ចំពោះជនរួមជាតិខ្មែរ ទូក-ងនៅទាំងជានិម្មិតរូបនាំមកតម្លៃវប្បធម៌ដ៏វិសេសវិសាល ក្នុងនោះមានទាំងកត្តាជំនឿ និងផ្លូវចិត្តទៀតផង។ ទូក-ងតែងបានតុបតែងលម្អដោយក្បូរក្បាច់យ៉ាងវិចិត្រ ពណ៌សម្បុរគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ទូក-ងនីមួយៗសុទ្ធតែមានភ្នែកមួយគូរដ៏មានសិល្បៈ និងសត្វកំណាន់ពិសេសមួយតែងមានវត្តមាននៅលើក្បាលទូក ព្រមទាំងផ្ទុកនូវរឿងរ៉ាវវប្បធម៌លាក់ទុកពីក្រោយ។

សត្វកំណាន់រាជហង្ស ប្រថាប់នៅលើទូក-ងវត្តសិរីឧត្តម្ភប្រជុំវង្សាព្រែកតាកួន។
ឯផ្នែកខាងជំនឿវិញ ទូក-ងមិនត្រឹមតែជាមធ្យោបាយធ្វើចរាចរណ៍លើទឹកប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានជនរួមជាតិខ្មែរគោរព និងចាត់ទុកដូចជា “វត្ថុសក្តិសិទ្ធិ” ដូច្នេះទើបគេប្រើតែក្នុងពិធីប្រណាំងតែប៉ុណ្ណោះ។ មុនពេលទទួលឥទ្ធិពលពីព្រហ្មញ្ញសាសនា និងព្រះពុទ្ធសាសនា ជនរួមជាតិខ្មែរតាំងពីបុរាណកាលមកបានមានគំនិត - ជំនឿផ្ទាល់ខ្លួនរួចទៅហើយ នោះគឺជំនឿអរូបី មានន័យថា រាល់វត្ថុទាំងអស់សុទ្ធតែមានវិញ្ញាណ ហើយទូក-ងក៏ជាផ្នែកមួយនោះដែរ។ ដូច្នេះហើយ ក្នុងពេលដាក់ទូក-ងចុះទឹក វត្តនានាតែងតែធ្វើពិធីយ៉ាងឱឡារិក។
ទន្ទឹមនឹងនោះ គេអាចសង្កេតឃើញថា រាល់ទូក-ងទាំងអស់តែងតែមានសត្វកំណាន់មួយបានដាក់នៅត្រង់ក្បាលទូក។ ក្នុងស្មារតីរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ សត្វកំណាន់ទាំងនេះមិនត្រឹមតែជាលក្ខណៈពិសេសដោយឡែកប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងលាក់ទុកនូវតម្លៃផ្លូវចិត្ត និងជំនឿខុសៗគ្នាទៀតផង។ ការជ្រើសនិមិត្តរូបសត្វកំណាន់ឱ្យទូក-ងក៏មានទំនាក់ទំនងនឹងឈ្មោះភូមិស្រុក ឬទស្សនៈប្រពៃណីរបស់វត្តនីមួយៗផងដែរ។ យោងតាមសិប្បករប្រជាជនចូវអូន បានឱ្យដឹង៖ “ក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ នៅពេលជ្រើសរើសសត្វកំណាន់ធ្វើជានិមិត្តរូបទូក-ង គេតែងតែផ្អែកលើឈ្មោះភូមិ ឬឈ្មោះវត្ត ព្រោះឈ្មោះនោះជាទូទៅបានដាក់តាមអក្សរខ្មែរ។ ពេលនោះ គេនឹងផ្អែកលើព្យញ្ជនៈចុងក្រោយនៃឈ្មោះវត្ត ឬឈ្មោះភូមិដើម្បីជ្រើសរើសសត្វកំណាន់។ យោងតាមទស្សនៈបុរាណ ជួរព្យញ្ជនៈនីមួយៗក្នុងភាសាខ្មែរគឺមានសត្វមួយគ្រប់គ្រង។ ឧទាហរណ៍៖ ជួរព្យញ្ជនៈ ក ខ គ ឃ ង គឺសត្វខ្លា; ច ឆ ជ ឈ ញ គឺសត្វរាជសីហ៍; ដ ឋ ឌ ឍ ណ គឺសត្វឆ្កែ; ត ថ ទ ធ ន គឺសត្វនាគ...។ល។ ដូច្នេះនៅពេលជ្រើសសត្វកំណាន់តំណាងឱ្យទូក គេតែងតែផ្អែកលើ “រូបមន្ត” នេះ។ ប៉ុន្តែ វត្តមួយចំនួនប្រសិនបើសត្វកំណាន់ធ្លាក់លើសត្វឆ្កែ សត្វប្រើស ឬសត្វកណ្តុរ នោះវត្តនឹងប្តូរទៅរកសត្វផ្សេងវិញ ដែលមានភាពអង់អាច និងមានអំណាចខ្លាំងជាង”។
ការជ្រើសសត្វកំណាន់តំណាងឱ្យទូកមិនត្រឹមតែបង្កបានជាលក្ខណៈពិសេសដោយឡែករបស់ទូក-ងនីមួយៗប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបង្កប់នូវទស្សនៈជំនឿទៀតផង។ ចំពោះវត្តអារាម និងមាមីងក្នុងភូមិស្រុក សត្វកំណាន់លើទូក-ងថែមទាំងតំណាងឱ្យពណ៌សម្បុរ និងទង់ជ័យរបស់ក្រុមទាំងមូល ព្រមទាំងជាចំណុចសម្គាល់នៅលើផ្លូវប្រណាំងដែលមិនអាចច្រឡំបានឡើយ។
ចែករំលែកជាមួយយើងខ្ញុំអំពីការជំនឿទៅលើសត្វកំណាន់តំណាងទូក-ង លោក គឹម ថាញ់គ្វឹង - គណៈកម្មការវត្តសិរីឧត្តម្ភប្រជុំវង្សាព្រែកតាកួន ឃុំយ៉ាហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ បានឱ្យដឹង៖ “សត្វកំណាន់តំណាងទូក-ងរបស់វត្តយើងខ្ញុំគឺសត្វរាជហង្ស។ ទាំងទូកគែហៅ និងទូក-ងគឺដូចគ្នា ព្រោះការជ្រើសរើសសត្វរាជហង្សគឺដោយសារតែក្នុងជំនឿខ្មែរ នេះគឺជាប្រភេទសត្វដែលមានអំណាចអស្ចារ្យ”។
ដូច្នេះ ជាមួយនឹងយុទ្ធសាស្ត្រ និងការជ្រើសរើសកម្លាំងក្រុម សត្វកំណាន់លើទូក-ងគឺជាការជំរុញស្មារតី បន្ថែមក្តីជំនឿ និងកម្លាំងពលំដល់បណ្តាកីឡាករនៅពេលប្រកួតប្រជែង។ នោះក៏ជាមោទនភាពរបស់គ្រប់គ្នារាល់ពេលនាំយកជ័យជម្នះមកជូនភូមិស្រុក និងវត្តអារាម។ បណ្តាសត្វកំណាន់លើទូក-ងក៏ជាសម្រស់ដ៏ស្រស់មួយក្នុងវប្បធម៌របស់ជនរួមជាតិខ្មែរណាមបូផងដែរ៕
ថាញ់ហុង - មេងលី