មហាសាមគ្គីជនជាតិ គំរូក្នុងសហគមន៍

17/10/2026 - 15:29

លោក ថាច់អមត៍៖ ខ្នះខ្នែងបណ្តុះអក្សរ និងរក្សាវប្បធម៌ខ្មែរនៅទីអារាម

ជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ ប្រជាពុទ្ធបរិស័ទនិងព្រះសង្ឃនៅវត្តចេតិយ ឃុំតឹបស៊ើង ខេត្តវិញឡុង តែងតែគោរពនិងហៅលោក ថាច់ អមត៍ ដោយស្និទ្ធស្នាលថា៖ "លោកគ្រូ"។ មិនត្រឹមតែជាអ្នកបណ្តុះអក្សរ ផ្ទេរនូវចំណេះដឹងផ្នែកពុទ្ធសាសនា និងភាសាខ្មែរដល់សិស្សានុសិស្សជាច្រើនជំនាន់ប៉ុណ្ណោះទេ លោកថែមទាំងជាអ្នកអុជបំភ្លឺនូវតម្លៃវប្បធម៌ និងសីលធម៌ប្រពៃណីដ៏ថ្លៃថ្នូររបស់ជនរួមជាតិខ្មែរទៀតផង។

លោក ថាច់អមត៍ កំពុងផ្ចិតផ្ចង់សរសេរអក្សរបង្រៀនសិស្សានុសិស្ស។

លោក ថាច់ អមត៍ កើតនៅឆ្នាំ ១៩៥៦ នៅភូមិតាមេម ឃុំតឹបស៊ើង។ និស្ស័យរបស់លោកជាមួយព្រះពុទ្ធសាសនា និងភាសាខ្មែរបានចាប់ផ្តើមតាំងពីក្មេងមកម៉្លេះ។ ឆ្នាំ ១៩៧៧ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសិក្សាកម្រិតមធ្យមសិក្សា លោកបានចូលសាងផ្នួសបួសរៀននៅវត្តចេតិយ។ អាស្រ័យការខិតខំប្រឹងប្រែង និងស្មារតីស្រឡាញ់ការសិក្សា ឆ្នាំ ១៩៨៣ លោកបានប្រឡងបញ្ចប់ថ្នាក់ពុទ្ធិកមធ្យមសិក្សា។ ដល់ឆ្នាំ ១៩៨៤ លោកបានលាសិក្ខាបទត្រឡប់មកកាន់ភាពគ្រហស្ថវិញ ប៉ុន្តែមិនបានឃ្លាតឆ្ងាយពីវត្តអារាមឡើយ។ លោកបន្តផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងការងារបង្រៀនដល់សមណសិស្ស និងសិស្សានុសិស្សនៅទីនេះ។ ដំបូងឡើយ លោកទទួលខុសត្រូវបង្រៀនមុខវិជ្ជា កំណាព្យ បរមាធិប្បាយនិងវេយ្យាករណ៍ខ្មែរ... បន្ទាប់មក ដោយសង្កេតឃើញពីបទពិសោធន៍គរុកោសល្យ និងវិធីសាស្ត្របង្រៀនដ៏ទាក់ទាញរបស់លោក គណៈកម្មការវត្ត និងព្រះធម្មាចារ្យ បានទុកចិត្តប្រគល់ភារកិច្ចឱ្យលោកទទួលខុសត្រូវបង្រៀនមុខវិជ្ជាភាសាខ្មែររហូតមក។

ចែករំលែកអំពីកម្លាំងចិត្តដែលជួយឱ្យលោកពុះពារបន្តបង្រៀនអស់រយៈពេលជាង ៤០ ឆ្នាំមកនេះ លោកគ្រូ ថាច់ អមត៍ ឱ្យដឹងដោយក្តីរំភើប៖ “ប្រការដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងវត្តអារាម និងថ្នាក់រៀនទាំងនេះ គឺមានមូលហេតុធំៗពីរ។ ទីមួយ ខ្ញុំចងចាំគុណបាយបាត្ររបស់ពុទ្ធបរិស័ទដែលបានចិញ្ចឹមបីបាច់ក្នុងអំឡុងពេលបួសរៀន ទើបខ្ញុំចង់នាំយកចំណេះដឹងមកបម្រើសហគមន៍។ ទីពីរ ដោយឃើញកូនចៅជនរួមជាតិខ្មែរជាច្រើនមិនទាន់ជំនាញភាសាម្តាយ ខ្ញុំក៏បានតាំងចិត្តថា ត្រូវតែបន្តបង្រៀនអក្សរសាស្ត្រ ដើម្បីថែរក្សាភាសានិងអក្សរសាស្រ្តរបស់ជនជាតិឱ្យបានគង់វង្សយូរអង្វែង។” នៅវត្តចេតិយ ថ្នាក់រៀនភាសាខ្មែរដែលបង្រៀនដោយលោកគ្រូ ថាច់ អមត៍ មិនត្រឹមតែបើកបង្រៀននៅពេលថ្ងៃប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបង្រៀននៅពេលយប់ទៀតផង។ ភាពស្មោះស្ម័គ្រ “រាល់ខែឆ្នាំ” នេះ បានបង្កើតជាមូលដ្ឋានគ្រឹះយ៉ាងរឹងមាំសម្រាប់ប្អូនៗត្រៀមខ្លួនចូលរៀនថ្នាក់ពុទ្ធិកបឋមសិក្សា។ មកកាន់ថ្នាក់រៀនរបស់លោកគ្រូ អមត៍ សិស្សានុសិស្សមិនត្រឹមតែទទួលបានការណែនាំយ៉ាងល្អិតល្អន់អំពីវិធីអាន វិធីសរសេរ និងការបញ្ចេញសំឡេងតាមវេយ្យាករណ៍ខ្មែរយ៉ាងត្រឹមត្រូវប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបានលោកគ្រូអប់រំសីល ធម៌ និងរបៀបរស់នៅ ជួយឱ្យប្អូនៗជ្រួតជ្រាបនូវលក្ខណៈពិសេសនៃវប្បធម៌ប្រពៃណីជនជាតិ។ ដោយមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះអំពីវប្បធម៌ខ្មែរ រួមជាមួយនឹងបទពិសោធន៍ជាក់ស្តែងដ៏សម្បូរបែប លោកគ្រូ ថាច់ អមត៍ ធ្លាប់បានសាកលវិទ្យាល័យភាសា-វប្បធម៌-សិល្បៈខ្មែរណាមបូ និងមនុស្សសាស្ត្រ អញ្ជើញមកបង្រៀនលើមុខវិជ្ជា វប្បធម៌ និងប្រពៃណីជនរួមជាតិខ្មែរ។ មិនត្រឹមតែខ្នះខ្នែងការងារវត្តអារាមប៉ុណ្ណោះទេ លោក ថាច់ អមត៍ ថែមទាំងជាគំរូឆ្នើមក្នុងការពលកម្មផលិត កសាងគ្រួសារសុភមង្គល។ គ្រួសាររបស់លោកជាច្រើនឆ្នាំបន្តបន្ទាប់សម្រេចកិត្តិនាម “គ្រួសារសិក្សា”។

ម៉ោងបង្រៀនរបស់លោកគ្រូថាច់ អមត៍។

ព្រះតេជព្រះគុណ លី គឹមស៊ើង គ្រូបង្រៀននៅវត្តចេតិយ មានថេរដីកា៖ “លោកគ្រូ ថាច់ អមត៍ មានការប្តេជ្ញាចិត្តយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការងារបង្រៀននៅវត្ត។ លោកគ្រូមិនខ្លាចនឿយហត់ មិនថាថ្ងៃឬយប់ ឱ្យតែដល់ម៉ោងឡើងថ្នាក់គឺលោកគ្រូសម្រួលការងារមកបង្រៀនភ្លាម។ ការយកចិត្តទុកដាក់ និងការទទួល ខុសត្រូវរបស់លោកគ្រូ បានជួយឱ្យសិស្សជាច្រើនជំនាន់ក្តោបក្តាប់បាននូវអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ និងចំណេះដឹងពុទ្ធសាសនា។”

ទន្ទឹមនឹងនោះ លោក គឹម ង៉ុកត្រាញ់ ប្រធានគណៈប្រជាជនភូមិតាមេម ក៏បានសរសើរដល់លោកគ្រូផងដែរ៖ “លោក ថាច់ អមត៍ ជាបុគ្គលគំរូសកម្មម្នាក់នៅក្នុងសហគមន៍ជនជាតិខ្មែរ។ ក្រៅពីការបង្រៀនអក្សរខ្មែរដល់កុមារនៅក្នុងវត្ត លោកថែមទាំងមានចិត្តសប្បុរសបង្រៀនធម៌អាថ៌ដល់មាមីងនៅក្នុងភូមិទៀតផង។ ក្នុងឱកាសជួបជុំម្តងៗ លោកតែងផ្គួបផ្សំឃោសនា និងចលនាមាមីងឱ្យគោរពតាមមាគ៌ារបស់បក្ស គោលនយោបាយ និងច្បាប់របស់រដ្ឋ ខិតខំចូលរួមក្នុងចលនាប្រឡងប្រណាំងនៅភូមិភាគ៕

ស៊ើង ម៉ាល័យ - វ៉ាន់តឹន

ចែករំលែកអត្ថបទ

ពាក្យគន្លឹះ