នេះ មិនត្រឹមតែជួយបង្កើនប្រាក់ចំណូលប៉ុណ្ណោះទេ ព្រមទាំងបើកនូវទិសដៅផលិតកសិកម្មប្រកបដោយសុវត្ថិភាពនិងចីរភាពនៅភូមិភាគទៀតផង។

ទម្រង់ដាំឈើហូបផ្លែក្នុងរោងសំណាញ់របស់បងថាច់សាដា (ឈរខាងឆ្វេង) នៅភូមិឈូងធំ B
ឃុំឡាយហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ ។
នៅលើផ្ទៃដីជាង ២.០០០ ម៉ែត្រការ៉េ គ្រួសារបងដា បានសម្រេចចិត្តវិនិយោគលើទម្រង់ដាំដើមឈើហូបផ្លែក្នុងរោងសំណាញ់ ដោយចំណាយទុនដំបូងប្រមាណជិត ៧ លានដុង។ បច្ចុប្បន្ន ចម្ការនេះ មានដើមត្របែកជាង ១០០ ដើម និងដើមពុទ្រាប្រមាណ ៥០ ដើម ដោយដាំឆ្លាស់គ្នាជាមួយដើមម្ទេស បានទាញយកផលមានប្រសិទ្ធភាពពីផ្ទៃដីនិងរកបានប្រភពចំណូលប្រចាំឆ្នាំ។
ចំណុចលេចធ្លោនៃរោងសំណាញ់ គឺមានលទ្ធភាពក្នុងការកាត់បន្ថយសត្វល្អិតនិងជំងឺ ប្រិតសំចៃបានការប្រើប្រាស់ថ្នាំការពាររុក្ខជាតិ ផ្តើមពីនោះ ជួយកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិតនិងធានាសុវត្ថិភាពដល់អ្នកប្រើប្រាស់។ ទន្ទឹមនឹងនោះ រោងសំណាញ់ជួយការពារឈើដំណាំដែលប៉ះពាល់ដោយអាកាសធាតុ ដូចជា ភ្លៀងធំ ក្តៅខ្លាំង និងខ្យល់បោកបក់ខ្លាំង ព្រមទាំងរក្សាសំណើមឱ្យមានស្ថិរភាព ជួយឱ្យដំណាំលូតលាស់បានល្អ ផ្លែរីកធំធាត់ស្មើ និងមានរូបរាងស្អាត ជួយលើកកម្ពស់តម្លៃពាណិជ្ជកម្ម។
បច្ចុប្បន្ន ផ្លែត្របែកលក់ក្នុងតម្លៃពី ១០.០០០ ដុង/ គីឡូក្រាម (តម្លៃលក់រាយ ១៥.០០០ ដុង/គីឡូក្រាម) និងផ្លែពុទ្រា លក់ក្នុងតម្លៃ ២០.០០០ ដុង/គីឡូក្រាម (តម្លៃលក់រាយ ២៥.០០០ ដុង/គីឡូក្រាម)។ ជាមធ្យម ក្នុងមួយថ្ងៃ គ្រួសារលោកអាចប្រមូលផលផ្លែឈើគ្រប់ ប្រភេទបានពី ៧០ ដល់ ១០០ គីឡូក្រាម។ ដោយឡែកផ្លែម្ទេស គឺប្រមូលផលទៀងទាត់ ៣ ថ្ងៃម្តង ជាមួយបរិមាណផលប្រមាណ ៥០ គីឡូក្រាម ទោះបីជាតម្លៃ បច្ចុប្បន្នប្រមាណ ៥.០០០ ដុង/គីឡូក្រាមក៏ដោយ ប៉ុន្តែ កាលពីមុនមានពេលខ្លះតម្លៃឡើងដល់ ២០.០០០ ដុង/ គីឡូក្រាម រួមចំណែកបង្កើនបានប្រាក់ចំណូលបន្ថែម។ បន្ទាប់ពីទូទាត់ចំណាយរួច គ្រួសាររបស់បងរកបានប្រាក់ចំណេញជិត ២០ លានដុងក្នុងមួយខែ។
បងថាច់សាដា បានចែករំលែក បន្ទាប់ពីបានស្វែងយល់តាមប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត និងទៅទស្សនកិច្ចផ្ទាល់នូវ ទម្រង់ដាំដំណាំក្នុងរោងសំណាញ់របស់អ្នកដែលស្គាល់ បងក៏បានសម្រេចចិត្តវិនិយោគ។ ក្នុងដំណើរការដាំដុះ បងបានយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងលើការកែលម្អដី ការប្រើប្រាស់ជីសរីរាង្គ និងគ្រោងប្លង់រោងសំណាញ់ឱ្យមានខ្យល់អាកាសចេញចូលល្អ ដើម្បីកាត់បន្ថយសត្វល្អិតនិងជំងឺ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ បងក៏បានដំឡើងប្រព័ន្ធស្រោចស្រពស្វ័យប្រវត្តិ ជួយផ្គត់ផ្គង់ទឹកបានសព្វ និងសំចៃបានកម្លាំងពលកម្ម។ អាស្រ័យការអនុវត្តត្រូវតាមបច្ចេកទេស ចម្ការដំណាំលូតលាស់បានល្អ តិចមានសត្វល្អិតនិងជំងឺ ផ្តល់ផលបានទាំងប្រាំងវស្សា ផលិតផលងាយស្រួលនាំចេញនិងមានទីផ្សារស្ថិរភាព។
តាមប្រសាសន៍លោកក្វាច់វុាំងឌែប ប្រធានសមាគមកសិករឃុំឡាយហ្វា ឱ្យដឹង ទម្រង់ដាំដំណាំក្នុងរោងសំណាញ់មិនត្រឹមតែជួយកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិត និងកាត់បន្ថយហានិភ័យពីអាកាសធាតុប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជួយលើកកម្ពស់គុណភាពកសិផល ឆ្លើយតបទៅ នឹងតម្រូវការទីផ្សារទៀតផង។ នាពេលខាងមុខ សមាគមនឹងបន្តការផ្សព្វផ្សាយនិងចលនាឱ្យសមាជិកពង្រីកទម្រង់នេះ រួមចំណែកអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារនិងកសាងជនបទថ្មី។
ជាក់ស្តែងបញ្ជាក់ឱ្យឃើញថា ទម្រង់ឈើហូបផ្លែក្នុងរោងសំណាញ់កំពុងនាំមកនូវប្រសិទ្ធភាពជាក់ស្តែង ស្របតាមនិន្នាការនៃការផលិតកសិកម្មប្រកបដោយសុវត្ថិភាពនិងចីរភាព។ នេះត្រូវបានចាត់ទុកជាទិសដៅ ដែលមានសក្តានុពល និងគួរតែទទួលបានការលើកទឹកចិត្តឱ្យសាយភាយ រួមចំណែកលើកកម្ពស់ប្រាក់ចំណូល និងកែលម្អជីវភាពរបស់កសិករនៅភូមិភាគ៕
ហុងទើ-ត្រឹងរ៉ូន