មហាសាមគ្គីជនជាតិ គំរូក្នុងសហគមន៍

31/03/2026 - 09:13

ព្រះ​ឧបជ្ឈាយ៍​ចៅ​ទី អភិ​រក្ស​និង​បង្រៀន​របៀប​ចារ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត​ 

“ចំ​ណេះ​ដឹង​និង​របៀប​ចារ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត​របស់​ជន​រួម​ជាតិ​ខ្មែរ” បាន​ទទួល​ស្គាល់​ជា​បេតិ​កភណ្ឌ​វប្ប​ធម៌​អរូ​បី​ថ្នាក់​ជាតិ នៅ​ឆ្នាំ​២០១៧។ ក្នុង​ដំ​ណាក់​ការ​អភិ​រក្ស​និង​ពង្រីក​តម្លៃ​បេ​តិក​ភណ្ឌ​នោះ​ គឺ​មាន​រួម​ចំ​ណែក​យ៉ាង​ច្រើន​របស់​ព្រះ​ឧបជ្ឈាយ៍​ចៅ​ទី​ សុ​ធម្មា​ធិបតី​រង ក្រុម​ប្រឹក្សា​វិន័យ​ធរ​នៃ​សមា​គម​ពុទ្ធ​សាស​នា​វៀត​ណាម ព្រះ​ចៅ​អធិ​ការ​វត្ត​ស្វា​យស​ទំ​នើប (ឃុំ​ទ្រី​តូង ខេត្ត​អាង​យ៉ាង) ព្រះ​អង្គ​បាន​អភិ​រក្ស​និង​បង្រៀន​របៀប​ចារ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ។

  ព្រះ​ឧបជ្ឈាយ៍​ចៅ​ទី (ខាង​ស្តាំ) កំ​ពុង​បង្រៀន​ព្រះ​សង្ឃ​ចារ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត។

ព្រះ​ឧបជ្ឈាយ៍​ចៅ​ទី ប្រ​សូតិ​នៅ​ឆ្នាំ ១៩៤១ មាន​ស្រុក​កំ​ណើត​នៅ​ឃុំ​ទ្រី​តូង។ ឆ្នាំ ១៩៦០ ព្រះ​អង្គ​បាន​ចូល​សាង​ផ្នួស​នៅ​វត្ត​ស្វាយ​ស​ទំ​នើប និង​បាន​តែង​តាំង​ជា​ព្រះ​ចៅ​អធិ​ការ​វត្ត​តាំង​ពី​ឆ្នាំ ១៩៨៥ រហូត​មក​ទល់​នឹង​សព្វ​ថ្ងៃ។ ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ក្នុង​រយៈ​កាល​សាង​ផ្នួស ព្រះ​អង្គ​តែង​យក​ព្រះ​ទ័យ​ទុក​ដាក់​ចំ​ពោះ​ការ​អភិ​រក្ស​តម្លៃ​វប្ប​ធម៌​ប្រ​ពៃ​ណី​របស់​ជន​រួម​ជាតិ​ខ្មែរ ក្នុង​នោះ មាន​របៀប​ចារ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត​ជា​ដើម។

ព្រះ​ឧបជ្ឈាយ៍​ចៅ​ទី ពិត​ថេរ​ដី​កា អា​ត្មា​មាន​និស្ស័យ​នឹង​ទម្រង់​សិល្បៈ​នេះ ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ ១៩៦៤ មក ខណៈ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ទៅ​សិក្សា​ពី​ព្រឹទ្ធា​ចារ្យ ចៅ​រៀង (ជា​អ្នក​ស្ទាត់​ជំ​នាញ​ពី​របៀប​ចារ​អក្សរ​លើ​ស្លឹក​រឹត​ក្នុង​តំ​បន់) ចាប់​ពី​ការ​ជ្រើស​រើស​និង​កែ​ច្នៃ រហូត​ដល់​របៀប​ចារ​អក្សរ។ ការ​ចារ​អក្សរ​លើ​ស្លឹក​រឹត ទាម​ទារ​ត្រូវ​មាន​ការ​ប្រិត​ប្រៀន​ប្រ​យ័ត្ន​ប្រ​យែង​និង​អត់​ធ្មត់ បើ​មិន​ដូច្នោះ​ទេ គ្រាន់​តែ​ថ្លោះ​ធ្លោយ​បន្តិច​ក៏​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​ខូច​ទាំង​ស្លឹក​រឹត (ទ្រាំង)។ ក្រោយ​ពី​រយៈ​ពេល​ហ្វឹក​ហ្វាត់​សម្រិត​សម្រាំង ព្រះ​ឧបជ្ឈាយ៍ ចៅ​ទី កាន់​តែ​មាន​ភាព​ស្ទាត់​ជំ​នាញ​ពី​របៀប​ចារ​អក្សរ​និង​ដំ​ណាក់​ការ​ធ្វើ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត។

ព្រះ​ឧបជ្ឈាយ៍​ចៅ​ទី មាន​ថេរ​ដី​កា សម័យ​បច្ចុប្បន្ន ជា​ទូ​ទៅ​គេ​ច្រើន​ប្រើ​ប្រាស់​សៀវ​ភៅ​ពុម្ព ដូច្នេះ តិច​មាន​អ្នក​ណា​ចារ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត។ ទន្ទឹម​នឹង​នោះ ស្លឹក​ទ្រាំង​ក៏​កាន់​តែ​ហោច​ទៅ ម្យ៉ាង​ការ​ធ្វើ​សា​ស្ត្រា​ក៏​ត្រូវ​ចំ​ណាយ​ពេល​និង​កម្លាំង​ច្រើន ដូច្នេះ អ្នក​រៀន​ចារ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត​ក៏​តិច​ទៅៗ។ ហេតុ​ដូច្នេះ ព្រះ​អង្គ​តែង​បា​រម្ភ​ចំ​ពោះ​ហា​និភ័យ​នៃ​ការ​សាប​រលាប​បេតិ​ភណ្ឌ​វប្ប​ធម៌​ទម្រង់​នេះ។ តាម​ព្រះ​អង្គ ប្រ​សិន​បើ​គ្មាន​អ្នក​បន្ត​វេន​ទេ​នោះ សិល្បៈ​ចារ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត​នឹង​រង​ការ​សាប​រលាប​បន្តិច​ម្តងៗ។

ផ្តើម​ពី​ភាព​ជាក់​ស្តែង​ទាំង​នោះ មន្ទីរ​វប្ប​ធម៌ កី​ឡា​និង​ទេស​ចរណ៍​ខេត្ត​អាង​យ៉ាង (ចាស់) បាន​ចាត់​តាំង​បើក​វគ្គ​បង្រៀន​ពី​របៀប​ចារ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត​ជា​ច្រើន​ថ្នាក់​ដល់​ព្រះ​សង្ឃ​ នៅ​តំ​បន់​បៃ​ណុយ ព្រះ​ឧបជ្ឈាយ៍​ចៅ​ទី បង្រៀន​ដោ​ផ្ទាល់។

ក្នុង​ដំ​ណាក់​ការ​បង្រៀន ព្រះ​អង្គ​តែង​រំលឹក​សិក្ខា​កាម​ជា​រឿយៗ ត្រូវ​ចេះ​ប្រិត​ប្រៀង​និង​អត់​ធ្មត់ ពេល​ចារ​អក្សរ។ ចំ​ពោះ​ព្រះ​អង្គ ការ​បង្រៀន​មិន​ត្រឹម​តែ​រក្សា​របៀប​ធ្វើ​និង​ចារ​អក្សរ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ថែម​ទាំង​ជួយ​មនុស្ស​ជំ​នាន់​ក្រោយ​យល់​ដឹង​និង​ផ្ដល់​តម្លៃ​លើ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត ដែល​បញ្ញ​វន្ត​ខ្មែរ​បាន​បន្សល់​ទុក​ជា​ច្រើន​សត​វត្សរ៍​មក។

ជា​មួយ​នឹង​ការ​រួម​ចំ​ណែក​អភិ​រក្ស​បេតិ​កភណ្ឌ​វប្ប​ធម៌​ជន​ជាតិ ឆ្នាំ ២០១៥ ព្រះ​ឧបជ្ឈាយ៍ ចៅ​ទី បាន​ប្រ​ទាន​កិត្តិ​នាម​សិប្ប​ករ​ឆ្នើម និង​បាន​ប្រ​ទាន​កិត្តិ​នាម​សិប្ប​ករ​ប្រ​ជា​ជន​នៅ​ឆ្នាំ២០១៩។ នេះ ​គឺ​ជា​ការ​កត់​សម្គាល់​ចំ​ពោះ​ការ​ខិត​ខំ​ប្រឹង​ប្រែង​របស់​ព្រះ​អង្គ​ក្នុង​ការ​អភិ​រក្ស និង​បង្រៀន​របៀប​ចារ​សា​ស្ត្រា​ស្លឹក​រឹត​ដែល​ជា​ទម្រង់​ចំ​ណេះ​ដឹង​ប្រ​ជា​ប្រិយ​ ដ៏​ពិ​សេស​របស់​ជន​រួម​ជាតិ​ខ្មែរ៕

                                               វឌ្ឍា-មុនី​

ចែករំលែកអត្ថបទ