ចំពោះមុខហានិភ័យកើនឡើងជំងឺឆ្លង ដូចជាជំងឺគ្រុនឈាម ជំងឺពងបែកដៃ ជើងនិងមាត់ទីក្រុងកឹងធើ កំពុងអនុវត្តវិធានការជាច្រើនព្រមៗគ្នា ម្ចាស់ការបង្ការទប់ស្កាត់ជំងឺគ្រុនឈាមនិងជំងឺពងបែកដៃជើងនិងមាត់ក្នុងសហគមន៍។

អនុវត្តយុទ្ធនាការកម្ចាត់ដង្កូវទឹកក្នុងសហគមន៍។
យោងតាមមជ្ឈមណ្ឌលត្រួតពិនិត្យជំងឺតម្កាត់ទីក្រុងកឹងធើ នៅឆ្នាំ២០២៥ទូទាំងទីក្រុងបានកត់សម្គាល់ជំងឺគ្រុនឈាម៤.៩៦១ករណីកើន២.៣៦៨ករណីបើប្រៀបនឹងឆ្នាំមុន ក្នុងនោះស្លាប់១ករណី។កើតមានសម្បុករោគឆ្លង១.២៨០ករណីកើន៩៦៧ករណី។ ជំងឺពងបែកដៃជើងនិងមាត់បានកត់សម្គាល់ ៦.៥៦០ ករណីកើន ២.២១៣ ករណីបើប្រៀបទៅនឹងឆ្នាំមុន។ ទោះជាមិនទាន់មានករណីស្លាប់ក៏ដោយ ជំងឺនេះនៅតែបង្កហានិភ័យប្រែប្រួលយ៉ាងស្មុគស្មាញ។ចំពោះមុខស្ថានភាពនេះផ្នែកសុខាភិបាល និងមូលដ្ឋាននានាកំពុងពង្រឹងការឃ្លាំមើលប្រទះឃើញករណីកើតជំងឺនិងដោះស្រាយទាន់ពេលការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺរាលដាល។
នៅឃុំត្រឹងដេ ការបង្ការទប់ស្កាត់ជំងឺបានផ្សព្វផ្សាយតាំងពីដើមឆ្នាំ។ លោកស្រីផាមង៉ុកប៊ិច នាយិកាដំណាក់សុខាភិបាលឃុំត្រឹងដេ ឱ្យដឹង៖ “នៅឆ្នាំ២០២៥ទូទាំងឃុំបានកត់សម្គាល់ករណីកើតជំងឺគ្រុនឈាម ៧៧ ករណី; ចាប់ពីដើមឆ្នាំ ២០២៦ ដល់ចុងខែកុម្ភៈបានកត់សម្គាល់បន្ថែម ១៦ ករណី”។ ចំពោះជំងឺពងបែកដៃជើងនិងមាត់នៅឆ្នាំ ២០២៥ មាន ១៣២ ករណីក្នុង២ខែដើមឆ្នាំ ២០២៦ បានកត់សម្គាល់ ១២ ករណី។ ទោះជាករណីកើតជំងឺនៅដើមឆ្នាំមិនខ្ពស់ប៉ុន្តែមានហានិភ័យកើនឡើងក្នុងរយៈពេលខាងមុខនេះប្រសិនបើប្រជាជនមានការធ្វេសប្រហែស។
យោងតាមលោកស្រីប៊ិច ដំណាក់សុខាភិបាលឃុំ កំពុងពង្រឹងការត្រួតពិនិត្យប្រព័ន្ធឃ្លាំមើលជំងឺឆ្លង និងសហការជាមួយភូមិនានាសហការីសុខាភិបាលនិងមូលដ្ឋានអប់រំក្នុងការពិនិត្យអង្កេតបញ្ជាក់ពីជំងឺវិនិច្ឆ័យបានទាន់ពេលនូវសម្បុករោគជំងឺ។
ភូមិភាគ ក៏បានជំរុញការផ្សព្វផ្សាយតាមរយៈប្រព័ន្ធបំពងសំឡេងរបស់ស្ថានីយផ្សាយសំឡេងបណ្ដាញសង្គម និងការបើកយុទ្ធនាការចាក់វ៉ាក់សាំងដើម្បីបង្កើនចំណេះដឹងជូនប្រជាជនក្នុងការបង្ការទប់ស្កាត់ជំងឺ។ ទន្ទឹមនឹងនោះឃុំកំពុងកសាងផែនការធ្វើសេនាធិការជូនគណៈកម្មាធិការប្រជាជនផ្សព្វផ្សាយយុទ្ធនាការកម្ចាត់ដង្កូវទឹកក្នុងសហគមន៍លើកទី១ ឆ្នាំ ២០២៦ រួមចំណែកបន្ថយហានិភ័យការផ្ទុះរាលដាលជំងឺគ្រុនឈាម។
ផ្នែកសុខាភិបាលណែនាំប្រជាជនម្ចាស់ការអនុវត្តវិធានការបង្ការជំងឺ ដូចជា៖ ហូបឆ្អិនផឹកឆ្អិនមិនប្រើអាហារខូចពិនិត្យសម្អាតវត្ថុប្រើប្រាស់ដូចពិនិត្យពាងទឹកជាប្រចាំព្រលែងត្រីឱ្យស៊ីដង្កូវទឹកដេកដាក់មុងទាំងយប់ទាំងថ្ងៃនិងប្រើប្រាស់វិធីបាញ់ថ្នាំសម្លាប់មូស។
ការបង្ការទប់ស្កាត់ជំងឺមិនត្រឹមតែជាភារកិច្ចរបស់ផ្នែកសុខាភិបាលប៉ុណ្ណោះទេ គប្បីមានការចូលរួមរបស់សង្គមទាំងមូល។ ការយល់ដឹងនិងសកម្មភាពរបស់ប្រជាជនគឺជាកត្តាដ៏សំខាន់រួមចំណែកក្នុងការគ្រប់គ្រងនិងកាត់បន្ថយជំងឺនិងការពារសុខភាពសហគមន៍៕
ហុងទើ-ត្រឹងរ៉ូន